Nýja árinu fagnað í Luang Prabang

Jæja ég lenti í Luang Prabang, sem er staðsett í Laos fyrir 3 dögum. Ég hafði skilið við Dodda í Phuket og flogið með tengiflugi í gegnum Bangkok til LP. Þegar ég lenti í LP og var búinn að útvega mér Visa og aðra gleði komst ég að því að farangurinn minn hafði ekki komist áleiðis. Það var lítið við því að gera annað en að tilkynna þetta og vona það besta. Ég var því mættur á svæðið í stuttbuxum og stuttermabol með visakortið og eitthvað af aur. Ég hafði reyndar haft vit á því að taka malaríulyfin með í fartölvutöskuna. Ég hafði hins vegar ekki tekið með moskítóvörnina góðu þar sem það er orðið svo mikið vesen að ferðast með vökva í handfarangri.

Ég rúllaði með leigubíl niður á hótel þ.s. ég tékkaði mig inn og ætlaði ég mér svo að gera tvennt sem var nauðsynlegt. Skipta pening og redda mér moskítóvörn. Málið er að hérna í Laos bíta moskítóflugurnar nefnilega ekki bara í ljósaskiptunum heldur líka á daginn og bera þær hinn stórkskemmtilega dengue sjúkdóm sem leggst illa í mannslíkamann. Þið kannist kannski við þetta úr fjölmiðlum þ.s. þessi faraldur kom nýlega upp í Rio, Brasilíu. Á örskömmum tíma sýktust 60 þúsund manns og eitthvað af fólki dó, flest börn held ég þó. Það er ekki til nein lyf við þessum óvætti og einkennunum er lýst sem "bonebreaking feaver" og fátt annað að gera enn að hvíla sig ef maður lendir í þessu og vona það besta:).

Jæja, þrátt fyrir nýja árið þá gat ég skipt aur hérna sem var víst ekki alveg sjálfsagt þ.s. hér eru flestir í fríi í alla vega 3 daga, og lítið um hraðbanka. Svo skemmtilega vill til að hér er hægt að versla Tæ Baht, dollara og Kips sem er þeirra gjaldmiðill þannig að ég hafði einhvern eyðslupening. Þá hófst leitinn af moskítóvörn. Það er ekki mikið til að hágæðavörn til hér. Fann eitthvað sítrónuvatn með 20% deet. Sú vörn virkaði ekki betur en það að þegar ég vaknaði morguninn eftir þá var ég kominn með fleiri moskítóbit en ég hef fengið í allri ferðinni :). Þó hafði ég borið oftar og meira á mig en nokkurn tíman í ferðinni :). Farangursmálin redduðust þó því seinnipartinn daginn eftir mætti bakpokinn minn á svæðið með öllu í. Ég mun líklega aldrei verða jafn ánægður að sjá 50% deet brúsa og ég var þá :).

Þegar ég rölti út á fyrsta degi bað ég manninn í afgreiðslunni á hótelinu að redda mér plastpoka og límbandi þ.s. ég þurfti að reyna að verja umbúðirnar frá vætu. Þar sem fólk fagnar nýja árinu með vatnsslag hérna þá var ég að vona að þetta myndi alla vega draga úr því að sáraumbúðirnar myndu blotna of mikið svo að fína tjónið mitt gæti gróið saman sem fyrst. Hann horfði á mig vesæll á svip og sagði "if you go out, you will get wet" :). Ég teipaði plastpoka yfir og óð út. Það var rétt hjá honum. Eftir 5. mín var ég orðinn mígandi blautur og baðaður í talkúmpúðri. Handleggurinn fékk þó miskunn ef ég lyfti honum upp í loftið á meðan það var verið að hella eða sprauta yfir mig vatni.

Hér er sem sagt allsherjar vatnsslagur eftir hádegi í 3 daga. Fólk kemur sér fyrir úti á götu, safnast saman á pallbílum með vatnsbirgðir og labbar um með ofvaksnar vatnsbyssur og slatta af talkúmpúðri, svörtum lit og jafnvel einhverju rauðu og grænu jukki sem þau bæta við út í vatnið. Svo er skvett, hellt yfir og sprautað á gangandi og akandi vegfarendur og það er enginn miskunn. Allir eru skellihlægjandi. Músíkin dynur úti á götu og er hún sambland af Laos poppi og vestrænni danstónlist. Túristarnir taka virkann þátt í þessu og eru margir hverjir vopnaðir vatnsbyssum eða búnir að fá far með einum af pallbílunum sem keyra um og skvetta yfir líðinn. Svo eru náttúrulega skrúðgöngur á hverjum degi til að fagna þessum tímamótum. Mikil gleði...

Nóg um það, þrátt fyrir þennan mikla vatnsslag og frí hérna hefur verið hægt að skoða hin ýmsu musteri og söfn hérna. Ég verð að viðurkenna að L.P. hentar mér mjög vel. Lítill bær með fallegum húsum og götumynd. Fullt af góðum veitingastöðum en staðurinn samt laus við þennan svakalega borgarhávaða sem einkennir flestar borgir heimsins. Umhverfið er ekki verra, meðfram borginni liggur hin mikla Mekong á með skógi vaxið fjalllendi allt í kring. Þetta er einhvern veginn eins og vera kominn í sumarbústaðinn að vera hérna. Þrátt fyrir öll fagnaðarlætin þá er hægt að rölta í 5. mín og þá er maður kominn í náttúrulegt umhverfi, risafiðrildi, á, tré og fjöll og þögn.... Að drekka BeerLao niður við Mekong ánna og fylgjast með sólinni setjast var bara ljúft :).

Það er hægt að fara í fullt af skipulögðum ferðum hérna. Þar sem vatnslaginum er að ljúka þá stefni ég að reyna að skella mér í einhverja svona ferð hvort sem það verður fílatúr, stutt gönguferð eða rúlla niður einhverja ánna á Kayak. Meira um það seinna.

Internettengingar eru ekkert æðislegar hérna þannig að ég veit ekki hvað ég nenni að uploada mikið af myndum. Ég sé til. Gmailið er nokkrar mínútur að opnast hjá mér þannig að ég reikna ekki með því að ég sé með mikinn upload hraða hérna.

Bestu kveðjur frá moskítóflugunum og mér héðan frá Luang Prabang í Laos.

p.s.
Er búinn að heyra eitt lag frá Laos sem er með gamla góða Europe hljómborðsstefinu, töff töff :).