Við drengir erum búnir að vera í viku hérna á Hawaii í mikilli afslöppun á eyju sem heitir Ohahu og er ein af 2 stærstu eyjunum í Hawaii eyjaklasanum. Farmer Tanið hefur eitthvað minnkað þó ekki mikið þrátt fyrir mikla veðurblíður hérna. Við höfum þó þurft að þola 2 daga þar sem það hefur verið skýjað annars er hér yndislega passlega heitt. 20-25 stiga hiti og sól og passlega rakt. Svo sweeeeeeeeeeeeeeeet.
Við gistum í 6 manna herbergi á hosteli sem heitir Seaside Hawaii Hostel. Fínasta hostel og vikan hér kostar okkur minna en nótt á hóteli á Hawaii. Það virðist vera dálítið gay stemming hérna í grennd við og á þessu Hosteli og ég er alveg sannfærður um að flestir telji að við Doddi séum par enda helvíti huggulegir saman :). Einn afgreiðslumaðurinn hérna er eins öfugur og þeir verða og eitt helsta áhugamál hans er að blikka okkur Dodda. Ég held þó að Doddi hafi unnið vinsældakosninguna þegar hann var á röltinu hérna á svæðinu olíuborinn og glansandi eins og sólguðinn sjálfur.
Við tókum einn dag í að kíkja á Pearl Harbor. Mjög áhugaverð ferð þ.s. við kíktum ofan í sögufrægan kafbát, USS Bowfish, skoðuðum eitt af frægari hérskipum þeirra Bandaríkjamann "USS Missouri", flugvélasafn og safn um seinni heimstyrjöldina og árásina á Pearl Harbor. Þá kíktum við líka inni í Honolulu sem virðist vera miðstöð viðskipta hérna á eyjunni með skýjakljúfum og öðru tilheyrandi. Stutt ferð var tekinn í kínahverfið hér á Waikiki sem er ca. 2 götur :) og gerðar bragðprófanir á Víetnömskum mat. Very good!
Við lögðum líka í mikla strætóferð á norðurhluta eyjarinnar til að kíkja á alvöru öldur og "surfera". Eftir 2 tíma strætóferð komumst við loksins á áfangastað sem kallast "Pipeline". Þar mátti sjá haug af snarrugluðu liði surfa í öldum sem voru víst í kringum 20 fet á hæð. Þetta er eitthvað sem virkaði ekki neitt sérstaklega skynsamlegt nema að maður sér frábær sundmaður því mannskapurinn var töluvert langt úti og krafturinn í öldunum og útsogið mjög mikið. Á meðan við vorum þarna þá kom einmitt eitt brettið á land án eigandans. Mannskapurinn á ströndinni var s.s. ekki að stressa sig yfir því. 15 mínútum seinna fór eigandinn að nálgast ströndina eins og korktappi þar sem hann kastaðist fram og til baka í öldunum en silaðist þó hægt og rólega nær landi. Greinilega vanur maður á ferð. Ég held að flestir sem ég þekki hefðu verið drukknaðir í þessu ölduróti. Annars eru þeir líka með svona fínan minnisvarða um þá sem hafa dáið í Pipelininu ofan við ströndina þannig að menn gleymast ekki þó að hafið gleypi þá :).
Waikiki heitir bærinn sem við erum í og er aðal túrista staðurinn hérna. Hér er allt morandi í Japönum hvert sem maður lítur og meira að segja sumar búðir og veitingastaðir sem eru með auglýsingar á Japönsku þannig að það er greinilegt að þetta er staðurinn til að fara í frí á ef maður er frá Japan. Annars er Hawaii fínn túrista staður. Nóg af ströndum hérna og nóg að gera, snorkla, kayakar, labba, versla, eta, eta meira o.s.frv. Ef maður vill hins vegar sjá strákofa og konur með blóm í hári og stunda húladansa þá eru litlu eyjurnar líklega málið. Við erum alla vega búnir að hafa það mjög fínt hérna og erum tilbúnir að leggja í næsta 10 tíma flug sem verður klukkan 8 í fyrramálið.
Við höldum sem sagt til Tokyo í fyrramálið. Leggjum af stað á laugardegi og komum þangað á sunnudegi. Jebb, við töpum sem sagt einum degi af lífi okkar við þetta ferðalag frá Hawaii til Tokyo þar sem við förum frá -10 GMT time zonei sem við erum á hér í Hawai fram í +9GMT time zone í Tokyo. Við verðum 4 daga í Tokyo og svo er það Indland. Við vorum einmitt að panta okkur einhverja 5 daga pakkaferð í Indlandi. Verðum þar með okkar private bílstjóra sem mun rúlla með okkur á milli túrista staða þannig að við ættum að fá gott overview á fyrstu 5 dögunum. Þetta verður spennandi, loksins alvöru menningarsjokk framundan :).
fimmtudagur, 28. febrúar 2008
laugardagur, 23. febrúar 2008
Á slóðum Óskarsins
Á slóðum Óskarsins
Þá er dvöl okkar drengja í L.A. lokið og ég verð að segja að ég syrgi það ekki. Ég hef reyndar komið áður til LA þannig að ég gerði ekki miklar væntingar til borgarinnar. Hér er fátt fyrir ferðamann að sækja sem hann getur ekki fundið alls staðar annars staðar í heiminum nema að hann sé gríðarlegur áhugamaður um kvikmyndir þá er rölt um Hollywood Boulaward og bíltúr um hverfi Hollywood stjarnanna eitthvað sem menn gætu haft ánægju af. Bílaleigubíll er hins vegar nauðsynlegur hérna því að vegalengdir eru miklar og leigubílakostnaður fljótur að hrannast upp (ræðum ekki um hver hann var hjá okkur :)).
Hér erum við búnir að vera að takast á við vetrahörkur LA búa. Íklæddir flíspeysum, gallabuxum og lokuðum skóm höfum við arkað um stræti LA að drepast úr kulda. Við höfum þurft að þola allt niður í 10 gráðu hita og rigningu inn á milli. Það er nauðsynlegt að lenda í svona heimskautaveðri til að læra að meta þessar 30 gráður sem við höfum þurft að þola hingað til :).
Þar sem USA var eina leið okkar til að fara frá Suður Ameríku var ákveðið að taka þetta 4 daga stop hér í LA og skella okkur svo í rómantíska ferð til Hawai :). Við erum búnir að ná okkar markmiðum hér í LA sem voru einföld. Senda hluta af farangri sem ekki er þörf á lengur heim, skerða hár okkar og fjárfesta í raftækjum sem er nauðsynlegt að gera þegar maður er staðsettur í Bandaríkjunum og ein af fáum ástæðum sem fólk ætti að gera sér ferð hingað.
Við komu okkar á hið stórglæsilega Liberty Hótel tók við mér pakki sem ég hafði pantað á Amazon. Garmin 305 púlsmælir með innbyggðu GPS tæki. Stórskemmtilegt tæki sem er "nauðsynlegt" fyrir alla karlmenn sem eiga strigaskó að eiga :). Linksys iPhone, Skype sími með innbyggðri WiFi tengingu var einnig keyptur svo hægt væri að vera í talsambandi við gamla góða Frónið. Símasamband hefur verið mjög brösult hjá okkur í SA þannig að það var ákveðið að fjárfesta í þessari græju. Ef einhver vill ná í mig þá er bara að adda ragnar.gunnaugsson inni á Skype og svo bara að bjalla þegar ég er online (þá er ég sem sagt með kveikt á símanum og inni á þráðlausu neti).
Við vorum ekki hættir, strigaskór voru keyptir þ.s. ég er að fara yfirum af hreyfingarleysi og svo smellti maður sér á eitt stykki fartölvu á heila $500 (14" skjár, 160GB drif, DVD brennari. Reyndar drasl batterí en...) sem ég er einmitt að nota núna til að blogga á meðan við erum að bíða eftir flugvélinni til Hawai. Tölvubúnaður Hostela og internetkaffihúsa hefur verið mjög misjafn og því ákveðið að fjárfesta í þessum grip til að hafa aðgengi að "öruggri" tölvu sem tekur ekki 10 mín að framkvæma einföldustu aðgerðir á. Hingað til erum við búnir að fara í 18 flug og eyða fleiri klukkustundum á leið til og frá flugvöllum og inni í flugvél en ég vill hugsa um. Því er mjög ljúft að geta eytt tímanum í að blogga, flokka myndir og annað á meðan maður hangir á flugvellinum.
Doddinn lét heldur ekki sitt eftir liggja. Hann brotnaði loksins og keypti sér Canon 40D myndavél (pro stuff fyrir þá sem ekki vita) og "ultra digital sterió" linsu með stabilizer svo hann geti nú náð að festa alla fegurðina á filmu sem er framundan. Þetta eru miklar gleðifréttir þar sem hann er nú búinn að vera að hugsa um þetta frá upphafi ferðar hve æðislegt væri að eiga svona vél. Nú liggur hann uppi í rúmi á kvöldin og strýkur elskunni og nuddar á henni takanna. Ef ég væri ekki með labbann, símann og GPS tækið mitt til að gæla við þá væri ég eflaust afbrýðisamur :).
Annars er þetta hótel okkar crap enda ódýrt. Staðsetningin er þó frábær, 50m frá Kodiak Theater á Hollywood Boulavard sem er miðpunkturinn á þessu fræga stjörnulagða stræti. Óskarsverðlaunaafhendinginn verður einmitt haldinn í þessu bíói næstkomandi sunnudag og hefur undirbúningur staðið yfir frá því að við mættum á svæðið og var rauði dregillinn, áherfandapallar og annað komið upp þegar við fórum í dag. Leiðinlegt fyrir Doddann að við þurfum fara áður en stjörnunar mæta á svæðið en ég græt það s.s. ekki enda lítill áhugamaður um Hollywood stjörnur.
Við gerðumst svo frægir að fara og eta á Hooters stað sem var á H.B. Ekkert meira viðeigandi en að mæta á Hooters í þeirri borg þ.s. það telst til undantekningar ef kona er ekki með sílikon í brjóstunum :). Þetta eru illa kjánalegir staðir en nauðsynlegt fyrir allar manneskjur að heimsækja alla vega einn svona einhvern tímann um ævina. Mæli frekar með Fridays og Rubys ef þið viljið góðann mat þó :). Annars fórum við líka á iHop á morgnanna, Internation House of Pancakes :), og úðuðum í okkur eggjum, beikoni og pönnukökum á Ameríska vísu. Þessi búlla er opinn 24 tíma á sólarhring ef maður lendir í alvarlegum kólesteról skorti og vill moka svo sem einum stakk af pönnukökum í ranann á sér. Aðeins í Ameríku :).
Hawai er næst á dagskránni. Við verðum þar í 7 daga og höldum svo til Tokyo í 5 daga, Indlands í 2 vikur og svo Kína í 10 daga. Það var einmitt farið í Borders og náð sér í fróðleik um þá staði sem við ætlum að heimsækja næsta mánuðinn. Það er ekki vitað nákvæmlega hvað við ætlum að gera á Hawai fyrir utan að skoða Pearl Harbor, pálmatré, drekka Pina Colada og liggja á ströndinni og "tana" okkur. Við erum báðir tilbúnir að taka ströndina með stæl og "tana" okkur í drals enda er "Farmer tanið" á okkur orðið all hrikalegt. Haus, framhendleggir og lappir fyrir neðan hné hafa náð lit. Annað er HVÍTT og vandamálið versnar með hverjum sólardeginum sem líður.
Kveðjur frá Los Angeles International Airport,
Ragnar
Þá er dvöl okkar drengja í L.A. lokið og ég verð að segja að ég syrgi það ekki. Ég hef reyndar komið áður til LA þannig að ég gerði ekki miklar væntingar til borgarinnar. Hér er fátt fyrir ferðamann að sækja sem hann getur ekki fundið alls staðar annars staðar í heiminum nema að hann sé gríðarlegur áhugamaður um kvikmyndir þá er rölt um Hollywood Boulaward og bíltúr um hverfi Hollywood stjarnanna eitthvað sem menn gætu haft ánægju af. Bílaleigubíll er hins vegar nauðsynlegur hérna því að vegalengdir eru miklar og leigubílakostnaður fljótur að hrannast upp (ræðum ekki um hver hann var hjá okkur :)).
Hér erum við búnir að vera að takast á við vetrahörkur LA búa. Íklæddir flíspeysum, gallabuxum og lokuðum skóm höfum við arkað um stræti LA að drepast úr kulda. Við höfum þurft að þola allt niður í 10 gráðu hita og rigningu inn á milli. Það er nauðsynlegt að lenda í svona heimskautaveðri til að læra að meta þessar 30 gráður sem við höfum þurft að þola hingað til :).
Þar sem USA var eina leið okkar til að fara frá Suður Ameríku var ákveðið að taka þetta 4 daga stop hér í LA og skella okkur svo í rómantíska ferð til Hawai :). Við erum búnir að ná okkar markmiðum hér í LA sem voru einföld. Senda hluta af farangri sem ekki er þörf á lengur heim, skerða hár okkar og fjárfesta í raftækjum sem er nauðsynlegt að gera þegar maður er staðsettur í Bandaríkjunum og ein af fáum ástæðum sem fólk ætti að gera sér ferð hingað.
Við komu okkar á hið stórglæsilega Liberty Hótel tók við mér pakki sem ég hafði pantað á Amazon. Garmin 305 púlsmælir með innbyggðu GPS tæki. Stórskemmtilegt tæki sem er "nauðsynlegt" fyrir alla karlmenn sem eiga strigaskó að eiga :). Linksys iPhone, Skype sími með innbyggðri WiFi tengingu var einnig keyptur svo hægt væri að vera í talsambandi við gamla góða Frónið. Símasamband hefur verið mjög brösult hjá okkur í SA þannig að það var ákveðið að fjárfesta í þessari græju. Ef einhver vill ná í mig þá er bara að adda ragnar.gunnaugsson inni á Skype og svo bara að bjalla þegar ég er online (þá er ég sem sagt með kveikt á símanum og inni á þráðlausu neti).
Við vorum ekki hættir, strigaskór voru keyptir þ.s. ég er að fara yfirum af hreyfingarleysi og svo smellti maður sér á eitt stykki fartölvu á heila $500 (14" skjár, 160GB drif, DVD brennari. Reyndar drasl batterí en...) sem ég er einmitt að nota núna til að blogga á meðan við erum að bíða eftir flugvélinni til Hawai. Tölvubúnaður Hostela og internetkaffihúsa hefur verið mjög misjafn og því ákveðið að fjárfesta í þessum grip til að hafa aðgengi að "öruggri" tölvu sem tekur ekki 10 mín að framkvæma einföldustu aðgerðir á. Hingað til erum við búnir að fara í 18 flug og eyða fleiri klukkustundum á leið til og frá flugvöllum og inni í flugvél en ég vill hugsa um. Því er mjög ljúft að geta eytt tímanum í að blogga, flokka myndir og annað á meðan maður hangir á flugvellinum.
Doddinn lét heldur ekki sitt eftir liggja. Hann brotnaði loksins og keypti sér Canon 40D myndavél (pro stuff fyrir þá sem ekki vita) og "ultra digital sterió" linsu með stabilizer svo hann geti nú náð að festa alla fegurðina á filmu sem er framundan. Þetta eru miklar gleðifréttir þar sem hann er nú búinn að vera að hugsa um þetta frá upphafi ferðar hve æðislegt væri að eiga svona vél. Nú liggur hann uppi í rúmi á kvöldin og strýkur elskunni og nuddar á henni takanna. Ef ég væri ekki með labbann, símann og GPS tækið mitt til að gæla við þá væri ég eflaust afbrýðisamur :).
Annars er þetta hótel okkar crap enda ódýrt. Staðsetningin er þó frábær, 50m frá Kodiak Theater á Hollywood Boulavard sem er miðpunkturinn á þessu fræga stjörnulagða stræti. Óskarsverðlaunaafhendinginn verður einmitt haldinn í þessu bíói næstkomandi sunnudag og hefur undirbúningur staðið yfir frá því að við mættum á svæðið og var rauði dregillinn, áherfandapallar og annað komið upp þegar við fórum í dag. Leiðinlegt fyrir Doddann að við þurfum fara áður en stjörnunar mæta á svæðið en ég græt það s.s. ekki enda lítill áhugamaður um Hollywood stjörnur.
Við gerðumst svo frægir að fara og eta á Hooters stað sem var á H.B. Ekkert meira viðeigandi en að mæta á Hooters í þeirri borg þ.s. það telst til undantekningar ef kona er ekki með sílikon í brjóstunum :). Þetta eru illa kjánalegir staðir en nauðsynlegt fyrir allar manneskjur að heimsækja alla vega einn svona einhvern tímann um ævina. Mæli frekar með Fridays og Rubys ef þið viljið góðann mat þó :). Annars fórum við líka á iHop á morgnanna, Internation House of Pancakes :), og úðuðum í okkur eggjum, beikoni og pönnukökum á Ameríska vísu. Þessi búlla er opinn 24 tíma á sólarhring ef maður lendir í alvarlegum kólesteról skorti og vill moka svo sem einum stakk af pönnukökum í ranann á sér. Aðeins í Ameríku :).
Hawai er næst á dagskránni. Við verðum þar í 7 daga og höldum svo til Tokyo í 5 daga, Indlands í 2 vikur og svo Kína í 10 daga. Það var einmitt farið í Borders og náð sér í fróðleik um þá staði sem við ætlum að heimsækja næsta mánuðinn. Það er ekki vitað nákvæmlega hvað við ætlum að gera á Hawai fyrir utan að skoða Pearl Harbor, pálmatré, drekka Pina Colada og liggja á ströndinni og "tana" okkur. Við erum báðir tilbúnir að taka ströndina með stæl og "tana" okkur í drals enda er "Farmer tanið" á okkur orðið all hrikalegt. Haus, framhendleggir og lappir fyrir neðan hné hafa náð lit. Annað er HVÍTT og vandamálið versnar með hverjum sólardeginum sem líður.
Kveðjur frá Los Angeles International Airport,
Ragnar
mánudagur, 18. febrúar 2008
Rio og Santiago
Smá update ur sólinni. Við yfirgáfum Rio eftir 3 daga í þessari frægustu borg Suður Ameríku. Mættir þokkalega snemma upp á flugvöll til að missa nú ekki af vélinni. Eftir að hafa verið klukkutíma í röð til að checka sig inn var maður ekkert sérstaklega ferskur að frétta að flugið hefði tafist um 5 tíma :(. Ekkert að gera við því annað en að hanga á flugvellinum og éta flugvallarmat og lesa tímarit. Fátt skemmtilegra en að vera 7 klukkustundir á flugvelli. Annars var flugið til Chile ekki nema rétt rúmir 3 tímar þannig að við vorum komnir til Santiago um 6 um morguninn og tilbúnir að taka túristann á þetta eftir 6 tíma svefn.
Annars var Rio mjög nice. Hitinn og rakinn var reyndar helvíti mikill. Rúmlega 30 gráður á daginn og svo fór hitinn kannski niður í 26 gráður á kvöldinn en rakinn var gríðarlegur. Það voru ófáir lítrar af svita af svita sem láku af manni á þessum 3 dögum þarna. Hitinn og rakinn hér í Chile er mun þægilegri. Um 30 stig á daginn og ekki svo rakt og svo dettur hitinn niður í 15-18 gráður á kvöldin þannig að maður getur farið í gallabuxur og skó á kvöldin sem er mjög nice að geta gert án þess að þurfa hafa áhyggjur af vökvaskorti.
Daginn áður en við Doddi fórum til Chile smelltum við okkur í svona skipulagða dagsferð um Rio. Við vorum sóttir af algjörum nagla á Hostelið. Sá hafði búið í New York í 8 ára og var bæði með hreiminn og taktana þess til sönnunar. Það var byrjað á því að taka 30 mín. hike upp á einhverja hæð þarna inni í borginni. Af henni er gott útsýni yfir suðursvæði Rio þannig að maður sá vel yfir strendurnar og hvernig þær liggja. Fyrir þá sem halda að Copacabana sé málið í Rio þá er það þannig að Copacabana er þekktust en Ipanema og Leblon þykja vera bestu hverfin og bestu strandirnar. Annars eru þessar strendur s.s. allar eins, hiti sól og fólk að maka á sig sólarolíu ásamt uppáþrengjandi sölumönnum.
Eftir að kallinn var búinn að útskýra hvernig Rio City liggur og við búin að sóla okkur aðeins til að þurrka svitann sem varð til á leiðinni upp var haldið í hann og keyrt að Jesússtyttunni góðu. Á leiðinni var leiðsögumaðurinn á fullu að útskýringa hvernig ríkir og fátækir búa saman í borginni og hvernig Favelurnar (fátækrahverfin) liggja upp við hverfi ríka fólksins. Í raun er þetta nokkuð magnað þar sem venjulega liggja fátækrahverfinn í útjaðri borga en hér er þetta þannig að við getum haft eina götu sem er full af rándýrum húsum og svo liggur kannski eitt stykki fátækrahverfi með 100.000 þúsund manns 50 metra frá.
Jesússtyttan var flott. Nú erum við þá búnir að sjá 2 af 7 undrum veraldar. Einhverra hluta vegna var ákveðið að gera þessu styttu að einu 7 undrum veraldar. 38 m. há og nokkuð glæsileg. Samt eiginlega ekki hægt að taka myndir þarna fyrir fjölda túrista á svæðinu. Næst var haldið í hverfi sem heitir Santa Teresa sem er eitt elsta hverfið í Rio. Þar fórum við og átum Fijonas (eða eitthvað) sem er traditional baunaréttur Brazilíumanna. Nýrnabaunir, hrísgrjón, svínakjöt og svínapura hökkuð og í stykkjum sem er dreift yfir herlegheitin. Þessi máltíð sá til þess að maður þurfti ekki að eta næstu 24 tíma :). Það var keyrt meira um borgina og við fengum útskýringar á mismunadi hverfum Rio. Komnir heim seinnipartinn til að taka smá siestu á þetta.
Um kvöldið fórum við svo í bæjarleiðangur með Ástrala, Íra og Sænsku pari sem bjuggu öll á hostelinu. Írinn dró okkur á einhvern Salastað í Lapa hverfinu. Gaurinn var svo nette praktískur að hann vildi taka subwayið þangað. Við röltum eftir honum í sakleysi okkar. Eftir 20 mín og mikinn svita komum við að Subwaystöðinni. Við tók loftkæld lestin og mjög snyrtileg lestarstöð sem kom mjög á óvart. Loftkælingin var vel þeginn enda var maður búinn að svitna all hrikalega á þessu 20 mín. labbi íklæddur gallabuxum sem voru ekki að gera sig í þessum hita :). Eftir að við vorum kominn upp úr lestinni tóku við aðrar 20 mín. í labbi. Þakka fyrir að hafa ekki verið Sænska stelpann því hún var í háhæluðum skóm og stéttirnar þarna er með svona litlum steinum sem henta ekki fyrir konur í háum hælum.
Við komumst þó loks inn á staðinn. Hann var nú ekki beint pakkaður þ.s. hann var mjög stór og á 3 hæðum. Það var hljómsveit á svæðinu sem spilaði funheita Salsamúsík og fólkið fór á kostum á dansgólfinu. Við skelltum okkur á barinn og ákváðum að prófa þennan drykk sem er traditional hér og kallast capriani. Eftir að hafa drukkið einn drykk og fundist vera heldur mikið áfengisbragð af honum fór ég og fylgdist betur með barþjóninum í næsta skipti. Drykkurinn er einfaldur. Nokkri Lime bitar, matskeið af sykri, klakar og svo bara fylla upp með rommi. Af hverju að vera að setja bland eins og í Mojito þegar það er hægt að setja meira áfengi í glasið með því að sleppa því. Stórhættulegur drykkur en nokkuð bragðgóður og nauðsynlegt að vera meðvitaður um að þetta sé bara áfengi. Kvöldið var annars skemmtilegt og við enduðum það með poppáti fyrir utan skemmtistaðinn og svo tekinn taxi heim á hostelið.
Annars hafði ástralinn einmitt átt að vera í svona favelutúr um daginn. Það er nefnilega hægt að kaupa ferðir inn í fátækrahverfin með leiðsögumanni. Samkvæmt túristabæklingum er ekki talið skynsamlegt að fara einn inn í svona hverfi. Reyndar vildi leiðsögumaðurinn okkar meina að svo lengi sem að þú væri ekki lögga þá ættir þú að vera nokkuð öruggur inni í svona hverfi þar sem að þar réðu glæpagenginn öllu og "Gringos" væru off limit. Hvort að það er svo satt veit ég ekki. Þetta með löggurnar sannaðist þó um daginn þar sem 2 löggur létust í stærstu favelunni þennan sama dag og því var ferð Ástalans frestað fram á næsta dag :). Ég hafði einmitt heyrt hljóð sem virtust vera byssuhvellir fyrr um daginn þegar við vorum uppi á hæðinni góðu sem við röltum upp á með leiðsögumanninum. Það virtist vera frekar stíf skothríð þannig að ég hélt að þetta hlyti að vera rugl í mér. Það kom svo á daginn að þetta var rétt.
Alla vega þá erum við búnir að vera í Santiago í 2 daga, fljúgum héðan í dag til LA. Santiago er bara mjög flott borg og kemur mjög á óvart að hún virðist bara vera mjög hrein og vel skipulögð. Hreinar og breiðar götur, flottir garðar. Styttur af mönnum á hestum eins og alls staðar í SA. Eitt stykki upplýstur Jesú upp á hæð eins og í öllum löndum í SA o.s.frv. :). Mikil gleði allt saman. Maður á eflaust eftir að koma aftur við í framtíðinni í SA og taka meiri útivistarpakka í bæði Chile og Argentínu.
Nú er komið að því að við yfirgefum SA og höldum til Asíu með stuttu stoppi í LA og svo Hawai í viku þar sem við stefnum á að vinna aðeins í Taninu!!!
More on that later....
Annars var Rio mjög nice. Hitinn og rakinn var reyndar helvíti mikill. Rúmlega 30 gráður á daginn og svo fór hitinn kannski niður í 26 gráður á kvöldinn en rakinn var gríðarlegur. Það voru ófáir lítrar af svita af svita sem láku af manni á þessum 3 dögum þarna. Hitinn og rakinn hér í Chile er mun þægilegri. Um 30 stig á daginn og ekki svo rakt og svo dettur hitinn niður í 15-18 gráður á kvöldin þannig að maður getur farið í gallabuxur og skó á kvöldin sem er mjög nice að geta gert án þess að þurfa hafa áhyggjur af vökvaskorti.
Daginn áður en við Doddi fórum til Chile smelltum við okkur í svona skipulagða dagsferð um Rio. Við vorum sóttir af algjörum nagla á Hostelið. Sá hafði búið í New York í 8 ára og var bæði með hreiminn og taktana þess til sönnunar. Það var byrjað á því að taka 30 mín. hike upp á einhverja hæð þarna inni í borginni. Af henni er gott útsýni yfir suðursvæði Rio þannig að maður sá vel yfir strendurnar og hvernig þær liggja. Fyrir þá sem halda að Copacabana sé málið í Rio þá er það þannig að Copacabana er þekktust en Ipanema og Leblon þykja vera bestu hverfin og bestu strandirnar. Annars eru þessar strendur s.s. allar eins, hiti sól og fólk að maka á sig sólarolíu ásamt uppáþrengjandi sölumönnum.
Eftir að kallinn var búinn að útskýra hvernig Rio City liggur og við búin að sóla okkur aðeins til að þurrka svitann sem varð til á leiðinni upp var haldið í hann og keyrt að Jesússtyttunni góðu. Á leiðinni var leiðsögumaðurinn á fullu að útskýringa hvernig ríkir og fátækir búa saman í borginni og hvernig Favelurnar (fátækrahverfin) liggja upp við hverfi ríka fólksins. Í raun er þetta nokkuð magnað þar sem venjulega liggja fátækrahverfinn í útjaðri borga en hér er þetta þannig að við getum haft eina götu sem er full af rándýrum húsum og svo liggur kannski eitt stykki fátækrahverfi með 100.000 þúsund manns 50 metra frá.
Jesússtyttan var flott. Nú erum við þá búnir að sjá 2 af 7 undrum veraldar. Einhverra hluta vegna var ákveðið að gera þessu styttu að einu 7 undrum veraldar. 38 m. há og nokkuð glæsileg. Samt eiginlega ekki hægt að taka myndir þarna fyrir fjölda túrista á svæðinu. Næst var haldið í hverfi sem heitir Santa Teresa sem er eitt elsta hverfið í Rio. Þar fórum við og átum Fijonas (eða eitthvað) sem er traditional baunaréttur Brazilíumanna. Nýrnabaunir, hrísgrjón, svínakjöt og svínapura hökkuð og í stykkjum sem er dreift yfir herlegheitin. Þessi máltíð sá til þess að maður þurfti ekki að eta næstu 24 tíma :). Það var keyrt meira um borgina og við fengum útskýringar á mismunadi hverfum Rio. Komnir heim seinnipartinn til að taka smá siestu á þetta.
Um kvöldið fórum við svo í bæjarleiðangur með Ástrala, Íra og Sænsku pari sem bjuggu öll á hostelinu. Írinn dró okkur á einhvern Salastað í Lapa hverfinu. Gaurinn var svo nette praktískur að hann vildi taka subwayið þangað. Við röltum eftir honum í sakleysi okkar. Eftir 20 mín og mikinn svita komum við að Subwaystöðinni. Við tók loftkæld lestin og mjög snyrtileg lestarstöð sem kom mjög á óvart. Loftkælingin var vel þeginn enda var maður búinn að svitna all hrikalega á þessu 20 mín. labbi íklæddur gallabuxum sem voru ekki að gera sig í þessum hita :). Eftir að við vorum kominn upp úr lestinni tóku við aðrar 20 mín. í labbi. Þakka fyrir að hafa ekki verið Sænska stelpann því hún var í háhæluðum skóm og stéttirnar þarna er með svona litlum steinum sem henta ekki fyrir konur í háum hælum.
Við komumst þó loks inn á staðinn. Hann var nú ekki beint pakkaður þ.s. hann var mjög stór og á 3 hæðum. Það var hljómsveit á svæðinu sem spilaði funheita Salsamúsík og fólkið fór á kostum á dansgólfinu. Við skelltum okkur á barinn og ákváðum að prófa þennan drykk sem er traditional hér og kallast capriani. Eftir að hafa drukkið einn drykk og fundist vera heldur mikið áfengisbragð af honum fór ég og fylgdist betur með barþjóninum í næsta skipti. Drykkurinn er einfaldur. Nokkri Lime bitar, matskeið af sykri, klakar og svo bara fylla upp með rommi. Af hverju að vera að setja bland eins og í Mojito þegar það er hægt að setja meira áfengi í glasið með því að sleppa því. Stórhættulegur drykkur en nokkuð bragðgóður og nauðsynlegt að vera meðvitaður um að þetta sé bara áfengi. Kvöldið var annars skemmtilegt og við enduðum það með poppáti fyrir utan skemmtistaðinn og svo tekinn taxi heim á hostelið.
Annars hafði ástralinn einmitt átt að vera í svona favelutúr um daginn. Það er nefnilega hægt að kaupa ferðir inn í fátækrahverfin með leiðsögumanni. Samkvæmt túristabæklingum er ekki talið skynsamlegt að fara einn inn í svona hverfi. Reyndar vildi leiðsögumaðurinn okkar meina að svo lengi sem að þú væri ekki lögga þá ættir þú að vera nokkuð öruggur inni í svona hverfi þar sem að þar réðu glæpagenginn öllu og "Gringos" væru off limit. Hvort að það er svo satt veit ég ekki. Þetta með löggurnar sannaðist þó um daginn þar sem 2 löggur létust í stærstu favelunni þennan sama dag og því var ferð Ástalans frestað fram á næsta dag :). Ég hafði einmitt heyrt hljóð sem virtust vera byssuhvellir fyrr um daginn þegar við vorum uppi á hæðinni góðu sem við röltum upp á með leiðsögumanninum. Það virtist vera frekar stíf skothríð þannig að ég hélt að þetta hlyti að vera rugl í mér. Það kom svo á daginn að þetta var rétt.
Alla vega þá erum við búnir að vera í Santiago í 2 daga, fljúgum héðan í dag til LA. Santiago er bara mjög flott borg og kemur mjög á óvart að hún virðist bara vera mjög hrein og vel skipulögð. Hreinar og breiðar götur, flottir garðar. Styttur af mönnum á hestum eins og alls staðar í SA. Eitt stykki upplýstur Jesú upp á hæð eins og í öllum löndum í SA o.s.frv. :). Mikil gleði allt saman. Maður á eflaust eftir að koma aftur við í framtíðinni í SA og taka meiri útivistarpakka í bæði Chile og Argentínu.
Nú er komið að því að við yfirgefum SA og höldum til Asíu með stuttu stoppi í LA og svo Hawai í viku þar sem við stefnum á að vinna aðeins í Taninu!!!
More on that later....
miðvikudagur, 13. febrúar 2008
Kveðjum Mendoza, bjóðum Brasilíu velkomna
Jæja við höldum áfram hlaupum okkar um heiminn. Komum til Rio De Janero í Brasílíu í gær eftir 14 tíma ferðalag sökum tafa á fluginu okkar. Við komumst þó á leiðarenda og erum að rölta um Rio í dag og baka okkur í sólinni. Hér er ekki ský á himni og 30+ stiga hiti. Við gistum á fínu hosteli í 6 manna herbergi hérna í IPanema sem þykir flotta og "örugga" hverfið hér í Rio. Nokkuð nice hostel í lítilli götu sem er full af hostelum. Erum aðeins 5 mín að labba á ströndina þannig að við ættum að ná í smá tan á þessum 2 dögum sem við verðum hérna :).
Maður verður strax var við það að í Brasilíu er meira af peningum en í Argentínu þó að hagvöxtur í báðum löndum sé mjög mikill. Brasilía (Rió og Sao Paulo það eina sem við höfum séð) erum mun verklegri borgir þar sem búið er að leggja smá pening í að gera umhverfið túristavænt með því að klára gangstéttir, umferðaeyjur og annað smálegt sem Argentínumaðurinn hefur ekki verið að hugsa mikið um.
Hins vegar þá er Rio alla vega 2 sinnum dýrara en Argentína :). Skemmtilegt hvernig verðskynið hjá manni er farið að breytast. Nú er mér farið að finnast svakalegt að þurfa að borga 150 kall fyrir lítinn bjór eftir að hafa borgað mest 100-150 krónur fyrir stóran bjór í Perú, Ecuador og Argentínu (stór bjór á þessum stöðum er 1 líter í flösku :)). Einnig át ég pizzu hér í dag sem kostaði tvöfalt meira en 3 rétta máltíðin, vínglasið og vatnið sem ég fékk á flottum veitingastað í Mendoza áður en við fórum til Ríó :). Maður á eflaust eftir að fá nette skjokk að koma heim og borða úti þar :)
Annars var Mendoza mjög nice og ég mæli eindregið að þeir sem ætla til Argentínu kíki þangað. Borgin lítil og nice, gott að borða og drekka og umhverfið í kringum borgina magnað. Ef farið er á milli jún og sept er meira að segja hægt að skella sér á skíði ca. 2 tíma frá Mendoza eða klífa hæsta tind Ameríku Aconcagua sem eru um 7.000 metra hár og er einmitt stutt frá :).
Annars fórum við Doddi í svona vínleiðangur þar sem heimsótt voru 2 víngerdarhús, Weinert og Cerrini. Í sama leiðangri var kíkt á ólívuolíuverksmiðju og framleiðanda sem býr til súkkulaði og hinar ýmsu tegundir af líkjörum og öðru sterku áfengi s.s. absent, romm og gin. Það var áhugavert að sjá hvernig vínframleiðsluferlið fer fram og sjá muninn á stóru vínhúsi eins og Weinert og svo Cerrini húsinu sem framleiðir lífræn vín og er frekar smátt í sniðum. Weinert framleiðir um 4 milljónir lítra á ári af víni á meðan Cerrini framleiðir undir 300 þúsund lítrum. Hægt var að kaupa vín beint af framleiðandanum en þar sem Doddi er lítið fyrir að drekka rauðvín og ég nenni ekki að dröslast með rauðvín þá slepptum við því þó að það hafi verið freistandi að kaupa 1977 árgang af Weinert Malbec og smakka hann :).
Ég skrapp einnig í leiðangur sem kallast "High Mountains" og er dagsferð þar sem keyrt er um nágrenni Mendoza framhjá vínekrum héraðsins, kíkt á skíðalendur þeirra og svo endað á landamærum Chile og Argentínu við mikla Jesústyttu í 4.000 metra hæð. Þetta var þrælmögnuð ferð og ég verð að viðurkenna að það kom mér töluvert á óvart hve mögnuð Andes fjöllinn eru. Það má líkja litunum og hraunmyndunum sem maður sér á þessari leið við það allra flottasta sem maður sér í Landmannalaugum og á Lónsöræfum og margfalda það síðan með tveimur. Á meðan ég tók þennan túr sá Doddi um að halda uppi heiðri áhugamanna um fótbolta og horfa á Liverpool leik í imbanum niðri á hostelinu :).
Annars er sumar í Mendoza eins og ég hef minnst á. A sumrin rignir töluvert og þeir eiga það til að lenda í miklum haglélum sem falla til jarðar af miklum krafti og geta valdið miklu tjóni á vínekrunum hjá þeim. Þess vegna hafa þeir brugðið á það ráð að verja bestu ekrunnar með svörtu neti. Nokkuð magnað að sjá þetta hvernig þeir þekja vínviðinn með svörtu neti á stórum svæðum. Þetta er hins vegar mjög dýrt og ekki hægt að gera alls staðar. Þess vegna aðstoðar herinn við að verjast hagléljum. Þegar það er vitað að þau séu að bresta á þá eru víst sendar herþotur í loftið og skjóta þær eldflaugum inn í skýinn sem eru að fara að puðra élinu út í kjölfarið brestur á heljarinnar rigning í stað hagléls. Nokkuð magnað og sýnir kannski hve mikilvægur víniðnaðurinn er Argentínumönnum.
Nýjar myndir komnar inn á flicker sem sýna frá vínleiðangrinum og "High Mountain" ferðinni.
Kveðja úr sólinni,
Raggi
Maður verður strax var við það að í Brasilíu er meira af peningum en í Argentínu þó að hagvöxtur í báðum löndum sé mjög mikill. Brasilía (Rió og Sao Paulo það eina sem við höfum séð) erum mun verklegri borgir þar sem búið er að leggja smá pening í að gera umhverfið túristavænt með því að klára gangstéttir, umferðaeyjur og annað smálegt sem Argentínumaðurinn hefur ekki verið að hugsa mikið um.
Hins vegar þá er Rio alla vega 2 sinnum dýrara en Argentína :). Skemmtilegt hvernig verðskynið hjá manni er farið að breytast. Nú er mér farið að finnast svakalegt að þurfa að borga 150 kall fyrir lítinn bjór eftir að hafa borgað mest 100-150 krónur fyrir stóran bjór í Perú, Ecuador og Argentínu (stór bjór á þessum stöðum er 1 líter í flösku :)). Einnig át ég pizzu hér í dag sem kostaði tvöfalt meira en 3 rétta máltíðin, vínglasið og vatnið sem ég fékk á flottum veitingastað í Mendoza áður en við fórum til Ríó :). Maður á eflaust eftir að fá nette skjokk að koma heim og borða úti þar :)
Annars var Mendoza mjög nice og ég mæli eindregið að þeir sem ætla til Argentínu kíki þangað. Borgin lítil og nice, gott að borða og drekka og umhverfið í kringum borgina magnað. Ef farið er á milli jún og sept er meira að segja hægt að skella sér á skíði ca. 2 tíma frá Mendoza eða klífa hæsta tind Ameríku Aconcagua sem eru um 7.000 metra hár og er einmitt stutt frá :).
Annars fórum við Doddi í svona vínleiðangur þar sem heimsótt voru 2 víngerdarhús, Weinert og Cerrini. Í sama leiðangri var kíkt á ólívuolíuverksmiðju og framleiðanda sem býr til súkkulaði og hinar ýmsu tegundir af líkjörum og öðru sterku áfengi s.s. absent, romm og gin. Það var áhugavert að sjá hvernig vínframleiðsluferlið fer fram og sjá muninn á stóru vínhúsi eins og Weinert og svo Cerrini húsinu sem framleiðir lífræn vín og er frekar smátt í sniðum. Weinert framleiðir um 4 milljónir lítra á ári af víni á meðan Cerrini framleiðir undir 300 þúsund lítrum. Hægt var að kaupa vín beint af framleiðandanum en þar sem Doddi er lítið fyrir að drekka rauðvín og ég nenni ekki að dröslast með rauðvín þá slepptum við því þó að það hafi verið freistandi að kaupa 1977 árgang af Weinert Malbec og smakka hann :).
Ég skrapp einnig í leiðangur sem kallast "High Mountains" og er dagsferð þar sem keyrt er um nágrenni Mendoza framhjá vínekrum héraðsins, kíkt á skíðalendur þeirra og svo endað á landamærum Chile og Argentínu við mikla Jesústyttu í 4.000 metra hæð. Þetta var þrælmögnuð ferð og ég verð að viðurkenna að það kom mér töluvert á óvart hve mögnuð Andes fjöllinn eru. Það má líkja litunum og hraunmyndunum sem maður sér á þessari leið við það allra flottasta sem maður sér í Landmannalaugum og á Lónsöræfum og margfalda það síðan með tveimur. Á meðan ég tók þennan túr sá Doddi um að halda uppi heiðri áhugamanna um fótbolta og horfa á Liverpool leik í imbanum niðri á hostelinu :).
Annars er sumar í Mendoza eins og ég hef minnst á. A sumrin rignir töluvert og þeir eiga það til að lenda í miklum haglélum sem falla til jarðar af miklum krafti og geta valdið miklu tjóni á vínekrunum hjá þeim. Þess vegna hafa þeir brugðið á það ráð að verja bestu ekrunnar með svörtu neti. Nokkuð magnað að sjá þetta hvernig þeir þekja vínviðinn með svörtu neti á stórum svæðum. Þetta er hins vegar mjög dýrt og ekki hægt að gera alls staðar. Þess vegna aðstoðar herinn við að verjast hagléljum. Þegar það er vitað að þau séu að bresta á þá eru víst sendar herþotur í loftið og skjóta þær eldflaugum inn í skýinn sem eru að fara að puðra élinu út í kjölfarið brestur á heljarinnar rigning í stað hagléls. Nokkuð magnað og sýnir kannski hve mikilvægur víniðnaðurinn er Argentínumönnum.
Nýjar myndir komnar inn á flicker sem sýna frá vínleiðangrinum og "High Mountain" ferðinni.
Kveðja úr sólinni,
Raggi
föstudagur, 8. febrúar 2008
Mendoza, Vin og matur :)
Thad urdu snogglega breytingar a planinu okkar. Thegar vid forum ad skoda med flug fra Salta kom i ljos ad thad var ekki i bodi thaer dagsetningar sem hentudu okkar. Tvi var bara akvedid ad kikja til Mendoza sem er s.s. ekki sidri kostur. Thar sem flug fra Cordoba er i gegnum Buenos Aires (sem sagt fljuga i nokkra tima austur og svo fljuga alla leidina til baka i vestur) tha var akvedid ad taka naeturrutuna til Mendoza. Vid hofum ekki tekid rutu hingad til i ferdinni enda fjarlaegdir toluverdar og timinn knappur sem vid hofum. Vid keyptum dyrasta mida i bodi, bullandi 1.800 kronur fyrir 10 tima rutuferd :). Thegar vid komum i rutuna tha toku vid okkur thessi risastoru saeti sem er haegt ad halla aftur, sjonvarp og loftkaeld ruta. Thessir 10 timar voru tvi bara nokkud thaegilegir og vid maettum 8 um morgunin her in Mendoza eftir ad hafa nad ad sofa thokkalega.
Mendoza sem borg er frekar litill og ekki margt ad skoda i henni sjalfri. Her er litill kjarni med einhverjum 5 torgum og thad er ca. haegt ad skoda allt thad helsta her i borginni sjalfri a einum degi. Hins vegar er allt fullt af vingerdarhusum her i grendinni og ymislegt sem er haegt ad gera s.s. fjallaklifur, rafting, skodunarferdir um vingerdarhusinn og vinsmakkanir. Herna er natturulega allt ad drukkna i godum veitingastodum med godum vinum thannig ad saelkerar geta haft thad mjog gott her :).
Vid erum bunir ad hafa thad gott, rolta um borgina og sja allt sem er ad sja og eta a nokkrum godum stodum. Erum komnir inn i atmunstur Argentinumannsins. Forum i gaer klukkan 11 um kvolid ut ad eta og vorum bunir ad eta magnada 3 retta maltid og drekka massift raudvin rumlega kl. eitt um nottina. Serstaklega gott fyrir meltinguna :). Fyrir thetta allt thurfti ad borga 3.000 kronur a haus enda stadurinn i dyrari klassanum fyrir svaedid :).
I dag skal svo halda i skipulagdan leidangur thar sem 2 vingerdarhus verda skodud og tekid sma raudvinssmakk i leidinni :). Annars er frekar kalt herna midad vid hvad vid erum bunir ad venjast. Adeins 20 gradur og skyjad og meira ad segja rigningaspa i dag og a morgun. Thad verdur reyndar ad vidurkennast ad thad er bara helviti thaegilegt ad fara i gallabuxur og geta gengid um an thess ad finna solina vera ad steikja mann lifandi.
Annars tha tharf eg ad koma med sma utskyringu a dufudrapinu mikla fyrir tha sem hafa ahyggjur af tvi ad eg hafi verdi ad klara stofninn i Argentinu. Dufur (doves) eru bunar ad vera faraldur i Cordoba mjog lengi. Taldi er ad stofninn telji um 20 milljon einstaklinga og hafa menn reynt ad eitra, sprengja og eyda thessum stofni med hinum ymsu leidun an arangurs thar sem skadinn sem allt thetta magn af fugli veldur er gridarlegur. Ef vid gerum t.d. rad fyrir tvi ad hver dufa eti adeins um 1 gramm af korni a dag tha eru um 60.000 tonn sem thaer eta daglega. Slatti af korni thar! Tvi hefur Cordoba ordid draumasvaedi veidimanna sem hafa ahuga a ad komast i kvotalaust skytteri sem er adeins haegt ad likja vid thad ad standa a sportingvelli med 1.000 kosturum og lifandi leirdufum :).
Jaeja ekki meira blogg i bili. Farinn ad undirbua mig fyrir vinleidangurinn :). Gangi ykkur ollum vel i kulandum og snjonum heima :).
kv,
Ragnar
Mendoza sem borg er frekar litill og ekki margt ad skoda i henni sjalfri. Her er litill kjarni med einhverjum 5 torgum og thad er ca. haegt ad skoda allt thad helsta her i borginni sjalfri a einum degi. Hins vegar er allt fullt af vingerdarhusum her i grendinni og ymislegt sem er haegt ad gera s.s. fjallaklifur, rafting, skodunarferdir um vingerdarhusinn og vinsmakkanir. Herna er natturulega allt ad drukkna i godum veitingastodum med godum vinum thannig ad saelkerar geta haft thad mjog gott her :).
Vid erum bunir ad hafa thad gott, rolta um borgina og sja allt sem er ad sja og eta a nokkrum godum stodum. Erum komnir inn i atmunstur Argentinumannsins. Forum i gaer klukkan 11 um kvolid ut ad eta og vorum bunir ad eta magnada 3 retta maltid og drekka massift raudvin rumlega kl. eitt um nottina. Serstaklega gott fyrir meltinguna :). Fyrir thetta allt thurfti ad borga 3.000 kronur a haus enda stadurinn i dyrari klassanum fyrir svaedid :).
I dag skal svo halda i skipulagdan leidangur thar sem 2 vingerdarhus verda skodud og tekid sma raudvinssmakk i leidinni :). Annars er frekar kalt herna midad vid hvad vid erum bunir ad venjast. Adeins 20 gradur og skyjad og meira ad segja rigningaspa i dag og a morgun. Thad verdur reyndar ad vidurkennast ad thad er bara helviti thaegilegt ad fara i gallabuxur og geta gengid um an thess ad finna solina vera ad steikja mann lifandi.
Annars tha tharf eg ad koma med sma utskyringu a dufudrapinu mikla fyrir tha sem hafa ahyggjur af tvi ad eg hafi verdi ad klara stofninn i Argentinu. Dufur (doves) eru bunar ad vera faraldur i Cordoba mjog lengi. Taldi er ad stofninn telji um 20 milljon einstaklinga og hafa menn reynt ad eitra, sprengja og eyda thessum stofni med hinum ymsu leidun an arangurs thar sem skadinn sem allt thetta magn af fugli veldur er gridarlegur. Ef vid gerum t.d. rad fyrir tvi ad hver dufa eti adeins um 1 gramm af korni a dag tha eru um 60.000 tonn sem thaer eta daglega. Slatti af korni thar! Tvi hefur Cordoba ordid draumasvaedi veidimanna sem hafa ahuga a ad komast i kvotalaust skytteri sem er adeins haegt ad likja vid thad ad standa a sportingvelli med 1.000 kosturum og lifandi leirdufum :).
Jaeja ekki meira blogg i bili. Farinn ad undirbua mig fyrir vinleidangurinn :). Gangi ykkur ollum vel i kulandum og snjonum heima :).
kv,
Ragnar
þriðjudagur, 5. febrúar 2008
Cordoba: Dúfuveiði
Við snillingarnir lentum í Cordoba á síðastliðinn sunnudag. Doddi hélt til borgarinnar en ég var sóttur af leiðsögumanninum sem átti að sjá um mig í dúfuveiðinni sem ég var búinn að ver að plana og fjárfesta í. Við keyrðum um 50 mílur austur frá Cordoba og vorum komnir í glæsilegt veiðhúsið um 21. Á svæðinu voru 6 aðrir veiðimenn sem voru búnir að vera að veiða í 4 daga. 6 feitir bandaríkjamenn á milli 50-60 sem eru helstu viðskiptavinirnir í þessum veiðibransa. Þeir voru að ljúka ferðinni og voru búnir skjóta sig alveg rænulausa. Það ljóst að það væri engin lygi þessar sögur sem maður hafði heyrt um Argentínu og dúfumagnið í kringum Cordoba.
Kvöldmatur var etinn um 22.30. Það virðist vera einhver lenska hjá Argentínumönnum að eta seint. Þeir eta flestir þungann mat í hádeginu milli 1-2 og svo "léttari" mat seint um kvöldið. Jæja maturinn var etinn og svo farið í rúmið enda átti morgunmaturinn að vera klukkann 7 um morguninn og svo átti að fara beint út að veiða fram að hádegi.
kl 04 um nóttina vagna ég með þessa fínu magaverki og smelli mér á klósettið. Ca 20 mínútum seinna var orðið alveg ljóst að ég og þetta klósett áttum eftir að kynnast mjög náið enda spýttist vökvi út úr öllum endum á mér :). Fyrsta matareitruninn var greinilega orðinn af veruleika. Ég reif upp sýklalyfinn eftir klukkutíma og smellti þeim í mig. Kl. 07 var heilsann ekkert sérstök en ég kom mér samt út og reyndi að troða í mig morgunmat. Það gekk ekki vel og hann endaði í klósettinu stuttu seinna eins og annað um nóttina. Það var ljóst að ég var ekki að fara frá því á næstunni. Það virðist vera sem ég hafi nælt mér í þessa eitrun í Buenos Aires áður en við fórum til Cordoba því enginn í veiðihúsinu hafði fundið fyrir neinum magavandræðum.
Um 10 leytið var kerfið farið að róast eitthvað og það virtist sem að sýklalyfinn væru farinn að kikka inn. Ég ætlaði ekki að missa af þessari veiði sem ég var búinn að eyða slatta tíma í að koma í gang og kostaði enn þá meiri slatta af peningum. Ég tróð í mig Imodium til að stoppa kerfið (gott að vera með lyfjaskápinn með í svona ferð) og fór til leiðsögumannsins og sagði að nú væri ekkert annað en að láta braka í þessu.
40 mínútum seinna vorum við komnir út á engi. Magnið af dúfu í loftinu var ótrúlegt. Þær fljúga í tuga og hundravís fram og til baka og í raun er maður bara að staðsetja sig út á engi á bak við smá "blind" til að það beri aðeins minna á manni. Fyrsti kassinn var opnaður af skotum og byrjað að skjóta. Ég hafði leigt 20 ga, Berrettu Ulriku 391 og var að skjóta 25 gr. skotum nr. 7. Örmagna eftir erfiði næturinnar og ringlaður af fjölda dúfna á svæðinu olli því að hittnin var ekki merkileg. Eftir 100 skot var maður þó kominn í gírinn, búinn að fatta betur að það var meira en nóg af dúfu af svæðinu og það þyrfti bara að ákveða úr hvaða átt maður vildi skjóta og hætta að snúast í hringi og fylgjast með öllum dúfunum :). Eftir 2 tíma skytterí og 500 skot var maður búinn að ná rúmlega 200 dúfum og kominn tími á að fara upp í veiðihús, reyna að eta hádegismat og hvíla sig.
Um 16 var farið aftur út að veiða og þá var heilsann mun betri og hittninn líka. tæplega 600 dúfur lágu og kallinn var allur að komast í gírinn. Daginn eftir var sama program og nú átti sko að taka á því. Það er fátt meira um það en að segja en að þennan dag tók ég 1052 dúfur og endanleg veiði þessa daga endaði því í 1882 dúfum og 2500 skothylkjum sem fengu að fjúka. Öxlinn var orðinn nett marinn enda 2500 högg á öxlina í gegnum stuttermabol valda því að húðinn gefur sig :). Þetta var frábær skemmtum, aðstaðan á veiðistað og veiðihúsið frábær og þjónustan eins og á 5 stjörnu hóteli. Þetta er frekar dýrt en alveg þess virði fyrir alla veiðimenn að prófa þetta alla vega einu sinni á ævinni.
Nú er maður kominn til Cordoba city til Doddans sem er búinn að vera að væflast um borgina og kynnast ýmsu fólki á hostelinu. Hér er sjóðandi hiti, 32 gráður og sól þannig að svitakyrtlarnir eru allir á fullu. Stefnum á að fara til Salta á morgunn eða hinn.
Ég er búinn að smella myndum inn á flickr frá Buenos Aires, Igazu falls og dúfuskytterínu góða.
Kvöldmatur var etinn um 22.30. Það virðist vera einhver lenska hjá Argentínumönnum að eta seint. Þeir eta flestir þungann mat í hádeginu milli 1-2 og svo "léttari" mat seint um kvöldið. Jæja maturinn var etinn og svo farið í rúmið enda átti morgunmaturinn að vera klukkann 7 um morguninn og svo átti að fara beint út að veiða fram að hádegi.
kl 04 um nóttina vagna ég með þessa fínu magaverki og smelli mér á klósettið. Ca 20 mínútum seinna var orðið alveg ljóst að ég og þetta klósett áttum eftir að kynnast mjög náið enda spýttist vökvi út úr öllum endum á mér :). Fyrsta matareitruninn var greinilega orðinn af veruleika. Ég reif upp sýklalyfinn eftir klukkutíma og smellti þeim í mig. Kl. 07 var heilsann ekkert sérstök en ég kom mér samt út og reyndi að troða í mig morgunmat. Það gekk ekki vel og hann endaði í klósettinu stuttu seinna eins og annað um nóttina. Það var ljóst að ég var ekki að fara frá því á næstunni. Það virðist vera sem ég hafi nælt mér í þessa eitrun í Buenos Aires áður en við fórum til Cordoba því enginn í veiðihúsinu hafði fundið fyrir neinum magavandræðum.
Um 10 leytið var kerfið farið að róast eitthvað og það virtist sem að sýklalyfinn væru farinn að kikka inn. Ég ætlaði ekki að missa af þessari veiði sem ég var búinn að eyða slatta tíma í að koma í gang og kostaði enn þá meiri slatta af peningum. Ég tróð í mig Imodium til að stoppa kerfið (gott að vera með lyfjaskápinn með í svona ferð) og fór til leiðsögumannsins og sagði að nú væri ekkert annað en að láta braka í þessu.
40 mínútum seinna vorum við komnir út á engi. Magnið af dúfu í loftinu var ótrúlegt. Þær fljúga í tuga og hundravís fram og til baka og í raun er maður bara að staðsetja sig út á engi á bak við smá "blind" til að það beri aðeins minna á manni. Fyrsti kassinn var opnaður af skotum og byrjað að skjóta. Ég hafði leigt 20 ga, Berrettu Ulriku 391 og var að skjóta 25 gr. skotum nr. 7. Örmagna eftir erfiði næturinnar og ringlaður af fjölda dúfna á svæðinu olli því að hittnin var ekki merkileg. Eftir 100 skot var maður þó kominn í gírinn, búinn að fatta betur að það var meira en nóg af dúfu af svæðinu og það þyrfti bara að ákveða úr hvaða átt maður vildi skjóta og hætta að snúast í hringi og fylgjast með öllum dúfunum :). Eftir 2 tíma skytterí og 500 skot var maður búinn að ná rúmlega 200 dúfum og kominn tími á að fara upp í veiðihús, reyna að eta hádegismat og hvíla sig.
Um 16 var farið aftur út að veiða og þá var heilsann mun betri og hittninn líka. tæplega 600 dúfur lágu og kallinn var allur að komast í gírinn. Daginn eftir var sama program og nú átti sko að taka á því. Það er fátt meira um það en að segja en að þennan dag tók ég 1052 dúfur og endanleg veiði þessa daga endaði því í 1882 dúfum og 2500 skothylkjum sem fengu að fjúka. Öxlinn var orðinn nett marinn enda 2500 högg á öxlina í gegnum stuttermabol valda því að húðinn gefur sig :). Þetta var frábær skemmtum, aðstaðan á veiðistað og veiðihúsið frábær og þjónustan eins og á 5 stjörnu hóteli. Þetta er frekar dýrt en alveg þess virði fyrir alla veiðimenn að prófa þetta alla vega einu sinni á ævinni.
Nú er maður kominn til Cordoba city til Doddans sem er búinn að vera að væflast um borgina og kynnast ýmsu fólki á hostelinu. Hér er sjóðandi hiti, 32 gráður og sól þannig að svitakyrtlarnir eru allir á fullu. Stefnum á að fara til Salta á morgunn eða hinn.
Ég er búinn að smella myndum inn á flickr frá Buenos Aires, Igazu falls og dúfuskytterínu góða.
laugardagur, 2. febrúar 2008
Cordoba here we come
Jæja, þá erum við búnir að vera í Buenos Aires i 5 daga og þetta orðið gott. Kominn tími á að skella sér aftur upp í flugvél og skoða meira af Argentínu :). Hraðferð okkar um heiminn verður að halda áfram!
Annars erum við búnir að hafa það mjög gott hérna. Við færðum okkur á Hostel í Palermo Soho eftir að hafa verið á hóteli í Puerto Mudero í 3 daga. Hostel í 2 daga er 2.000 krónum ódýrara en einn dagur á frekar ódýru hóteli þannig að það munar um það :). Annars var líka fínt að skipta um umhverfi. Palermo er tískuhverfi BA. Hér er allt fullt af flottum fatabúðum, design búðum með smáhluti fyrir heimilið og mikið magn af flottum veitingastöðum. Þó að BA þyki frekar dýr þá erum við Íslendingar náttúrulega vanir slíkri verðlagningu að allt sem við sjáum hérna virkar gefins :).
Við hittum gaur frá New York hérna á hostelinu og spurðum hann ráða um hvert við ættum að fara og eta og skemmta okkur. Eins og allir New York búar var kappinn með þetta allt á hreinu. Með Black Berryinn í annarri og þuldi hann upp nöfn á veitingastöðum og klúbbum sem við þyrftum að tjékka á. Við fórum eftir meðmælum hans og fórum að borða á stað sem heitir Caza Cruz. 2 gylltar hurðir og engir gluggar tóku á móti okkur þegar við mættum á staðinn. Þegar inn var komið tók á móti okkur stór og mjög flottur veitingastaður. Við átum foi gras creme brule, ostrur, frábæra nautasteik, eftirrétt, og Gran Reserva Malbec vín. Allt kostaði þetta blússandi 6.000 krónur á mann sem þykir geðveiki hér í landi :) en myndi ekki duga fyrir súpu og lambi á lélegum veitingastað heima :). Snilldarkvöld og matur.
Við fórum og heimsóttum Igazu Falls á miðvikudaginn. Hugsuninn um að eyða 16 klukkustundum í rútu var ekki að heilla okkur þannig að við flugum bara um morguninn og komum heim aftur um kvöldið. Við skoðuðum fossana frá hinum ýmsu sjónarhornum í alls konar veðrum. Það rigndi eldi og brennisteini og inni á milli skein sólin skært. Allir sem voru að skoða fossana voru mígandi blautir og myndatökur voru nokkud erfiðar við þessar aðstæður en við náðum þó okkar slatta af fossamyndum sem koma inn á næstu dögum.
Annars erum við búnir að labba um alla borgina fram og til baka. Kíktum í gær á kirkjugarðinn þar sem Eva Peron er jarðsett. Gríðarlega myndalegur kirkjugarður fullur af litlum grafhýsum sem eru reist til minningar um ákveðna einstaklinga og fjölskyldur.
Við erum búnir að fá okkar fyrstu lexíu í greiningu á peningum. Við vorum að borða í hádeginu í gær og Doddi ætlaði að borga með 100 pesóa seðli sem hann hafði tekið út í hraðbanka. Þjóninn horfði á seðilinn og brosti. Þetta var víst falsaður seðill. Hann var reyndar alveg merkilega raunverulegur en þegar betur var gáð var watermark myndin ekki raunveruleg og pappírinn greinilega annar. Maður var svo sem búinn að lesa um þetta en eins og alltaf þá reiknaði maður eiginlega ekki að lenda í þessu sjálfur :).
Fljúgum í dag til Cordoba og stefnum á að vera ca. 5 daga þar. Ég er búinn að vera að reyna að skipuleggja dúfuskytterí þar í um 2 daga og það lítur út fyrir að það ætli að lukkast. Það verður spennandi að sjá hvernig upplifun það verður að skjóta dúfur í Argentínu. Þetta þykir vera rjómi dúfuskytterís í heiminum þannig ég er að vona að lenda í alvöru actioni. Svo á eftir að koma í ljós hvort að maður hitti eitthvað :). Á meðan ég verð að saga niður dúfur verður Doddi að mæla götur Cordoba.
Jæja, meiri upplýsingar og myndir þegar við erum komnir til Cordoba. Það er rosalega erfitt að þurfa að lesa fréttir um ofsakulda og heitavatnsskort á Íslandi. Hehehhehehe. Við látum 30 stiga hitann og sólina bara ilja okkur hérna vona að enginn sé búinn að missa neina útlimi í kuldanum :).
Adios,
Ragnar
Annars erum við búnir að hafa það mjög gott hérna. Við færðum okkur á Hostel í Palermo Soho eftir að hafa verið á hóteli í Puerto Mudero í 3 daga. Hostel í 2 daga er 2.000 krónum ódýrara en einn dagur á frekar ódýru hóteli þannig að það munar um það :). Annars var líka fínt að skipta um umhverfi. Palermo er tískuhverfi BA. Hér er allt fullt af flottum fatabúðum, design búðum með smáhluti fyrir heimilið og mikið magn af flottum veitingastöðum. Þó að BA þyki frekar dýr þá erum við Íslendingar náttúrulega vanir slíkri verðlagningu að allt sem við sjáum hérna virkar gefins :).
Við hittum gaur frá New York hérna á hostelinu og spurðum hann ráða um hvert við ættum að fara og eta og skemmta okkur. Eins og allir New York búar var kappinn með þetta allt á hreinu. Með Black Berryinn í annarri og þuldi hann upp nöfn á veitingastöðum og klúbbum sem við þyrftum að tjékka á. Við fórum eftir meðmælum hans og fórum að borða á stað sem heitir Caza Cruz. 2 gylltar hurðir og engir gluggar tóku á móti okkur þegar við mættum á staðinn. Þegar inn var komið tók á móti okkur stór og mjög flottur veitingastaður. Við átum foi gras creme brule, ostrur, frábæra nautasteik, eftirrétt, og Gran Reserva Malbec vín. Allt kostaði þetta blússandi 6.000 krónur á mann sem þykir geðveiki hér í landi :) en myndi ekki duga fyrir súpu og lambi á lélegum veitingastað heima :). Snilldarkvöld og matur.
Við fórum og heimsóttum Igazu Falls á miðvikudaginn. Hugsuninn um að eyða 16 klukkustundum í rútu var ekki að heilla okkur þannig að við flugum bara um morguninn og komum heim aftur um kvöldið. Við skoðuðum fossana frá hinum ýmsu sjónarhornum í alls konar veðrum. Það rigndi eldi og brennisteini og inni á milli skein sólin skært. Allir sem voru að skoða fossana voru mígandi blautir og myndatökur voru nokkud erfiðar við þessar aðstæður en við náðum þó okkar slatta af fossamyndum sem koma inn á næstu dögum.
Annars erum við búnir að labba um alla borgina fram og til baka. Kíktum í gær á kirkjugarðinn þar sem Eva Peron er jarðsett. Gríðarlega myndalegur kirkjugarður fullur af litlum grafhýsum sem eru reist til minningar um ákveðna einstaklinga og fjölskyldur.
Við erum búnir að fá okkar fyrstu lexíu í greiningu á peningum. Við vorum að borða í hádeginu í gær og Doddi ætlaði að borga með 100 pesóa seðli sem hann hafði tekið út í hraðbanka. Þjóninn horfði á seðilinn og brosti. Þetta var víst falsaður seðill. Hann var reyndar alveg merkilega raunverulegur en þegar betur var gáð var watermark myndin ekki raunveruleg og pappírinn greinilega annar. Maður var svo sem búinn að lesa um þetta en eins og alltaf þá reiknaði maður eiginlega ekki að lenda í þessu sjálfur :).
Fljúgum í dag til Cordoba og stefnum á að vera ca. 5 daga þar. Ég er búinn að vera að reyna að skipuleggja dúfuskytterí þar í um 2 daga og það lítur út fyrir að það ætli að lukkast. Það verður spennandi að sjá hvernig upplifun það verður að skjóta dúfur í Argentínu. Þetta þykir vera rjómi dúfuskytterís í heiminum þannig ég er að vona að lenda í alvöru actioni. Svo á eftir að koma í ljós hvort að maður hitti eitthvað :). Á meðan ég verð að saga niður dúfur verður Doddi að mæla götur Cordoba.
Jæja, meiri upplýsingar og myndir þegar við erum komnir til Cordoba. Það er rosalega erfitt að þurfa að lesa fréttir um ofsakulda og heitavatnsskort á Íslandi. Hehehhehehe. Við látum 30 stiga hitann og sólina bara ilja okkur hérna vona að enginn sé búinn að missa neina útlimi í kuldanum :).
Adios,
Ragnar
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)