Jæja þá er dvöl okkar í Kína lokið og erum við nú komnir til Tælands nánar tiltekið Bangkok. Maður er búinn að vera latur í blogginu og myndainnsetningu sem ég bæti hér með úr. Kína lagðist vel í mig. Við vorum 3 daga í Hong Kong eins og ég hafði bloggað stuttlega um og erum svo búnir að vera 5 daga í Peking.
Á leið okkar um heiminn síast inn einn og einn praktískur hlutur í hausinn á okkur þó að það gerist ekkert sérstaklega hratt. Þessi lexía er í boði hússins! Mundu að taka alltaf með símanúmer á hótelinu/hostelinu sem þú ætlar að fara á. Ef viðkomandi land notar ritmál sem er okkur framandi þá er mjög skynsamlegt að prenta út addressuna á viðkomandi ritmáli ef það er í boði.
Það segir sig svo sem sjálft að leigubílstjórar í borgum eins og Peking vita náttúrulega ekki hvar helmingurinn af götum og hverfum er og því er nauðsynlegt hafa símanúmer hótelsins með. Ég hafði náttúrulega skrifað niður heimilisfang hostelsins á ensku en það hjálpar nákvæmlega ekki neitt þegar 95% bílstjóranna tala bara kínversku :). Anyway, eftir smá brölt við að komast á hostelið frá flugvellinum var hringt í þá sem voru hugsanlega við tölvu á Íslandi. Dabbi hjá D3 kom okkur til bjargar og fann símarnúmerið á hostelinu þannig að við komumst loksins á leiðarenda eftir að starfsmaður hostelsins hafði lóðsað vesalings leigubílstjóranum á réttann stað.
Hér er töluð meiri enska en ég hafði gert ráð fyrir þó að hún sé æði mismunandi af gæðum og því mjög algengt að einhver misskilningur komi upp, þó að báðir aðilar hafi verið sannfærðir um að skilaboðinn hefðu komist áleiðis :). Kínverjar hafa þó greinilega mikla trú á mér því að ég hef lent töluvert í því að eiga "einhliða" samræður á kínversku við aðila sem hafa verið sannfærðir um að ég væri ekki í neinum vandræðum með málið þeirra :). Asía er þó þægilegri að því leiti en Suður Ameríka að þeir sem eru að selja þjónustu hér reyna þó að hafa matseðla með enskum lýsingum og myndum sem hjálpa oft mikið :).
Þrátt fyrir að það er líklega gríðarlegur fjöldi af útlendingum hérna þá hverfa þeir í fjöldann af Kínverjum og maður verður einhvern veginn ekki mikið var við þá. Við erum furðulega fólkið á svæðinu og höfum meðal annars lent í því að fólk vilji taka myndir af okkur.
Sölumenn á mörkuðum eru búnir að mastera hvernig á að ná athygli kúnnans og selja honum eitthvað drasl sem honum vantar ekki. "Hello" með mikilli áherslu (mætti kalla það að öskra) er inngangspunkturinn til að ná athygli. Einu til tveimur orðum er svo hent inn á eftir til að lýsa vörunni og lenda sölunni. "Hello, water buy", "Hello, you, stamp buy". Þrátt fyrir miklar freistingar þá stóðst maður öll gylliboð um að kaupa stimpla, stuttermaboli, derhúfur og svo silljón mismunandi mynjagripi um Bejing 2008 ólympíuleikana sem eru að fara að bresta á.
"Hostelið" okkar svokallaða var flottara en 4 stjörnu hótel í Indlandi og mun stærra en 8 fermetra holan sem við gistum í Hong Kong. Það var gott að fá að sofa í hreinum hvítum rúmfötum til tilbreytingar. Enn og aftur sannast að það er ekkert samræmi á milli verðs og gæða. 1.000 krónur á dag á mann voru að skila okkur meiri gæðum en t.d. 100 punda hótelið í London og allt sem var í boði í Indlandi :).
Þrátt fyrir að vera komnir með netta ferðþreytu og vera komnir með ákveðna mynjaeitrun þá náðum við að vera nokkuð virkir í Hong Kong í að skoða bygginar, musteri og annað sem er nauðsynlegt að skoða sem túristi. Ég verð þó að viðurkenna að eftir 3 mánuði á ferð þar sem við erum búnir að skoða slatta af höllum, kirkjum, musterum, görðum og öðru sem er nauðsynlegt að skoða þá fer þetta að renna saman í eina steypu og maður fer að hugsa. "Já enn ein höllin, þessi er líka symmetrísk, með mörgum minni höllum inni í sem líta allar eins út" :). Ekki það að ég sé að kvarta, það er gríðarlega ljúft að vera hérna úti í hita, upplifa nýja hluti og ekki þurfa að taka þátt í köldum vetri á Íslandi veður- og efnahagslega séð :).
Torg hins himneska friðar, Forbidden City og Temple of Heaven eru meðal athyglisverðra staða sem við höfum skoðað hér í Peking. Þó ber Kínamúrinn sjálfur algjörlega af enda eitt af furðum veraldar og ber þann titil með réttu. Það er hægt að skoða múrinn á nokkrum stöðum og við reyndum að fara á stað þ.s. "færri" túristar voru. Við sluppum þokkalega við traffík þ.s. við vorum í fyrra fallinu. Það er fátt hægt að segja um vegginn annað en að þetta er stórbrotið mannvirki í mögnuðu landslagi. 3 tíma göngutúr um vegginn í bjartviðri var hressandi og gaf af sér töluvert magn af myndum. Þó er með vegginn eins og margt annað sem maður hefur séð í þessari ferð að myndir ná sjaldan að lýsa mikilfengleikanum og andrúmsloftinu sem er á þessum sögufrægu stöðum. Skíðalyftur til að auðvelda fólki að komast upp hann og rennibraut til að komast niður taka þó óneitanlega smá glans af þessu en feita og lata fólkið á víst líka rétt á að skoða svona minjar þannig að þetta er kannski í lagi :).
Peking er orðinn mikil stórborg þar sem vestræn áhrif í formi risahótela og verslunargatna blandast við gamla tímann. Borgin sjálf er nokkuð snyrtileg og Kínverjar almennt séð frekar almennilegir í samskiptum. Ég er þó ekki alveg viss um hvernig almenningssamgöngur eiga eftir að ganga upp þegar allir túristarnir bætast við út af Ólympíuleikunum. Í dag eru allir strætóar og neðanjarðarlestir algjörlega pakkaðar og í raun fleiri að nota subwayið en það ber. Við fórum nokkru sinnum í subwayið og það var eiginlega bara fyndið þ.s. að lestin fyllist og svo bætast við ca. 10-15% af fólki í viðbót með því að troða sér inn og bara pakka sér betur saman.
Frá Peking fórum við til Tælands þar sem við stoppuðum í Bangkok áður en við höldum til Phuket (á morgun). Bangkok er s.s. ekki jafn slæm og maður hafði heyrt. Menningarsjokkið hjá okkur er líklega orðið minna heldur en þegar fólk kemur hingað frá sínu heimalandi þar sem við erum búnir að vera í hinum ýmsu stórborgum sem eru margar hverjar ca. jafn sveittar og Bangkok. Stór, menguð stórborg er s.s. ekki neitt sem má ekki finna annars staðar í heiminum. Hér er þó ágætt að vera, gott að borða og ýmislegt að skoða ef manni vantar að skoða musteri og hallir, kínahverfi og garðar o.s.frv. :). Tælendingar eru greinilega mjög glysgjarnir. Höllin og musterinn er gjörsamlega pökkuð af gulli og glingri sem er hlaðið svo þétt niður að myndataka er nánast ómöguleg. Það er mjög gaman og krefjandi að hlusta á enskuna þeirra þar sem það er oft eins og þeir séu að syngja þannig að það tekur mann smá tíma að fatta hvort að það sé verið að tala ensku eða tælensku.
Við förum á morgun til Phuket þar sem strandmenning Tælands verður rannsökuð. Ég stefni á að skoða ekki eina einustu höll né musteri í næstu viku heldur vera í menningarafeitrun á ströndinni :).
Nýjar myndir komnar inn á flickr. Setti inn myndir frá Hong Kong, Peking og Bangkok. Það eru ekki margar myndir af okkur Dodda. Við erum bara of latir við myndatökur af hvor öðrum.
p.s. lét snoða mig í dag í Bangkok þannig að maður er orðinn eins og einn gangandi risaböllur :)
Over and out frá Bangkok
sunnudagur, 30. mars 2008
fimmtudagur, 20. mars 2008
Goa - Á slóðum morðingja og nauðgara
Eftir skoðunarferð okkar Dodda um margar frægustu byggingar Indlands héldum við suður eftir nánar tiltekið í bæ sem kallast Goa og er sumarparadís þeirra Indverja. Strendur og pálamatré draga túrista hingað sem eru örmagna eftir ferðalög innan Indlands. Veðrið var þó ekki svalt. Um 38-39 gráður en þó smá andvari frá sjónum þannig að í skugga var nokkuð þægilegt að vera. Mér tókst reyndar að ná mér í flensu þannig að ég gerði ekki margt heldur hélt mig á Hostelinu og reyndi að losna við hitann sem var sambærilegur og hitastigið úti. Svitamagnið sem verður til við það að vera með hita í svona miklu hitastigi er töluvert.
Þið kannist kannski við nafnið Goa og heitið á ströndinni Anjuna þar sem Scarlett nokkur, ung bresk stúlka var nýlega myrt eftir að henni hafði verið nauðgað. Málið hefur verið til umfjöllunar mikið í heimspressunni. Í kjölfarið hafa vaknað upp ýmsar spurningar um öryggi túrista á ströndum Goa, eiturlyfjasölu á svæðinu, lögregluna og annað. Það er nefnilega þannig að þetta er ekki fyrsta málið og alls ekki það síðasta. Reyndar var það þannig að á þessum 5 dögum sem við vorum þarna var alla vega ein kona kyrkt á hóteli og annari var nauðgað á föstudagskveldi í grennd við hótelið sitt. Í fyrra létust 61 túristi í Goa. I kid you not. Ég er ekki viss hver talan er í dag en ég held að hún sé kominn í kringum 20.
Þetta eru reyndar ekki allt morð eða nauðganir á konum. Eitthvað er um að túristar látist af ofneyslu eiturlyfja og miðað við umferðina í Indlandi þó hljóta einhverjir að látast í umferðaslysum. Fjölmiðlar hafa farið hamförum hérna í umræðu sinni um þetta mál. Sumum finnst heimspressan ekki vera sanngjörn, aðrir taka þann pólinn í hæðina að nú sé tími kominn til að breyta ásýnd Goa og taka til á ströndunum og losa samfélagið við þessa kvilla "sem eru komnir í ljós" s.s. eiturlyfjavandamálið í Goa sem þeir virðast vera að fatta að sé til staðar. Það gæti reyndar ekki farið fram hjá neinum en það er margt sem menn sjá ekki ef þeir vilja ekki sjá það :).
Ef það er eitthvað sem er búið að bjóða manni jafn og og leigubíl og skellinöðru til leigu þá eru það eiturlyf. Við ströndina standa eiturlyfjasalarnir í röðum tilbúnir að bjóða þér í að reykja, kaupa kók, e eða önnur efni sem þér gæti vantað á meðan þú sólar þig. Á ströndinni sem við erum á (Anjuna) eru það Indverjarnir sem stjórna fíkniefnasölunni. Strandlengjan sjálf geymir líklega einhverjar 20 strendur og eitthvað af þeim eru undir stjórn rússnesskra fíkniefnasala. Við urðum varir við fíkniefnasala eftir klukkutíma, fjölmiðlar og stjórnvöld eru að fatta þetta núna :).
Annars vildi ég ekki vera kvennmaður hérna. Þær fáu götur sem eru upplýstar er mjög illa upplýstar. Manni er nógu illa við það að vera að labba úti hérna á kvöldin og ef ég væri kvennmaður og þó að ég væri í hóp kvennmanna léti ég mér ekki detta það í hug miðað við lýsingar á fjölda nauðgunar og ofbeldismála sem vestrænar konur lenda í hér. Það er nefnilega þannig að hér virðist vera viðhorfið að þetta sé þeim sjálfum að kenna af því að þær séu druslulega til fara. Í Indlandi tíðkast nefnilega ekki að kvenfólk sýni mikið af holdi. Maður spyr sig þá hvort að það sé þá ekki skynsamlegt að vera ekki að auglýsa þennan bæ sem paradís fyrir sólarunnendur. Það er nefnilega þannig að fólk fækkar fötum á sólarströndum :). Umræðan hérna um "réttlæti" nauðgunar nær í raun svo langt að það er rætt um hana í sjónvarpi og fjölmiðlum þó að þeir séu að rembasat við að vera pólitískt réttir. Þó dettur alltaf inn ein og eins setning sem sýnir þetta viðhorf. T.d. er mikið rætt um sönnunarbyrði í máli Scarlettar. Þeim finnst nefnilega ekki alveg sannað að henni hafi verið nauðgað þar sem mögulega hafi hún táldregið þá, og jú hún var náttúrulega svo búinn að drekka og taka eiturlyf. Hehe mjög spes viðhorf.
Annars get ég vottað að það er engin þörf fyrir neinn sem hefur nokkurn tíman verið á alvöru sólarströnd að koma hingað og sóla sig. Það er svona Indverski stílinn á þessu öllu. Strendurnar eru skítugar með drasli út um all, hrörlegum skúrum, pirrandi sölumönnum, beljum og öðru sem á ekki heima á alvöru sólarströnd. Þessi gullmoli sem Anjuna á að vera er nokkurhundruð metra strandlengja sem eftir hádegi verður að 10 m ræfli þegar það fer að flæða að. Strandlengjan og göturnar í kringum hana eru eins og annað í Indlandi. Ófrágengið og rusl út um allt. Á 5 dögum höfum við hvorki sé lögreglubíl né lögreglu á svæðinu en það er þó nóg af eiturlyfjasölum hér.
Það var þó ágætt að taka veikindinn út hér. Kostaði okkur ekkert að gista hérna og maturinn ódýr þannig það var fínt að taka þetta út hér.
Annars erum við komnir til Hong Kong og búnir að vera þar í 3 daga. Frábær borg sem er þægilegt að ferðast um, skoða, versla og eta. Ef þið eigið einhvern tíman leið til Kína þá mæli ég hiklaust með því að taka 4-5 daga hérna.
Þið kannist kannski við nafnið Goa og heitið á ströndinni Anjuna þar sem Scarlett nokkur, ung bresk stúlka var nýlega myrt eftir að henni hafði verið nauðgað. Málið hefur verið til umfjöllunar mikið í heimspressunni. Í kjölfarið hafa vaknað upp ýmsar spurningar um öryggi túrista á ströndum Goa, eiturlyfjasölu á svæðinu, lögregluna og annað. Það er nefnilega þannig að þetta er ekki fyrsta málið og alls ekki það síðasta. Reyndar var það þannig að á þessum 5 dögum sem við vorum þarna var alla vega ein kona kyrkt á hóteli og annari var nauðgað á föstudagskveldi í grennd við hótelið sitt. Í fyrra létust 61 túristi í Goa. I kid you not. Ég er ekki viss hver talan er í dag en ég held að hún sé kominn í kringum 20.
Þetta eru reyndar ekki allt morð eða nauðganir á konum. Eitthvað er um að túristar látist af ofneyslu eiturlyfja og miðað við umferðina í Indlandi þó hljóta einhverjir að látast í umferðaslysum. Fjölmiðlar hafa farið hamförum hérna í umræðu sinni um þetta mál. Sumum finnst heimspressan ekki vera sanngjörn, aðrir taka þann pólinn í hæðina að nú sé tími kominn til að breyta ásýnd Goa og taka til á ströndunum og losa samfélagið við þessa kvilla "sem eru komnir í ljós" s.s. eiturlyfjavandamálið í Goa sem þeir virðast vera að fatta að sé til staðar. Það gæti reyndar ekki farið fram hjá neinum en það er margt sem menn sjá ekki ef þeir vilja ekki sjá það :).
Ef það er eitthvað sem er búið að bjóða manni jafn og og leigubíl og skellinöðru til leigu þá eru það eiturlyf. Við ströndina standa eiturlyfjasalarnir í röðum tilbúnir að bjóða þér í að reykja, kaupa kók, e eða önnur efni sem þér gæti vantað á meðan þú sólar þig. Á ströndinni sem við erum á (Anjuna) eru það Indverjarnir sem stjórna fíkniefnasölunni. Strandlengjan sjálf geymir líklega einhverjar 20 strendur og eitthvað af þeim eru undir stjórn rússnesskra fíkniefnasala. Við urðum varir við fíkniefnasala eftir klukkutíma, fjölmiðlar og stjórnvöld eru að fatta þetta núna :).
Annars vildi ég ekki vera kvennmaður hérna. Þær fáu götur sem eru upplýstar er mjög illa upplýstar. Manni er nógu illa við það að vera að labba úti hérna á kvöldin og ef ég væri kvennmaður og þó að ég væri í hóp kvennmanna léti ég mér ekki detta það í hug miðað við lýsingar á fjölda nauðgunar og ofbeldismála sem vestrænar konur lenda í hér. Það er nefnilega þannig að hér virðist vera viðhorfið að þetta sé þeim sjálfum að kenna af því að þær séu druslulega til fara. Í Indlandi tíðkast nefnilega ekki að kvenfólk sýni mikið af holdi. Maður spyr sig þá hvort að það sé þá ekki skynsamlegt að vera ekki að auglýsa þennan bæ sem paradís fyrir sólarunnendur. Það er nefnilega þannig að fólk fækkar fötum á sólarströndum :). Umræðan hérna um "réttlæti" nauðgunar nær í raun svo langt að það er rætt um hana í sjónvarpi og fjölmiðlum þó að þeir séu að rembasat við að vera pólitískt réttir. Þó dettur alltaf inn ein og eins setning sem sýnir þetta viðhorf. T.d. er mikið rætt um sönnunarbyrði í máli Scarlettar. Þeim finnst nefnilega ekki alveg sannað að henni hafi verið nauðgað þar sem mögulega hafi hún táldregið þá, og jú hún var náttúrulega svo búinn að drekka og taka eiturlyf. Hehe mjög spes viðhorf.
Annars get ég vottað að það er engin þörf fyrir neinn sem hefur nokkurn tíman verið á alvöru sólarströnd að koma hingað og sóla sig. Það er svona Indverski stílinn á þessu öllu. Strendurnar eru skítugar með drasli út um all, hrörlegum skúrum, pirrandi sölumönnum, beljum og öðru sem á ekki heima á alvöru sólarströnd. Þessi gullmoli sem Anjuna á að vera er nokkurhundruð metra strandlengja sem eftir hádegi verður að 10 m ræfli þegar það fer að flæða að. Strandlengjan og göturnar í kringum hana eru eins og annað í Indlandi. Ófrágengið og rusl út um allt. Á 5 dögum höfum við hvorki sé lögreglubíl né lögreglu á svæðinu en það er þó nóg af eiturlyfjasölum hér.
Það var þó ágætt að taka veikindinn út hér. Kostaði okkur ekkert að gista hérna og maturinn ódýr þannig það var fínt að taka þetta út hér.
Annars erum við komnir til Hong Kong og búnir að vera þar í 3 daga. Frábær borg sem er þægilegt að ferðast um, skoða, versla og eta. Ef þið eigið einhvern tíman leið til Kína þá mæli ég hiklaust með því að taka 4-5 daga hérna.
mánudagur, 10. mars 2008
Indland - land nanbrauðsins og Taj Mahal
Við álfarnir lentum í Delhi þann 6. mars eftir "aðeins" 9.5 tíma flug frá Tokyo. Við komum úr þægilega kaldri Tokyo yfir í brennandi Indland sem er þó enn þolanlegt en það styttist þó óðum í að hitinn verði óbærilegur hér. Það er aðeins 35-39 stiga hiti hér á daginn sem þykir í lagi :). Heimamenn lifa þetta víst af upp í 40-43 en í maí og júní þegar hitinn nálgast 48 gráður þá er víst "off season" hjá þeim :).
Annars var Tokyo frábær. Ég mæli hiklaust með heimsókn þangað þó að það sé hægt að velja betri tímasetningu en við hitastigslega séð. Japaninn er hjálplegur, hreinlátur, tillitssamur við náungann (alla vega í Tokyo) og býr til gott Sushi. Er hægt að biðja um eitthvað betra? Ég ætla ekki að þreyta ykkur með upptalningum á hvað við erum búnir að skoða hér á þessum stutta tíma en við erum búnir að rölta um þó nokkra flotta garða, skoða nokkur musteri, fiskmarkaðinn og einhver söfn. Við náðum þó ekki að fara út á lífið í Roppongi né syngja í Karioke. Ég veit, þetta er lélegt og ég skammast mín en orkan var bara ekki til staðar.
Við náðum að eta slatta af Sushi og toppuðum á síðasta degi þegar við fórum og átum hádegismat á þekktum stað sem er með matseðilinn á frönsku og japönsku, mjög góð hugmynd ef þú vilt sjá til þess að enginn viti hvað hann er að fara að borða. Maturinn mjög góður og staðurinn mjög flottur. Um kveldið og átum 5 rétta veislu teppanyaki style. Kobe kjet var þar á meðal þannig að maður er orðinn official Kobe meat eater ala Japan! Þið sem hafið ekki etið Kobei í Japan, þið eruð bara ekki í sömu deild :).
Það kom enn og aftur í ljós að þessi 300 þúsund manna þjóð okkar er alls staðar og það er ekki hægt að forðast hana. Á leið okkar til að skoða höll einhvers keisarans löbbum við fram hjá hóp af 4 stelpum sem voru að tala saman. Þaulæfð eyru okkar greindu strax að ekki var um japönsku né frönsku að ræða heldur íslensku! Þarna voru á ferð stelpur sem voru að hefja 3 mánaða asíuferð sína og auðvitað rekast þær á okkur. Nú erum við búnir að fara til 7 landa og við erum búnir að hitta Íslendinga fyrir tilviljun 3 sinnum á þessum 2 mánuðum. Crazy!
Back to India. Í leti okkar og tímaþröng keyptum við 6 daga pakkaferð til að skoða svæði sem er skilgreint sem "Gullni þríhyrningurinn" (hljómar kunnulega er það ekki :)). Þegar við lentum á "stórglæsilegri" flugstöðinni í Delhi, tók á móti okkur bílstjóri og fulltrúi ferðaskrifstofunnar og skutla okkur upp á "stórglæsilegt" 4 stjörnu hótelið okkar hér í New Delhi. Hótel í Indlandi eru annáluð fyrir það að standa ekki undir stjörnugjöfinni þegar komið er fram hjá anddyrinu. Þessi tvö 4 stjörnu hótel sem við höfum gist á staðfesta það algjörlega. 3 stjörnuhótelið okkar í Tokyo fengi 8 stjörnur miðað við hreinlætið og aðbúnaðinn í herbergjunum hérna :). Ekki að það skipti máli, bara fyndið að sjá skítugt baðherbergi, fúkkalykt í herbergjum og kokkinn með hvíta drulluskítuga svuntu standandi að steykja ommilettur við morgunverðarhlaðborðið :). Annars er 3 stjörnu hótelið okkar hérna í Jaipur mjög flott þannig að ef þið kíkið til Indlands verið viðbúinn að rýna ekki bara í stjörnurnar :).
við erum búnir að vera hér í 3 daga og búnir að sjá ýmislegt. Indland er land öfganna. Hér má finna margar fegurstu byggingar í heimi, og hér er margt um fallega hluti. Hins vegar má líka finna ótrúlegt magn af skít og rusli í hverfum í mikilli niðurníðslu. Það virðist ekki vera neinn millivegur hér og munurinn á milli fátækra og ríka er líklega eins mikill og hann getur orðið nokkurs staðar í heiminum. Almennt séð virðist viðhald á götum og umhverfi borgara ekki vera í forgangi. Indverjar eru gríðarlega stoltir af borgunum sínum og sögufrægu mynjunum sem þær geyma. Það virðist hins vegar ekki ergja þá neitt að það séu rusl og ruslahrúgur út um allar götur sem vel flestar eru uppgrafnar og hálfkláraðar. Hér eru allir með bros á vör og svífa í gegnum daginn horfandi á ruslið og eru bara sáttir :).
Við skoðuðum Delhi á fyrsta degi. Delhi skiptis í 2 hluta. New Delhi sem er "skipulagði hlutinn" af Delhi, og var að mestu byggð undir stjórn Breta, og svo gamla Delhi þ.s. efnaminna fólkið er ríkjandi og niðurnýðslan algjör. Rafmagnskaplar hanga meðfram húsum í algjöru reiðuleysi, umferðin er eins geðveik og hún getur verið, þó að hún sé reyndar alveg crazy hér í Indlandi almennt. Fyrir utan helstu ríkisbyggingar, moskur og önnur fræg kennileiti þá verður Indland líklega seint sakað um að eiga stórglæsilegar borgir ef við horfum fram hjá sögufrægum byggingum sem voru reistar fyrir mörgum öldum. Við erum búnir að heimsækja Delhi, Agra og Jaipur hér í Norður Indlandi og almennt séð eru þessar borgir í algjörri niðurnýðslu.
Umferðin hérna er algjört ævintýrir. Hér virðast gilda 2 reglur. Það skal fara eftir umferðarljósum þar sem þau eru. Það skal keyra vinstra meginn á akrein. Seinni reglan er þó nokkuð frjálsleg. Góður slatti af flauti, óþolinmæði og hugrekki knúa menn til að fara töluvert mikið yfir á hægri helming þegar þeir þurfa að komast fram hjá umferð sem er hvort sem er ekki að hreyfast í hvoruga áttina. Annars er kannski ekki hægt að tala um helminga þar sem þeir eru ekkert að merkja neinar akreinar. Þetta er bara gata og það á að nota hana :). Það er líka magnað að sjá hvernig þeir nýta faratækinn. Litlu þríhjólin sem eru hönnuð fyrir 3 má oft sjá með 7-8 manns. 2-3 á móturhjóli eru algeng sjón en metið er 4 á sama móturhjóli :).
Við fórum til Agra, heimaborgar Taj Mahal, með lest. Ferðin sjálf var þægileg en útsýnið var magnað. Rykmettað mystrið olli því að maður sá ca. 7-10 metra út úr lestinni. Skyggnið batnaði þó þegar sólinn hækkaði. Það sem var þó magnaðast var að sjá aðbúnað fólks hér í Indlandi. Aðeins 5-10 mín frá lestarstöðinni fóru að glitta í línur af fólki sem sat á hækkjum sér meðfram lestarteinunum með vatnsflösku sér við hlið. Þetta fólk var sem sagt að létta á sér þarna í rólegheitunum við lestarteinana og tilbúið að skola afraksturinn með smá vatni og vinstri handleggnum. Við erum ekki að tala um 1-2 sem voru að létta á sér. Þetta voru tugir manna að taka morgunskituna á fleiri kílómetra flæmi. Mögnuð sýn.
Húsakostur þessa fólks var á alla vega, hrörlegir kofar úr múrsteinum, tjöld, strákofar og annað sem einhvern veginn hangir saman og eru staðsett í nágrenni við lestarteinana. Greinilegt að frárennslikerfi er ekki til staðar og vatnsveitukerfið er greinilega fátæklegt því 50 m. frá þar sem fólk var að tefla við páfann mátti sjá ungann dreng dæla vatni í fötu úr vatnsbrunni.
Við komu okkur til Akra fórum við strax út að skoða frægustu byggingu í heimi Taj Mahal. Í brennandi hitanum röltum við um þessa mögnuðu byggingu ásamt þúsund annarra ferðamanna. Mögnuð sýn og magnað byggingarafrek. Það tók víst 20.000 manns um 20 ár að byggja hana og öll fínustu efni notuð til þess. Munstur sem má sjá í hvítum marmaranum eru öll búinn til úr eðalsteinum sem eru innfelldir í marmarinn. Á þessum tíma var sement ekki í boði þannig að byggingar hér voru reistar með því að nota einhverja sykurblöndu til að halda saman steinunum. Þetta heldur enn í dag þrátt fyrir að jarðskjálftar hafi dunið á svæðinu á þessum nokkuð hundruð árum. Við erum þá búnir að sjá 3 af 7 furðum veraldar :). Það verður þó að segja að túristar eyðileggja eiginlega túrismann sjálfann :). Það er einhver glansi sem fer af því þegar maður er að skoða þessa frægustu staði heimsins og það sést varla í þá fyrir þúsund túrista sem eru á svæðinu í sama hlutverki.
Við eyddum deginum í gær til að komast til Jaipur, dagurinn í dag fór í að skoða fleiri musteri, hallir og aðra áhugaverða staði. Allt magnaðar byggingar en Jaipur sjálf er þó jafn hrörleg og Agra og Delhi. Við fórum upp í eina höllina á baki fíls. Gaman að prófa það þó að dýraverndunarsinnar séu eflaust ekki hrifnir af svona túrisma. Við þurftum að bíða í röð í 30 mínútur til að komast í þennan fílatúr. Á þessum tíma sáum við mátt Indverskra sölumanna sem hafa þó ekki enn náð til okkar. Með því að væla og tuða í sama fólkinu nógu lengi þá virðist fólk brotna á endanum og kaupa eitthvað drasl sem það hefur ekkert að gera við s.s. bol með fíl á, hálsmenni með fíl á eða útskorinn fíl úr við :).
Jæja restin af deginum í dag fer í að komast aftur til Baka til Delhi með lest og á morgun fljúgum við svo til Goa á Suður Indlandi með hinu stórkostlega flugfélagi Kingfisher (sem er bjórframleiðandi by the way).
Ferðakveðjur,
Ragnar
Annars var Tokyo frábær. Ég mæli hiklaust með heimsókn þangað þó að það sé hægt að velja betri tímasetningu en við hitastigslega séð. Japaninn er hjálplegur, hreinlátur, tillitssamur við náungann (alla vega í Tokyo) og býr til gott Sushi. Er hægt að biðja um eitthvað betra? Ég ætla ekki að þreyta ykkur með upptalningum á hvað við erum búnir að skoða hér á þessum stutta tíma en við erum búnir að rölta um þó nokkra flotta garða, skoða nokkur musteri, fiskmarkaðinn og einhver söfn. Við náðum þó ekki að fara út á lífið í Roppongi né syngja í Karioke. Ég veit, þetta er lélegt og ég skammast mín en orkan var bara ekki til staðar.
Við náðum að eta slatta af Sushi og toppuðum á síðasta degi þegar við fórum og átum hádegismat á þekktum stað sem er með matseðilinn á frönsku og japönsku, mjög góð hugmynd ef þú vilt sjá til þess að enginn viti hvað hann er að fara að borða. Maturinn mjög góður og staðurinn mjög flottur. Um kveldið og átum 5 rétta veislu teppanyaki style. Kobe kjet var þar á meðal þannig að maður er orðinn official Kobe meat eater ala Japan! Þið sem hafið ekki etið Kobei í Japan, þið eruð bara ekki í sömu deild :).
Það kom enn og aftur í ljós að þessi 300 þúsund manna þjóð okkar er alls staðar og það er ekki hægt að forðast hana. Á leið okkar til að skoða höll einhvers keisarans löbbum við fram hjá hóp af 4 stelpum sem voru að tala saman. Þaulæfð eyru okkar greindu strax að ekki var um japönsku né frönsku að ræða heldur íslensku! Þarna voru á ferð stelpur sem voru að hefja 3 mánaða asíuferð sína og auðvitað rekast þær á okkur. Nú erum við búnir að fara til 7 landa og við erum búnir að hitta Íslendinga fyrir tilviljun 3 sinnum á þessum 2 mánuðum. Crazy!
Back to India. Í leti okkar og tímaþröng keyptum við 6 daga pakkaferð til að skoða svæði sem er skilgreint sem "Gullni þríhyrningurinn" (hljómar kunnulega er það ekki :)). Þegar við lentum á "stórglæsilegri" flugstöðinni í Delhi, tók á móti okkur bílstjóri og fulltrúi ferðaskrifstofunnar og skutla okkur upp á "stórglæsilegt" 4 stjörnu hótelið okkar hér í New Delhi. Hótel í Indlandi eru annáluð fyrir það að standa ekki undir stjörnugjöfinni þegar komið er fram hjá anddyrinu. Þessi tvö 4 stjörnu hótel sem við höfum gist á staðfesta það algjörlega. 3 stjörnuhótelið okkar í Tokyo fengi 8 stjörnur miðað við hreinlætið og aðbúnaðinn í herbergjunum hérna :). Ekki að það skipti máli, bara fyndið að sjá skítugt baðherbergi, fúkkalykt í herbergjum og kokkinn með hvíta drulluskítuga svuntu standandi að steykja ommilettur við morgunverðarhlaðborðið :). Annars er 3 stjörnu hótelið okkar hérna í Jaipur mjög flott þannig að ef þið kíkið til Indlands verið viðbúinn að rýna ekki bara í stjörnurnar :).
við erum búnir að vera hér í 3 daga og búnir að sjá ýmislegt. Indland er land öfganna. Hér má finna margar fegurstu byggingar í heimi, og hér er margt um fallega hluti. Hins vegar má líka finna ótrúlegt magn af skít og rusli í hverfum í mikilli niðurníðslu. Það virðist ekki vera neinn millivegur hér og munurinn á milli fátækra og ríka er líklega eins mikill og hann getur orðið nokkurs staðar í heiminum. Almennt séð virðist viðhald á götum og umhverfi borgara ekki vera í forgangi. Indverjar eru gríðarlega stoltir af borgunum sínum og sögufrægu mynjunum sem þær geyma. Það virðist hins vegar ekki ergja þá neitt að það séu rusl og ruslahrúgur út um allar götur sem vel flestar eru uppgrafnar og hálfkláraðar. Hér eru allir með bros á vör og svífa í gegnum daginn horfandi á ruslið og eru bara sáttir :).
Við skoðuðum Delhi á fyrsta degi. Delhi skiptis í 2 hluta. New Delhi sem er "skipulagði hlutinn" af Delhi, og var að mestu byggð undir stjórn Breta, og svo gamla Delhi þ.s. efnaminna fólkið er ríkjandi og niðurnýðslan algjör. Rafmagnskaplar hanga meðfram húsum í algjöru reiðuleysi, umferðin er eins geðveik og hún getur verið, þó að hún sé reyndar alveg crazy hér í Indlandi almennt. Fyrir utan helstu ríkisbyggingar, moskur og önnur fræg kennileiti þá verður Indland líklega seint sakað um að eiga stórglæsilegar borgir ef við horfum fram hjá sögufrægum byggingum sem voru reistar fyrir mörgum öldum. Við erum búnir að heimsækja Delhi, Agra og Jaipur hér í Norður Indlandi og almennt séð eru þessar borgir í algjörri niðurnýðslu.
Umferðin hérna er algjört ævintýrir. Hér virðast gilda 2 reglur. Það skal fara eftir umferðarljósum þar sem þau eru. Það skal keyra vinstra meginn á akrein. Seinni reglan er þó nokkuð frjálsleg. Góður slatti af flauti, óþolinmæði og hugrekki knúa menn til að fara töluvert mikið yfir á hægri helming þegar þeir þurfa að komast fram hjá umferð sem er hvort sem er ekki að hreyfast í hvoruga áttina. Annars er kannski ekki hægt að tala um helminga þar sem þeir eru ekkert að merkja neinar akreinar. Þetta er bara gata og það á að nota hana :). Það er líka magnað að sjá hvernig þeir nýta faratækinn. Litlu þríhjólin sem eru hönnuð fyrir 3 má oft sjá með 7-8 manns. 2-3 á móturhjóli eru algeng sjón en metið er 4 á sama móturhjóli :).
Við fórum til Agra, heimaborgar Taj Mahal, með lest. Ferðin sjálf var þægileg en útsýnið var magnað. Rykmettað mystrið olli því að maður sá ca. 7-10 metra út úr lestinni. Skyggnið batnaði þó þegar sólinn hækkaði. Það sem var þó magnaðast var að sjá aðbúnað fólks hér í Indlandi. Aðeins 5-10 mín frá lestarstöðinni fóru að glitta í línur af fólki sem sat á hækkjum sér meðfram lestarteinunum með vatnsflösku sér við hlið. Þetta fólk var sem sagt að létta á sér þarna í rólegheitunum við lestarteinana og tilbúið að skola afraksturinn með smá vatni og vinstri handleggnum. Við erum ekki að tala um 1-2 sem voru að létta á sér. Þetta voru tugir manna að taka morgunskituna á fleiri kílómetra flæmi. Mögnuð sýn.
Húsakostur þessa fólks var á alla vega, hrörlegir kofar úr múrsteinum, tjöld, strákofar og annað sem einhvern veginn hangir saman og eru staðsett í nágrenni við lestarteinana. Greinilegt að frárennslikerfi er ekki til staðar og vatnsveitukerfið er greinilega fátæklegt því 50 m. frá þar sem fólk var að tefla við páfann mátti sjá ungann dreng dæla vatni í fötu úr vatnsbrunni.
Við komu okkur til Akra fórum við strax út að skoða frægustu byggingu í heimi Taj Mahal. Í brennandi hitanum röltum við um þessa mögnuðu byggingu ásamt þúsund annarra ferðamanna. Mögnuð sýn og magnað byggingarafrek. Það tók víst 20.000 manns um 20 ár að byggja hana og öll fínustu efni notuð til þess. Munstur sem má sjá í hvítum marmaranum eru öll búinn til úr eðalsteinum sem eru innfelldir í marmarinn. Á þessum tíma var sement ekki í boði þannig að byggingar hér voru reistar með því að nota einhverja sykurblöndu til að halda saman steinunum. Þetta heldur enn í dag þrátt fyrir að jarðskjálftar hafi dunið á svæðinu á þessum nokkuð hundruð árum. Við erum þá búnir að sjá 3 af 7 furðum veraldar :). Það verður þó að segja að túristar eyðileggja eiginlega túrismann sjálfann :). Það er einhver glansi sem fer af því þegar maður er að skoða þessa frægustu staði heimsins og það sést varla í þá fyrir þúsund túrista sem eru á svæðinu í sama hlutverki.
Við eyddum deginum í gær til að komast til Jaipur, dagurinn í dag fór í að skoða fleiri musteri, hallir og aðra áhugaverða staði. Allt magnaðar byggingar en Jaipur sjálf er þó jafn hrörleg og Agra og Delhi. Við fórum upp í eina höllina á baki fíls. Gaman að prófa það þó að dýraverndunarsinnar séu eflaust ekki hrifnir af svona túrisma. Við þurftum að bíða í röð í 30 mínútur til að komast í þennan fílatúr. Á þessum tíma sáum við mátt Indverskra sölumanna sem hafa þó ekki enn náð til okkar. Með því að væla og tuða í sama fólkinu nógu lengi þá virðist fólk brotna á endanum og kaupa eitthvað drasl sem það hefur ekkert að gera við s.s. bol með fíl á, hálsmenni með fíl á eða útskorinn fíl úr við :).
Jæja restin af deginum í dag fer í að komast aftur til Baka til Delhi með lest og á morgun fljúgum við svo til Goa á Suður Indlandi með hinu stórkostlega flugfélagi Kingfisher (sem er bjórframleiðandi by the way).
Ferðakveðjur,
Ragnar
sunnudagur, 2. mars 2008
Komnir til Tokyo
Kallarnir komu til Tokyo í gær eftir þokkalega langt ferðalag þar sem við töpuðum heilum dag úr lífi okkar eins og lesa má í fyrri færslu. Eftir nokkrar æfingar í lestakerfum borgarinnar og rölt fundum við hótelið okkar góða sem er staðsett nokkuð vel central í hverfi sem kallast Akasaka. Mjög gott hótel á fínu verði með öllu því nauðsynlegasta s.s. tölvustýrt klósett með hitastilli, rassskolara og öðrum útbúnaði sem ekkert klósett getur verið án.
Annars náðum við að toppa allt á fimmutdeginum á Hawaii. Dagsetningar og vikudagar voru farnir að renna saman í hausnum á okkur báðum. Því vorum við búnir að pakka og panta skutlu til að fara með okkur út á flugvöll á föstudagsmorgni frá Hawaii. Það var sem sagt einum degi of snemma þar sem við áttum að fljúga á laugardeginum 1. mars. Kl 23 á fimmtudagskvöldinu kveiknaði þó á nokkrum heilasellum og málið var skoðað betur. Við afpöntuðum því skutlunum um morguninn og græddum því aukadag á Hawaii til að ná okkur í meira Tan og slaka á :).
Reyndar var snillinni ekki lokið á Hawaii. Eins og ég hef ritað um áður þá virðist hostelið okkar vera "inn" hjá "Stjörnuförum" (það er samkynhneigðum karlmönnum). Það eru alla vega 2 af fjórum starfsmönnun hostelsins alveg kengbeygðir og sá þriðji var sterklega grunaður um að hafa þessa tendanca líka. Alla vega þá leggjumst við Doddi til kvílu á fimmtudagskveldinu glaðir vitandi að við eigum eftir einn sólardag á Hawaii. Um nóttina rankar Doddinn við sér. Næmur sem Ninjabardagamaður vaknar Doddinn við hvaða ógn sem er að næturlagi. Í þetta skiptir er að kengbeygður stjörnufari að gægjast inn í svefnplássið hjá Dodda og taka út föngulegann afturendann á honum. Þegar hann sér að Doddinn er vaknaður stingur hann sér snögglega út úr herberginu lúppulegur án þess að segja orð.
Þetta fékk maður svo að frétta um morguninn þegar ég vaknaði. Hvort að sá svarti hafi stundað þetta vitum við ekki en þetta er s.s. skiljanlegt enda of mikil freysting fyrir greyið, sérstaklega eftir að Doddi var búinn að rölta um svæðið olíuborinn og glansandi sem Sólguðinn sjálfur. Alla vega mjög fyndið eftir á þó að Dodda hafi ekki fundist þetta fyndið um morguninn :).
Back to Tokyo. Flugið hingað var nice þrátt fyrir mjög lítil sæti. Við báðum um sæti við neyðarútganginn á okkur þannig að lengdinn slapp. Þó var rétt að við slyppum ofan í sætin á breiddina. Það er alveg ljóst að þykkir Bandaríkjamenn eru ekki að fara að fljúga með þessu flugfélagi. Annars var þessi 8.5 klst. flugferð bara mjög nice, nóg af góðu sjónvarpsefni, mjög góður matur og þjónustann sú besta sem við höfum fengið í flugfélagi hingað til.
Þegar við kappar komum upp á hótel í gær um 5 leytið var ákveðið að leggja sig aðeins eftir langt ferðalag auk þess sem svefninn hafði ekki verið mikill nóttina fyrir flugið enda föstudagskvöld á Hawaii og fólk á hostelinu á leið á djammið, koma af djamminu og svo djamm allt í kringum hostelið. Við vöknuðum sem sagt báðir í nótt um 02 þannig að það var ekki gert neitt í gærkveldi annað en að sofa. Vorum því komnir fram úr fyrir kl. 06 í morgun eftir 13 tíma svefn, átum morgunmat og fórum svo að rannsaka Tokyo. Skemmtilegt er frá því að segja frá því að þegar við opnuðum hurðina þá tók á móti okkur einstaklingur sem var sofandi á gólfinu og herbergislykillinn hans við hliðina á honum. Sá hefur fundið gleðina í gærkveldi það er greinilegt. Bakkus hefur þó eitthvað þvælst fyrir honum þegar hann var að reyna komast inn til sín og því hefur hann ákveðið að best væri að leggja sig bara þarna á gólfinu :).
Við komum um 8 leytið út í Metroinn. Það var mjög áhugaverð reynsla. Á þessum tíma er lestarkefið algjörlega pakkað, lestirnar stútfullar af litla fólkinu og gangarnir enn þá pakkaðari af fólki á hraðferð. Það er eins gott að vera með á hreinu í hvaða átt maður ætlar að fara því fólkstraumurinn er mikill og ef maður hikar eitthvað þá er hætta á að vera keyrður niður.
Við erum búnir að rúlla fram og til baka um borgina í dag, skoða einhverja garða, kynnast Metro kerfinu betur, fá okkur Susí, verlsa (Doddinn búinn að versla nýja linsu á Canon græjuna góðu) og margt fleira. Við eigum hitta félaga Dodda á morgun kl 05.30 á fiskimarkaði sem er mjög frægur hérna. Það er víst mikil upplifun að sjá actionið þegar þeir eru að koma markaðnum í gang. Annars er Tokyo mjög flott borg, ýkt eins og maður vissi en hrein og snyrtileg. Tokyobúar virðast hins vegar hafa mikla sýklafóbíu því að það er slatti af fólki hérna sem gengur með svona andlitsgrímur eins og skurðlæknar. Af hverju veit ég ekki því að loftið hér er mun betra en í flestum stórborgum sem maður hefur verið í.
Jæja, þá er bara að halda áfram að túristast, eta súsí og hanga í metroinu!
Annars náðum við að toppa allt á fimmutdeginum á Hawaii. Dagsetningar og vikudagar voru farnir að renna saman í hausnum á okkur báðum. Því vorum við búnir að pakka og panta skutlu til að fara með okkur út á flugvöll á föstudagsmorgni frá Hawaii. Það var sem sagt einum degi of snemma þar sem við áttum að fljúga á laugardeginum 1. mars. Kl 23 á fimmtudagskvöldinu kveiknaði þó á nokkrum heilasellum og málið var skoðað betur. Við afpöntuðum því skutlunum um morguninn og græddum því aukadag á Hawaii til að ná okkur í meira Tan og slaka á :).
Reyndar var snillinni ekki lokið á Hawaii. Eins og ég hef ritað um áður þá virðist hostelið okkar vera "inn" hjá "Stjörnuförum" (það er samkynhneigðum karlmönnum). Það eru alla vega 2 af fjórum starfsmönnun hostelsins alveg kengbeygðir og sá þriðji var sterklega grunaður um að hafa þessa tendanca líka. Alla vega þá leggjumst við Doddi til kvílu á fimmtudagskveldinu glaðir vitandi að við eigum eftir einn sólardag á Hawaii. Um nóttina rankar Doddinn við sér. Næmur sem Ninjabardagamaður vaknar Doddinn við hvaða ógn sem er að næturlagi. Í þetta skiptir er að kengbeygður stjörnufari að gægjast inn í svefnplássið hjá Dodda og taka út föngulegann afturendann á honum. Þegar hann sér að Doddinn er vaknaður stingur hann sér snögglega út úr herberginu lúppulegur án þess að segja orð.
Þetta fékk maður svo að frétta um morguninn þegar ég vaknaði. Hvort að sá svarti hafi stundað þetta vitum við ekki en þetta er s.s. skiljanlegt enda of mikil freysting fyrir greyið, sérstaklega eftir að Doddi var búinn að rölta um svæðið olíuborinn og glansandi sem Sólguðinn sjálfur. Alla vega mjög fyndið eftir á þó að Dodda hafi ekki fundist þetta fyndið um morguninn :).
Back to Tokyo. Flugið hingað var nice þrátt fyrir mjög lítil sæti. Við báðum um sæti við neyðarútganginn á okkur þannig að lengdinn slapp. Þó var rétt að við slyppum ofan í sætin á breiddina. Það er alveg ljóst að þykkir Bandaríkjamenn eru ekki að fara að fljúga með þessu flugfélagi. Annars var þessi 8.5 klst. flugferð bara mjög nice, nóg af góðu sjónvarpsefni, mjög góður matur og þjónustann sú besta sem við höfum fengið í flugfélagi hingað til.
Þegar við kappar komum upp á hótel í gær um 5 leytið var ákveðið að leggja sig aðeins eftir langt ferðalag auk þess sem svefninn hafði ekki verið mikill nóttina fyrir flugið enda föstudagskvöld á Hawaii og fólk á hostelinu á leið á djammið, koma af djamminu og svo djamm allt í kringum hostelið. Við vöknuðum sem sagt báðir í nótt um 02 þannig að það var ekki gert neitt í gærkveldi annað en að sofa. Vorum því komnir fram úr fyrir kl. 06 í morgun eftir 13 tíma svefn, átum morgunmat og fórum svo að rannsaka Tokyo. Skemmtilegt er frá því að segja frá því að þegar við opnuðum hurðina þá tók á móti okkur einstaklingur sem var sofandi á gólfinu og herbergislykillinn hans við hliðina á honum. Sá hefur fundið gleðina í gærkveldi það er greinilegt. Bakkus hefur þó eitthvað þvælst fyrir honum þegar hann var að reyna komast inn til sín og því hefur hann ákveðið að best væri að leggja sig bara þarna á gólfinu :).
Við komum um 8 leytið út í Metroinn. Það var mjög áhugaverð reynsla. Á þessum tíma er lestarkefið algjörlega pakkað, lestirnar stútfullar af litla fólkinu og gangarnir enn þá pakkaðari af fólki á hraðferð. Það er eins gott að vera með á hreinu í hvaða átt maður ætlar að fara því fólkstraumurinn er mikill og ef maður hikar eitthvað þá er hætta á að vera keyrður niður.
Við erum búnir að rúlla fram og til baka um borgina í dag, skoða einhverja garða, kynnast Metro kerfinu betur, fá okkur Susí, verlsa (Doddinn búinn að versla nýja linsu á Canon græjuna góðu) og margt fleira. Við eigum hitta félaga Dodda á morgun kl 05.30 á fiskimarkaði sem er mjög frægur hérna. Það er víst mikil upplifun að sjá actionið þegar þeir eru að koma markaðnum í gang. Annars er Tokyo mjög flott borg, ýkt eins og maður vissi en hrein og snyrtileg. Tokyobúar virðast hins vegar hafa mikla sýklafóbíu því að það er slatti af fólki hérna sem gengur með svona andlitsgrímur eins og skurðlæknar. Af hverju veit ég ekki því að loftið hér er mun betra en í flestum stórborgum sem maður hefur verið í.
Jæja, þá er bara að halda áfram að túristast, eta súsí og hanga í metroinu!
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)