Cordoba: Dúfuveiði

Við snillingarnir lentum í Cordoba á síðastliðinn sunnudag. Doddi hélt til borgarinnar en ég var sóttur af leiðsögumanninum sem átti að sjá um mig í dúfuveiðinni sem ég var búinn að ver að plana og fjárfesta í. Við keyrðum um 50 mílur austur frá Cordoba og vorum komnir í glæsilegt veiðhúsið um 21. Á svæðinu voru 6 aðrir veiðimenn sem voru búnir að vera að veiða í 4 daga. 6 feitir bandaríkjamenn á milli 50-60 sem eru helstu viðskiptavinirnir í þessum veiðibransa. Þeir voru að ljúka ferðinni og voru búnir skjóta sig alveg rænulausa. Það ljóst að það væri engin lygi þessar sögur sem maður hafði heyrt um Argentínu og dúfumagnið í kringum Cordoba.

Kvöldmatur var etinn um 22.30. Það virðist vera einhver lenska hjá Argentínumönnum að eta seint. Þeir eta flestir þungann mat í hádeginu milli 1-2 og svo "léttari" mat seint um kvöldið. Jæja maturinn var etinn og svo farið í rúmið enda átti morgunmaturinn að vera klukkann 7 um morguninn og svo átti að fara beint út að veiða fram að hádegi.

kl 04 um nóttina vagna ég með þessa fínu magaverki og smelli mér á klósettið. Ca 20 mínútum seinna var orðið alveg ljóst að ég og þetta klósett áttum eftir að kynnast mjög náið enda spýttist vökvi út úr öllum endum á mér :). Fyrsta matareitruninn var greinilega orðinn af veruleika. Ég reif upp sýklalyfinn eftir klukkutíma og smellti þeim í mig. Kl. 07 var heilsann ekkert sérstök en ég kom mér samt út og reyndi að troða í mig morgunmat. Það gekk ekki vel og hann endaði í klósettinu stuttu seinna eins og annað um nóttina. Það var ljóst að ég var ekki að fara frá því á næstunni. Það virðist vera sem ég hafi nælt mér í þessa eitrun í Buenos Aires áður en við fórum til Cordoba því enginn í veiðihúsinu hafði fundið fyrir neinum magavandræðum.

Um 10 leytið var kerfið farið að róast eitthvað og það virtist sem að sýklalyfinn væru farinn að kikka inn. Ég ætlaði ekki að missa af þessari veiði sem ég var búinn að eyða slatta tíma í að koma í gang og kostaði enn þá meiri slatta af peningum. Ég tróð í mig Imodium til að stoppa kerfið (gott að vera með lyfjaskápinn með í svona ferð) og fór til leiðsögumannsins og sagði að nú væri ekkert annað en að láta braka í þessu.

40 mínútum seinna vorum við komnir út á engi. Magnið af dúfu í loftinu var ótrúlegt. Þær fljúga í tuga og hundravís fram og til baka og í raun er maður bara að staðsetja sig út á engi á bak við smá "blind" til að það beri aðeins minna á manni. Fyrsti kassinn var opnaður af skotum og byrjað að skjóta. Ég hafði leigt 20 ga, Berrettu Ulriku 391 og var að skjóta 25 gr. skotum nr. 7. Örmagna eftir erfiði næturinnar og ringlaður af fjölda dúfna á svæðinu olli því að hittnin var ekki merkileg. Eftir 100 skot var maður þó kominn í gírinn, búinn að fatta betur að það var meira en nóg af dúfu af svæðinu og það þyrfti bara að ákveða úr hvaða átt maður vildi skjóta og hætta að snúast í hringi og fylgjast með öllum dúfunum :). Eftir 2 tíma skytterí og 500 skot var maður búinn að ná rúmlega 200 dúfum og kominn tími á að fara upp í veiðihús, reyna að eta hádegismat og hvíla sig.

Um 16 var farið aftur út að veiða og þá var heilsann mun betri og hittninn líka. tæplega 600 dúfur lágu og kallinn var allur að komast í gírinn. Daginn eftir var sama program og nú átti sko að taka á því. Það er fátt meira um það en að segja en að þennan dag tók ég 1052 dúfur og endanleg veiði þessa daga endaði því í 1882 dúfum og 2500 skothylkjum sem fengu að fjúka. Öxlinn var orðinn nett marinn enda 2500 högg á öxlina í gegnum stuttermabol valda því að húðinn gefur sig :). Þetta var frábær skemmtum, aðstaðan á veiðistað og veiðihúsið frábær og þjónustan eins og á 5 stjörnu hóteli. Þetta er frekar dýrt en alveg þess virði fyrir alla veiðimenn að prófa þetta alla vega einu sinni á ævinni.

Nú er maður kominn til Cordoba city til Doddans sem er búinn að vera að væflast um borgina og kynnast ýmsu fólki á hostelinu. Hér er sjóðandi hiti, 32 gráður og sól þannig að svitakyrtlarnir eru allir á fullu. Stefnum á að fara til Salta á morgunn eða hinn.

Ég er búinn að smella myndum inn á flickr frá Buenos Aires, Igazu falls og dúfuskytterínu góða.