Allt er þegar fernt er!

Eða var það þegar þrennt er :). Í mínu tilfelli er það fernt. Haldið þið að ég hafi ekki verið að hitta Íslendinga í 4 skipti í þessari ferð. Þetta er ekki hægt, við erum ekki nema 300 þúsund. Ég var á leið í hellaskoðunarferð í morgun og bíð í rólegheitum mínum fyrir utan ferðaskrifstofuna eftir því að vera sóttur. Á meðan ég sit þarna á spjalli við Hollending kemur par á svæðið og fær sér sæti, eftir nokkrar mínútur heyri ég allt í einu "Ert þú kannski frá Íslandi". Jújú mikið rétt, þrír og hálfur mánuður liðinn og við þá búnir að hitta fyrir tilviljun Íslendinga fjórum sinnum í ferðinni. Hins vegar þá eru flestir útlendingar að sjá Íslending í fyrsta skipti þannig að ég veit ekki nákvæmlega hvað er málið :).

Annars er lífið hér í Luang Prabang (Phabang eins og heimamaðurinn segir það) búið að vera gott. Ég er búinn að uppfylla skildur mína sem túristi hérna, rölta í rólegheitum og skoða bæinn sem er fullur af litlum musterum sem liggja á víð og dreif um bæinn. Byggingarstíll og götumynd ber merki hersetu frakka. Smekkleg hús byggð í franska nýlendustílnum prýða bæinn í bland við "asískan" byggingarstíl sem einkennir mörg hótelin hérna sem eru öll frekar nette og er bærinn allur frekar lágreistur.

Í fyrradag fór ég og skoðaði foss, "Kuang Si" sem er einn af þessum "must sea" stöðum. Þetta er lítill og nettur foss sem rennur niður sandsteins kletta og myndar lítil vatnasvæði á nokkrum stöllum sem eru umkringd skóglendi. Heimamenn sækja þangað á heitum dögum, baða sig, drekka BeerLao og eta og slaka á með fjölskyldunni. Nóg er af túristum þarna þannig að myndataka er ekki sérstaklega einföld en svæðið er fallegt.

Í gær var svo farið í aðra ferð þar sem haldið var í 2 tíma siglingu upp Mekong á svokölluðum "Slow boat" þar sem það átti að skoða fræga hella sem kallast Pak Ou og geyma þúsundir lítill búddalíkneskja. Slow boats hálflokuð fley sem sigla í rólegheitunum upp og niður Mekong ánna og eru einn algengasti ferðamátinn til að komast á milli staða. Lengri ferðir geta tekið 1-3 daga á svona bát sem er þá þó stærri en fleyið sem ég fór á í dag. Annar möguleiki til að ferðast um ánna er á svokölluðum "speed boats", stundum kallaðir "white knuckled speed boats". Þar er á ferðinni opið vaskafat með vél aftan á sem keyrir á ofsahraða um ánna. Farþegar eru í björgunarvestum og með hjálma ef eitthvað skildi koma upp s.s. að báturinn keyri á eitthvað brak sem flýtur í ánni eða steina sem standa limskulega upp úr henni þegar lítið er í henni eins og núna. Við slíka aðstæður hafa þessir bátar víst átt það til að "springa" í sundur enda ekki merkileg smíði og nokkuð mikil ferð á þeim :).

Á leiðinni var stoppaði í litlu þorpi þar sem heimamaðurinn stundar að brugga hrísgrjóna whisky sem gengur undir nafninu Lao-Lao. Þetta hvu vera magnaður andskoti, sem er víst reyndar bannaður en samt drukkinn og bruggaður út um allt :). Miðað við bruggaðstæður sem er 200 lítra olíutunna á eld með röri sem lætur eimaðann vökvann leka út í krukku sem geymir síðan lokafurðina þá er þetta líklega mjög hollur og heilsubætandid lífselexír.

Seinni parturinn fór í að finna nýtt hótel þ.s. ég var bara með 4 nætur bókaðar á hinu hótelinu og vildi færa mig á ódýrara hótel. Það tók s.s. ekki langan tíma þannig að maður át enn og aftur og fékk sér einn öl í þessum steikjandi hita sem er búinn að vera bæði í gær og í dag. Þá var haldið á ferðaskrifstofurölt og séð hvað er í boði fyrir mig að gera. Ég endaði með því að bóka mig í dags gönguferð um nágrenni Laos.

Í dag tók maður svo 1 dags gönguferð um skóg- og fjallendið hér í grennd. Lítill Laos leiðsögumaður var í ferð, 2 bretar á fimmtudagsaldrinum sem voru í 2 vikna fríi hér í Loas og svo tvær sænskar stúlkur sem voru á 4 mánaða ferðalagi um SA Asíu. Eins og fyrri daga þá var blíða, sól og víst eitthvað um 38-40 gráðu hiti. Maður náði því að drekka slattna af vatni á leiðinni og svitna því jafn hratt og maður drakka það. Göngutúrinn var góður, tæpir 5 tímar um fallegt skóglendi með 2 stoppum í þorpum sem við fórum í gegnum á leið okkar. Þar fengum við lýsingu á hefðbundnu lífi Laos búa sem búa ekki í borginni, átum steikt hrísgrjón í hádegismat og nutum þess að vera í skjóli frá sólinni. Litli guidinn okkar er víst fyrrverandi ópíum bóndi. Hann vildi meina að það væri enginn ópíumrækt í Laos og flestir bændurnir sinntu nú öðru verkum s.s. hrísgrjónarækt, ananasrækt, trjárækt o.s.frv. Þegar göngutúrnum var lokið var farið á bát niður Mekong þangað sem rútan beið okkur. Það var nokkuð skemmtileg ferð, fórum á svona lítilli flatbyttnum með mótor að aftan. Þegar 3 fullvaxnir vestrænir karlmenn og 4 aðrir eru komnir í svona bát þá eru ekki nema ca. 5-10 cm frá efstu rönd bátsins niður í ánna sjálfa. Við nutum skemmtilegs útsýnis og mikillar nálægðar við ánna sem er reyndar svo grunn á köflum núna út af þurrkum að báturinn rakst tvisvar niður í grjót á leið okkur yfir grynningar.

Annars er mjög gaman að heyra í túristum hérna á svæðinu sem eru að koma frá löndum eins og kambódíu og Víetnam. Ég spjallaði einmitt við Bandaríkjamann á fimmtudagsaldrinum í fyrradag sem búinn að vera á miklu ferðalagi og var nýkominn til Laos. Hann var gríðarlega ósáttur við verðlagið hérna og fannst þetta rosaleg verðlagning á öllu hérna. Við vorum t.d. að borga 4 dollara fyrir ferðina til fossana, 6 dollara fyrir ferðina í hellana og svo kostar 1-10 dollara að borða hérna eftir því hvað þú færð þér :). Íslendingarnir voru reyndar mjög ánægðir með Laos en voru líka komnir með það innprentað í sig að matur ætti varla að kosta meira en 2 dollara og hótel undir 10 dollurum :).

Ég sem var hins vegar að koma frá Tælandi er brosandi hringinn hérna því að mér finnst allt vera gefins hérna og nenni ekki einu sinni að prútta við fólk því það bara skiptir mig ekki máli hvort að stuttermabolur kosti 2 eða 3 dollara :). Ég hef t.d. farið á kaffihús á morgnana hér sem heitir JoMa. Þetta er kaffihús sem einhver sænsk kona á og rekur og er minnst á staðinn í öllum ferðabókum. Ekki að ástæðulausu því að þarna er á ferðinni eitt besta kaffihús sem ég hef farið á um ævina. Ég hef verið að troða í mig, samloku með salati, osti, kjeti og öðru góðgæti, skolað því niður með stórum cappuchino og s.s. einni heitri súkkulaðimuffin köku (maður verður að komast af stað á morgnanna :)). Fyrir svona herlegheit þarf að borga blússandi 5 dollara sem er ca. jafn mikið og kaffibolli á Starbuck alls staðar í heiminum og myndi kannski duga fyrir ristuðu brauði með marmelaði á íslensku kaffihúsi.


Það eru komnar inn nokkra myndir, settir þær bara inn í litlum gæðum út af takmarkaðri bandvídd sem er í boði hérna.

Smá viðbætur:
Þar sem ég komst aldrei í samband til að koma færslunni inn á bloggið í Luang Prabang þá geri ég það héðan frá Vang Vieng. Búinn að vera 6 klukkustundir í minivan með 11 öðrum. Var nokkuð gott til að byrja með þar sem það var skýfall og þrumveður. Síðustu 2 klukkustundirnar tóku hins vegar aðeins á hitaelement þ.s. sólin var kominn, ekkert súrefni eftir í bílnum og aðeins heitur vindur sem kom inn um gluggann. Allir glaðir þegar það var stoppað í Vang Vieng, reddaði mér gistiheimili á 10 mín með loftkælingu og skellti mér út að fá mér einn ískaldann stórann bjór og mat. Mjög ljúft, fékk mér Mulberrypankakes með mulberryshake :). Mjög frískandi. Vang Vieng er ekki alveg jafn fáguð borg og Luang Prabang við fyrstu sín en umhverfið í kring virðist vera nokkuð magnað enda þykkir þetta vera paradís fyrir þá sem hafa áhuga á klettaklifri. Verð 2 nætur hér í V.V.

Jæja, þið fáið meiri fréttir seinna, ..... Biðst afsökunnar á mál og stafsetningavillum á blogginu, ég bara nenni ekki að lesa þessar færslu almennilega yfir :)