Jæja þá er dvöl okkar í Kína lokið og erum við nú komnir til Tælands nánar tiltekið Bangkok. Maður er búinn að vera latur í blogginu og myndainnsetningu sem ég bæti hér með úr. Kína lagðist vel í mig. Við vorum 3 daga í Hong Kong eins og ég hafði bloggað stuttlega um og erum svo búnir að vera 5 daga í Peking.
Á leið okkar um heiminn síast inn einn og einn praktískur hlutur í hausinn á okkur þó að það gerist ekkert sérstaklega hratt. Þessi lexía er í boði hússins! Mundu að taka alltaf með símanúmer á hótelinu/hostelinu sem þú ætlar að fara á. Ef viðkomandi land notar ritmál sem er okkur framandi þá er mjög skynsamlegt að prenta út addressuna á viðkomandi ritmáli ef það er í boði.
Það segir sig svo sem sjálft að leigubílstjórar í borgum eins og Peking vita náttúrulega ekki hvar helmingurinn af götum og hverfum er og því er nauðsynlegt hafa símanúmer hótelsins með. Ég hafði náttúrulega skrifað niður heimilisfang hostelsins á ensku en það hjálpar nákvæmlega ekki neitt þegar 95% bílstjóranna tala bara kínversku :). Anyway, eftir smá brölt við að komast á hostelið frá flugvellinum var hringt í þá sem voru hugsanlega við tölvu á Íslandi. Dabbi hjá D3 kom okkur til bjargar og fann símarnúmerið á hostelinu þannig að við komumst loksins á leiðarenda eftir að starfsmaður hostelsins hafði lóðsað vesalings leigubílstjóranum á réttann stað.
Hér er töluð meiri enska en ég hafði gert ráð fyrir þó að hún sé æði mismunandi af gæðum og því mjög algengt að einhver misskilningur komi upp, þó að báðir aðilar hafi verið sannfærðir um að skilaboðinn hefðu komist áleiðis :). Kínverjar hafa þó greinilega mikla trú á mér því að ég hef lent töluvert í því að eiga "einhliða" samræður á kínversku við aðila sem hafa verið sannfærðir um að ég væri ekki í neinum vandræðum með málið þeirra :). Asía er þó þægilegri að því leiti en Suður Ameríka að þeir sem eru að selja þjónustu hér reyna þó að hafa matseðla með enskum lýsingum og myndum sem hjálpa oft mikið :).
Þrátt fyrir að það er líklega gríðarlegur fjöldi af útlendingum hérna þá hverfa þeir í fjöldann af Kínverjum og maður verður einhvern veginn ekki mikið var við þá. Við erum furðulega fólkið á svæðinu og höfum meðal annars lent í því að fólk vilji taka myndir af okkur.
Sölumenn á mörkuðum eru búnir að mastera hvernig á að ná athygli kúnnans og selja honum eitthvað drasl sem honum vantar ekki. "Hello" með mikilli áherslu (mætti kalla það að öskra) er inngangspunkturinn til að ná athygli. Einu til tveimur orðum er svo hent inn á eftir til að lýsa vörunni og lenda sölunni. "Hello, water buy", "Hello, you, stamp buy". Þrátt fyrir miklar freistingar þá stóðst maður öll gylliboð um að kaupa stimpla, stuttermaboli, derhúfur og svo silljón mismunandi mynjagripi um Bejing 2008 ólympíuleikana sem eru að fara að bresta á.
"Hostelið" okkar svokallaða var flottara en 4 stjörnu hótel í Indlandi og mun stærra en 8 fermetra holan sem við gistum í Hong Kong. Það var gott að fá að sofa í hreinum hvítum rúmfötum til tilbreytingar. Enn og aftur sannast að það er ekkert samræmi á milli verðs og gæða. 1.000 krónur á dag á mann voru að skila okkur meiri gæðum en t.d. 100 punda hótelið í London og allt sem var í boði í Indlandi :).
Þrátt fyrir að vera komnir með netta ferðþreytu og vera komnir með ákveðna mynjaeitrun þá náðum við að vera nokkuð virkir í Hong Kong í að skoða bygginar, musteri og annað sem er nauðsynlegt að skoða sem túristi. Ég verð þó að viðurkenna að eftir 3 mánuði á ferð þar sem við erum búnir að skoða slatta af höllum, kirkjum, musterum, görðum og öðru sem er nauðsynlegt að skoða þá fer þetta að renna saman í eina steypu og maður fer að hugsa. "Já enn ein höllin, þessi er líka symmetrísk, með mörgum minni höllum inni í sem líta allar eins út" :). Ekki það að ég sé að kvarta, það er gríðarlega ljúft að vera hérna úti í hita, upplifa nýja hluti og ekki þurfa að taka þátt í köldum vetri á Íslandi veður- og efnahagslega séð :).
Torg hins himneska friðar, Forbidden City og Temple of Heaven eru meðal athyglisverðra staða sem við höfum skoðað hér í Peking. Þó ber Kínamúrinn sjálfur algjörlega af enda eitt af furðum veraldar og ber þann titil með réttu. Það er hægt að skoða múrinn á nokkrum stöðum og við reyndum að fara á stað þ.s. "færri" túristar voru. Við sluppum þokkalega við traffík þ.s. við vorum í fyrra fallinu. Það er fátt hægt að segja um vegginn annað en að þetta er stórbrotið mannvirki í mögnuðu landslagi. 3 tíma göngutúr um vegginn í bjartviðri var hressandi og gaf af sér töluvert magn af myndum. Þó er með vegginn eins og margt annað sem maður hefur séð í þessari ferð að myndir ná sjaldan að lýsa mikilfengleikanum og andrúmsloftinu sem er á þessum sögufrægu stöðum. Skíðalyftur til að auðvelda fólki að komast upp hann og rennibraut til að komast niður taka þó óneitanlega smá glans af þessu en feita og lata fólkið á víst líka rétt á að skoða svona minjar þannig að þetta er kannski í lagi :).
Peking er orðinn mikil stórborg þar sem vestræn áhrif í formi risahótela og verslunargatna blandast við gamla tímann. Borgin sjálf er nokkuð snyrtileg og Kínverjar almennt séð frekar almennilegir í samskiptum. Ég er þó ekki alveg viss um hvernig almenningssamgöngur eiga eftir að ganga upp þegar allir túristarnir bætast við út af Ólympíuleikunum. Í dag eru allir strætóar og neðanjarðarlestir algjörlega pakkaðar og í raun fleiri að nota subwayið en það ber. Við fórum nokkru sinnum í subwayið og það var eiginlega bara fyndið þ.s. að lestin fyllist og svo bætast við ca. 10-15% af fólki í viðbót með því að troða sér inn og bara pakka sér betur saman.
Frá Peking fórum við til Tælands þar sem við stoppuðum í Bangkok áður en við höldum til Phuket (á morgun). Bangkok er s.s. ekki jafn slæm og maður hafði heyrt. Menningarsjokkið hjá okkur er líklega orðið minna heldur en þegar fólk kemur hingað frá sínu heimalandi þar sem við erum búnir að vera í hinum ýmsu stórborgum sem eru margar hverjar ca. jafn sveittar og Bangkok. Stór, menguð stórborg er s.s. ekki neitt sem má ekki finna annars staðar í heiminum. Hér er þó ágætt að vera, gott að borða og ýmislegt að skoða ef manni vantar að skoða musteri og hallir, kínahverfi og garðar o.s.frv. :). Tælendingar eru greinilega mjög glysgjarnir. Höllin og musterinn er gjörsamlega pökkuð af gulli og glingri sem er hlaðið svo þétt niður að myndataka er nánast ómöguleg. Það er mjög gaman og krefjandi að hlusta á enskuna þeirra þar sem það er oft eins og þeir séu að syngja þannig að það tekur mann smá tíma að fatta hvort að það sé verið að tala ensku eða tælensku.
Við förum á morgun til Phuket þar sem strandmenning Tælands verður rannsökuð. Ég stefni á að skoða ekki eina einustu höll né musteri í næstu viku heldur vera í menningarafeitrun á ströndinni :).
Nýjar myndir komnar inn á flickr. Setti inn myndir frá Hong Kong, Peking og Bangkok. Það eru ekki margar myndir af okkur Dodda. Við erum bara of latir við myndatökur af hvor öðrum.
p.s. lét snoða mig í dag í Bangkok þannig að maður er orðinn eins og einn gangandi risaböllur :)
Over and out frá Bangkok
sunnudagur, 30. mars 2008
fimmtudagur, 20. mars 2008
Goa - Á slóðum morðingja og nauðgara
Eftir skoðunarferð okkar Dodda um margar frægustu byggingar Indlands héldum við suður eftir nánar tiltekið í bæ sem kallast Goa og er sumarparadís þeirra Indverja. Strendur og pálamatré draga túrista hingað sem eru örmagna eftir ferðalög innan Indlands. Veðrið var þó ekki svalt. Um 38-39 gráður en þó smá andvari frá sjónum þannig að í skugga var nokkuð þægilegt að vera. Mér tókst reyndar að ná mér í flensu þannig að ég gerði ekki margt heldur hélt mig á Hostelinu og reyndi að losna við hitann sem var sambærilegur og hitastigið úti. Svitamagnið sem verður til við það að vera með hita í svona miklu hitastigi er töluvert.
Þið kannist kannski við nafnið Goa og heitið á ströndinni Anjuna þar sem Scarlett nokkur, ung bresk stúlka var nýlega myrt eftir að henni hafði verið nauðgað. Málið hefur verið til umfjöllunar mikið í heimspressunni. Í kjölfarið hafa vaknað upp ýmsar spurningar um öryggi túrista á ströndum Goa, eiturlyfjasölu á svæðinu, lögregluna og annað. Það er nefnilega þannig að þetta er ekki fyrsta málið og alls ekki það síðasta. Reyndar var það þannig að á þessum 5 dögum sem við vorum þarna var alla vega ein kona kyrkt á hóteli og annari var nauðgað á föstudagskveldi í grennd við hótelið sitt. Í fyrra létust 61 túristi í Goa. I kid you not. Ég er ekki viss hver talan er í dag en ég held að hún sé kominn í kringum 20.
Þetta eru reyndar ekki allt morð eða nauðganir á konum. Eitthvað er um að túristar látist af ofneyslu eiturlyfja og miðað við umferðina í Indlandi þó hljóta einhverjir að látast í umferðaslysum. Fjölmiðlar hafa farið hamförum hérna í umræðu sinni um þetta mál. Sumum finnst heimspressan ekki vera sanngjörn, aðrir taka þann pólinn í hæðina að nú sé tími kominn til að breyta ásýnd Goa og taka til á ströndunum og losa samfélagið við þessa kvilla "sem eru komnir í ljós" s.s. eiturlyfjavandamálið í Goa sem þeir virðast vera að fatta að sé til staðar. Það gæti reyndar ekki farið fram hjá neinum en það er margt sem menn sjá ekki ef þeir vilja ekki sjá það :).
Ef það er eitthvað sem er búið að bjóða manni jafn og og leigubíl og skellinöðru til leigu þá eru það eiturlyf. Við ströndina standa eiturlyfjasalarnir í röðum tilbúnir að bjóða þér í að reykja, kaupa kók, e eða önnur efni sem þér gæti vantað á meðan þú sólar þig. Á ströndinni sem við erum á (Anjuna) eru það Indverjarnir sem stjórna fíkniefnasölunni. Strandlengjan sjálf geymir líklega einhverjar 20 strendur og eitthvað af þeim eru undir stjórn rússnesskra fíkniefnasala. Við urðum varir við fíkniefnasala eftir klukkutíma, fjölmiðlar og stjórnvöld eru að fatta þetta núna :).
Annars vildi ég ekki vera kvennmaður hérna. Þær fáu götur sem eru upplýstar er mjög illa upplýstar. Manni er nógu illa við það að vera að labba úti hérna á kvöldin og ef ég væri kvennmaður og þó að ég væri í hóp kvennmanna léti ég mér ekki detta það í hug miðað við lýsingar á fjölda nauðgunar og ofbeldismála sem vestrænar konur lenda í hér. Það er nefnilega þannig að hér virðist vera viðhorfið að þetta sé þeim sjálfum að kenna af því að þær séu druslulega til fara. Í Indlandi tíðkast nefnilega ekki að kvenfólk sýni mikið af holdi. Maður spyr sig þá hvort að það sé þá ekki skynsamlegt að vera ekki að auglýsa þennan bæ sem paradís fyrir sólarunnendur. Það er nefnilega þannig að fólk fækkar fötum á sólarströndum :). Umræðan hérna um "réttlæti" nauðgunar nær í raun svo langt að það er rætt um hana í sjónvarpi og fjölmiðlum þó að þeir séu að rembasat við að vera pólitískt réttir. Þó dettur alltaf inn ein og eins setning sem sýnir þetta viðhorf. T.d. er mikið rætt um sönnunarbyrði í máli Scarlettar. Þeim finnst nefnilega ekki alveg sannað að henni hafi verið nauðgað þar sem mögulega hafi hún táldregið þá, og jú hún var náttúrulega svo búinn að drekka og taka eiturlyf. Hehe mjög spes viðhorf.
Annars get ég vottað að það er engin þörf fyrir neinn sem hefur nokkurn tíman verið á alvöru sólarströnd að koma hingað og sóla sig. Það er svona Indverski stílinn á þessu öllu. Strendurnar eru skítugar með drasli út um all, hrörlegum skúrum, pirrandi sölumönnum, beljum og öðru sem á ekki heima á alvöru sólarströnd. Þessi gullmoli sem Anjuna á að vera er nokkurhundruð metra strandlengja sem eftir hádegi verður að 10 m ræfli þegar það fer að flæða að. Strandlengjan og göturnar í kringum hana eru eins og annað í Indlandi. Ófrágengið og rusl út um allt. Á 5 dögum höfum við hvorki sé lögreglubíl né lögreglu á svæðinu en það er þó nóg af eiturlyfjasölum hér.
Það var þó ágætt að taka veikindinn út hér. Kostaði okkur ekkert að gista hérna og maturinn ódýr þannig það var fínt að taka þetta út hér.
Annars erum við komnir til Hong Kong og búnir að vera þar í 3 daga. Frábær borg sem er þægilegt að ferðast um, skoða, versla og eta. Ef þið eigið einhvern tíman leið til Kína þá mæli ég hiklaust með því að taka 4-5 daga hérna.
Þið kannist kannski við nafnið Goa og heitið á ströndinni Anjuna þar sem Scarlett nokkur, ung bresk stúlka var nýlega myrt eftir að henni hafði verið nauðgað. Málið hefur verið til umfjöllunar mikið í heimspressunni. Í kjölfarið hafa vaknað upp ýmsar spurningar um öryggi túrista á ströndum Goa, eiturlyfjasölu á svæðinu, lögregluna og annað. Það er nefnilega þannig að þetta er ekki fyrsta málið og alls ekki það síðasta. Reyndar var það þannig að á þessum 5 dögum sem við vorum þarna var alla vega ein kona kyrkt á hóteli og annari var nauðgað á föstudagskveldi í grennd við hótelið sitt. Í fyrra létust 61 túristi í Goa. I kid you not. Ég er ekki viss hver talan er í dag en ég held að hún sé kominn í kringum 20.
Þetta eru reyndar ekki allt morð eða nauðganir á konum. Eitthvað er um að túristar látist af ofneyslu eiturlyfja og miðað við umferðina í Indlandi þó hljóta einhverjir að látast í umferðaslysum. Fjölmiðlar hafa farið hamförum hérna í umræðu sinni um þetta mál. Sumum finnst heimspressan ekki vera sanngjörn, aðrir taka þann pólinn í hæðina að nú sé tími kominn til að breyta ásýnd Goa og taka til á ströndunum og losa samfélagið við þessa kvilla "sem eru komnir í ljós" s.s. eiturlyfjavandamálið í Goa sem þeir virðast vera að fatta að sé til staðar. Það gæti reyndar ekki farið fram hjá neinum en það er margt sem menn sjá ekki ef þeir vilja ekki sjá það :).
Ef það er eitthvað sem er búið að bjóða manni jafn og og leigubíl og skellinöðru til leigu þá eru það eiturlyf. Við ströndina standa eiturlyfjasalarnir í röðum tilbúnir að bjóða þér í að reykja, kaupa kók, e eða önnur efni sem þér gæti vantað á meðan þú sólar þig. Á ströndinni sem við erum á (Anjuna) eru það Indverjarnir sem stjórna fíkniefnasölunni. Strandlengjan sjálf geymir líklega einhverjar 20 strendur og eitthvað af þeim eru undir stjórn rússnesskra fíkniefnasala. Við urðum varir við fíkniefnasala eftir klukkutíma, fjölmiðlar og stjórnvöld eru að fatta þetta núna :).
Annars vildi ég ekki vera kvennmaður hérna. Þær fáu götur sem eru upplýstar er mjög illa upplýstar. Manni er nógu illa við það að vera að labba úti hérna á kvöldin og ef ég væri kvennmaður og þó að ég væri í hóp kvennmanna léti ég mér ekki detta það í hug miðað við lýsingar á fjölda nauðgunar og ofbeldismála sem vestrænar konur lenda í hér. Það er nefnilega þannig að hér virðist vera viðhorfið að þetta sé þeim sjálfum að kenna af því að þær séu druslulega til fara. Í Indlandi tíðkast nefnilega ekki að kvenfólk sýni mikið af holdi. Maður spyr sig þá hvort að það sé þá ekki skynsamlegt að vera ekki að auglýsa þennan bæ sem paradís fyrir sólarunnendur. Það er nefnilega þannig að fólk fækkar fötum á sólarströndum :). Umræðan hérna um "réttlæti" nauðgunar nær í raun svo langt að það er rætt um hana í sjónvarpi og fjölmiðlum þó að þeir séu að rembasat við að vera pólitískt réttir. Þó dettur alltaf inn ein og eins setning sem sýnir þetta viðhorf. T.d. er mikið rætt um sönnunarbyrði í máli Scarlettar. Þeim finnst nefnilega ekki alveg sannað að henni hafi verið nauðgað þar sem mögulega hafi hún táldregið þá, og jú hún var náttúrulega svo búinn að drekka og taka eiturlyf. Hehe mjög spes viðhorf.
Annars get ég vottað að það er engin þörf fyrir neinn sem hefur nokkurn tíman verið á alvöru sólarströnd að koma hingað og sóla sig. Það er svona Indverski stílinn á þessu öllu. Strendurnar eru skítugar með drasli út um all, hrörlegum skúrum, pirrandi sölumönnum, beljum og öðru sem á ekki heima á alvöru sólarströnd. Þessi gullmoli sem Anjuna á að vera er nokkurhundruð metra strandlengja sem eftir hádegi verður að 10 m ræfli þegar það fer að flæða að. Strandlengjan og göturnar í kringum hana eru eins og annað í Indlandi. Ófrágengið og rusl út um allt. Á 5 dögum höfum við hvorki sé lögreglubíl né lögreglu á svæðinu en það er þó nóg af eiturlyfjasölum hér.
Það var þó ágætt að taka veikindinn út hér. Kostaði okkur ekkert að gista hérna og maturinn ódýr þannig það var fínt að taka þetta út hér.
Annars erum við komnir til Hong Kong og búnir að vera þar í 3 daga. Frábær borg sem er þægilegt að ferðast um, skoða, versla og eta. Ef þið eigið einhvern tíman leið til Kína þá mæli ég hiklaust með því að taka 4-5 daga hérna.
mánudagur, 10. mars 2008
Indland - land nanbrauðsins og Taj Mahal
Við álfarnir lentum í Delhi þann 6. mars eftir "aðeins" 9.5 tíma flug frá Tokyo. Við komum úr þægilega kaldri Tokyo yfir í brennandi Indland sem er þó enn þolanlegt en það styttist þó óðum í að hitinn verði óbærilegur hér. Það er aðeins 35-39 stiga hiti hér á daginn sem þykir í lagi :). Heimamenn lifa þetta víst af upp í 40-43 en í maí og júní þegar hitinn nálgast 48 gráður þá er víst "off season" hjá þeim :).
Annars var Tokyo frábær. Ég mæli hiklaust með heimsókn þangað þó að það sé hægt að velja betri tímasetningu en við hitastigslega séð. Japaninn er hjálplegur, hreinlátur, tillitssamur við náungann (alla vega í Tokyo) og býr til gott Sushi. Er hægt að biðja um eitthvað betra? Ég ætla ekki að þreyta ykkur með upptalningum á hvað við erum búnir að skoða hér á þessum stutta tíma en við erum búnir að rölta um þó nokkra flotta garða, skoða nokkur musteri, fiskmarkaðinn og einhver söfn. Við náðum þó ekki að fara út á lífið í Roppongi né syngja í Karioke. Ég veit, þetta er lélegt og ég skammast mín en orkan var bara ekki til staðar.
Við náðum að eta slatta af Sushi og toppuðum á síðasta degi þegar við fórum og átum hádegismat á þekktum stað sem er með matseðilinn á frönsku og japönsku, mjög góð hugmynd ef þú vilt sjá til þess að enginn viti hvað hann er að fara að borða. Maturinn mjög góður og staðurinn mjög flottur. Um kveldið og átum 5 rétta veislu teppanyaki style. Kobe kjet var þar á meðal þannig að maður er orðinn official Kobe meat eater ala Japan! Þið sem hafið ekki etið Kobei í Japan, þið eruð bara ekki í sömu deild :).
Það kom enn og aftur í ljós að þessi 300 þúsund manna þjóð okkar er alls staðar og það er ekki hægt að forðast hana. Á leið okkar til að skoða höll einhvers keisarans löbbum við fram hjá hóp af 4 stelpum sem voru að tala saman. Þaulæfð eyru okkar greindu strax að ekki var um japönsku né frönsku að ræða heldur íslensku! Þarna voru á ferð stelpur sem voru að hefja 3 mánaða asíuferð sína og auðvitað rekast þær á okkur. Nú erum við búnir að fara til 7 landa og við erum búnir að hitta Íslendinga fyrir tilviljun 3 sinnum á þessum 2 mánuðum. Crazy!
Back to India. Í leti okkar og tímaþröng keyptum við 6 daga pakkaferð til að skoða svæði sem er skilgreint sem "Gullni þríhyrningurinn" (hljómar kunnulega er það ekki :)). Þegar við lentum á "stórglæsilegri" flugstöðinni í Delhi, tók á móti okkur bílstjóri og fulltrúi ferðaskrifstofunnar og skutla okkur upp á "stórglæsilegt" 4 stjörnu hótelið okkar hér í New Delhi. Hótel í Indlandi eru annáluð fyrir það að standa ekki undir stjörnugjöfinni þegar komið er fram hjá anddyrinu. Þessi tvö 4 stjörnu hótel sem við höfum gist á staðfesta það algjörlega. 3 stjörnuhótelið okkar í Tokyo fengi 8 stjörnur miðað við hreinlætið og aðbúnaðinn í herbergjunum hérna :). Ekki að það skipti máli, bara fyndið að sjá skítugt baðherbergi, fúkkalykt í herbergjum og kokkinn með hvíta drulluskítuga svuntu standandi að steykja ommilettur við morgunverðarhlaðborðið :). Annars er 3 stjörnu hótelið okkar hérna í Jaipur mjög flott þannig að ef þið kíkið til Indlands verið viðbúinn að rýna ekki bara í stjörnurnar :).
við erum búnir að vera hér í 3 daga og búnir að sjá ýmislegt. Indland er land öfganna. Hér má finna margar fegurstu byggingar í heimi, og hér er margt um fallega hluti. Hins vegar má líka finna ótrúlegt magn af skít og rusli í hverfum í mikilli niðurníðslu. Það virðist ekki vera neinn millivegur hér og munurinn á milli fátækra og ríka er líklega eins mikill og hann getur orðið nokkurs staðar í heiminum. Almennt séð virðist viðhald á götum og umhverfi borgara ekki vera í forgangi. Indverjar eru gríðarlega stoltir af borgunum sínum og sögufrægu mynjunum sem þær geyma. Það virðist hins vegar ekki ergja þá neitt að það séu rusl og ruslahrúgur út um allar götur sem vel flestar eru uppgrafnar og hálfkláraðar. Hér eru allir með bros á vör og svífa í gegnum daginn horfandi á ruslið og eru bara sáttir :).
Við skoðuðum Delhi á fyrsta degi. Delhi skiptis í 2 hluta. New Delhi sem er "skipulagði hlutinn" af Delhi, og var að mestu byggð undir stjórn Breta, og svo gamla Delhi þ.s. efnaminna fólkið er ríkjandi og niðurnýðslan algjör. Rafmagnskaplar hanga meðfram húsum í algjöru reiðuleysi, umferðin er eins geðveik og hún getur verið, þó að hún sé reyndar alveg crazy hér í Indlandi almennt. Fyrir utan helstu ríkisbyggingar, moskur og önnur fræg kennileiti þá verður Indland líklega seint sakað um að eiga stórglæsilegar borgir ef við horfum fram hjá sögufrægum byggingum sem voru reistar fyrir mörgum öldum. Við erum búnir að heimsækja Delhi, Agra og Jaipur hér í Norður Indlandi og almennt séð eru þessar borgir í algjörri niðurnýðslu.
Umferðin hérna er algjört ævintýrir. Hér virðast gilda 2 reglur. Það skal fara eftir umferðarljósum þar sem þau eru. Það skal keyra vinstra meginn á akrein. Seinni reglan er þó nokkuð frjálsleg. Góður slatti af flauti, óþolinmæði og hugrekki knúa menn til að fara töluvert mikið yfir á hægri helming þegar þeir þurfa að komast fram hjá umferð sem er hvort sem er ekki að hreyfast í hvoruga áttina. Annars er kannski ekki hægt að tala um helminga þar sem þeir eru ekkert að merkja neinar akreinar. Þetta er bara gata og það á að nota hana :). Það er líka magnað að sjá hvernig þeir nýta faratækinn. Litlu þríhjólin sem eru hönnuð fyrir 3 má oft sjá með 7-8 manns. 2-3 á móturhjóli eru algeng sjón en metið er 4 á sama móturhjóli :).
Við fórum til Agra, heimaborgar Taj Mahal, með lest. Ferðin sjálf var þægileg en útsýnið var magnað. Rykmettað mystrið olli því að maður sá ca. 7-10 metra út úr lestinni. Skyggnið batnaði þó þegar sólinn hækkaði. Það sem var þó magnaðast var að sjá aðbúnað fólks hér í Indlandi. Aðeins 5-10 mín frá lestarstöðinni fóru að glitta í línur af fólki sem sat á hækkjum sér meðfram lestarteinunum með vatnsflösku sér við hlið. Þetta fólk var sem sagt að létta á sér þarna í rólegheitunum við lestarteinana og tilbúið að skola afraksturinn með smá vatni og vinstri handleggnum. Við erum ekki að tala um 1-2 sem voru að létta á sér. Þetta voru tugir manna að taka morgunskituna á fleiri kílómetra flæmi. Mögnuð sýn.
Húsakostur þessa fólks var á alla vega, hrörlegir kofar úr múrsteinum, tjöld, strákofar og annað sem einhvern veginn hangir saman og eru staðsett í nágrenni við lestarteinana. Greinilegt að frárennslikerfi er ekki til staðar og vatnsveitukerfið er greinilega fátæklegt því 50 m. frá þar sem fólk var að tefla við páfann mátti sjá ungann dreng dæla vatni í fötu úr vatnsbrunni.
Við komu okkur til Akra fórum við strax út að skoða frægustu byggingu í heimi Taj Mahal. Í brennandi hitanum röltum við um þessa mögnuðu byggingu ásamt þúsund annarra ferðamanna. Mögnuð sýn og magnað byggingarafrek. Það tók víst 20.000 manns um 20 ár að byggja hana og öll fínustu efni notuð til þess. Munstur sem má sjá í hvítum marmaranum eru öll búinn til úr eðalsteinum sem eru innfelldir í marmarinn. Á þessum tíma var sement ekki í boði þannig að byggingar hér voru reistar með því að nota einhverja sykurblöndu til að halda saman steinunum. Þetta heldur enn í dag þrátt fyrir að jarðskjálftar hafi dunið á svæðinu á þessum nokkuð hundruð árum. Við erum þá búnir að sjá 3 af 7 furðum veraldar :). Það verður þó að segja að túristar eyðileggja eiginlega túrismann sjálfann :). Það er einhver glansi sem fer af því þegar maður er að skoða þessa frægustu staði heimsins og það sést varla í þá fyrir þúsund túrista sem eru á svæðinu í sama hlutverki.
Við eyddum deginum í gær til að komast til Jaipur, dagurinn í dag fór í að skoða fleiri musteri, hallir og aðra áhugaverða staði. Allt magnaðar byggingar en Jaipur sjálf er þó jafn hrörleg og Agra og Delhi. Við fórum upp í eina höllina á baki fíls. Gaman að prófa það þó að dýraverndunarsinnar séu eflaust ekki hrifnir af svona túrisma. Við þurftum að bíða í röð í 30 mínútur til að komast í þennan fílatúr. Á þessum tíma sáum við mátt Indverskra sölumanna sem hafa þó ekki enn náð til okkar. Með því að væla og tuða í sama fólkinu nógu lengi þá virðist fólk brotna á endanum og kaupa eitthvað drasl sem það hefur ekkert að gera við s.s. bol með fíl á, hálsmenni með fíl á eða útskorinn fíl úr við :).
Jæja restin af deginum í dag fer í að komast aftur til Baka til Delhi með lest og á morgun fljúgum við svo til Goa á Suður Indlandi með hinu stórkostlega flugfélagi Kingfisher (sem er bjórframleiðandi by the way).
Ferðakveðjur,
Ragnar
Annars var Tokyo frábær. Ég mæli hiklaust með heimsókn þangað þó að það sé hægt að velja betri tímasetningu en við hitastigslega séð. Japaninn er hjálplegur, hreinlátur, tillitssamur við náungann (alla vega í Tokyo) og býr til gott Sushi. Er hægt að biðja um eitthvað betra? Ég ætla ekki að þreyta ykkur með upptalningum á hvað við erum búnir að skoða hér á þessum stutta tíma en við erum búnir að rölta um þó nokkra flotta garða, skoða nokkur musteri, fiskmarkaðinn og einhver söfn. Við náðum þó ekki að fara út á lífið í Roppongi né syngja í Karioke. Ég veit, þetta er lélegt og ég skammast mín en orkan var bara ekki til staðar.
Við náðum að eta slatta af Sushi og toppuðum á síðasta degi þegar við fórum og átum hádegismat á þekktum stað sem er með matseðilinn á frönsku og japönsku, mjög góð hugmynd ef þú vilt sjá til þess að enginn viti hvað hann er að fara að borða. Maturinn mjög góður og staðurinn mjög flottur. Um kveldið og átum 5 rétta veislu teppanyaki style. Kobe kjet var þar á meðal þannig að maður er orðinn official Kobe meat eater ala Japan! Þið sem hafið ekki etið Kobei í Japan, þið eruð bara ekki í sömu deild :).
Það kom enn og aftur í ljós að þessi 300 þúsund manna þjóð okkar er alls staðar og það er ekki hægt að forðast hana. Á leið okkar til að skoða höll einhvers keisarans löbbum við fram hjá hóp af 4 stelpum sem voru að tala saman. Þaulæfð eyru okkar greindu strax að ekki var um japönsku né frönsku að ræða heldur íslensku! Þarna voru á ferð stelpur sem voru að hefja 3 mánaða asíuferð sína og auðvitað rekast þær á okkur. Nú erum við búnir að fara til 7 landa og við erum búnir að hitta Íslendinga fyrir tilviljun 3 sinnum á þessum 2 mánuðum. Crazy!
Back to India. Í leti okkar og tímaþröng keyptum við 6 daga pakkaferð til að skoða svæði sem er skilgreint sem "Gullni þríhyrningurinn" (hljómar kunnulega er það ekki :)). Þegar við lentum á "stórglæsilegri" flugstöðinni í Delhi, tók á móti okkur bílstjóri og fulltrúi ferðaskrifstofunnar og skutla okkur upp á "stórglæsilegt" 4 stjörnu hótelið okkar hér í New Delhi. Hótel í Indlandi eru annáluð fyrir það að standa ekki undir stjörnugjöfinni þegar komið er fram hjá anddyrinu. Þessi tvö 4 stjörnu hótel sem við höfum gist á staðfesta það algjörlega. 3 stjörnuhótelið okkar í Tokyo fengi 8 stjörnur miðað við hreinlætið og aðbúnaðinn í herbergjunum hérna :). Ekki að það skipti máli, bara fyndið að sjá skítugt baðherbergi, fúkkalykt í herbergjum og kokkinn með hvíta drulluskítuga svuntu standandi að steykja ommilettur við morgunverðarhlaðborðið :). Annars er 3 stjörnu hótelið okkar hérna í Jaipur mjög flott þannig að ef þið kíkið til Indlands verið viðbúinn að rýna ekki bara í stjörnurnar :).
við erum búnir að vera hér í 3 daga og búnir að sjá ýmislegt. Indland er land öfganna. Hér má finna margar fegurstu byggingar í heimi, og hér er margt um fallega hluti. Hins vegar má líka finna ótrúlegt magn af skít og rusli í hverfum í mikilli niðurníðslu. Það virðist ekki vera neinn millivegur hér og munurinn á milli fátækra og ríka er líklega eins mikill og hann getur orðið nokkurs staðar í heiminum. Almennt séð virðist viðhald á götum og umhverfi borgara ekki vera í forgangi. Indverjar eru gríðarlega stoltir af borgunum sínum og sögufrægu mynjunum sem þær geyma. Það virðist hins vegar ekki ergja þá neitt að það séu rusl og ruslahrúgur út um allar götur sem vel flestar eru uppgrafnar og hálfkláraðar. Hér eru allir með bros á vör og svífa í gegnum daginn horfandi á ruslið og eru bara sáttir :).
Við skoðuðum Delhi á fyrsta degi. Delhi skiptis í 2 hluta. New Delhi sem er "skipulagði hlutinn" af Delhi, og var að mestu byggð undir stjórn Breta, og svo gamla Delhi þ.s. efnaminna fólkið er ríkjandi og niðurnýðslan algjör. Rafmagnskaplar hanga meðfram húsum í algjöru reiðuleysi, umferðin er eins geðveik og hún getur verið, þó að hún sé reyndar alveg crazy hér í Indlandi almennt. Fyrir utan helstu ríkisbyggingar, moskur og önnur fræg kennileiti þá verður Indland líklega seint sakað um að eiga stórglæsilegar borgir ef við horfum fram hjá sögufrægum byggingum sem voru reistar fyrir mörgum öldum. Við erum búnir að heimsækja Delhi, Agra og Jaipur hér í Norður Indlandi og almennt séð eru þessar borgir í algjörri niðurnýðslu.
Umferðin hérna er algjört ævintýrir. Hér virðast gilda 2 reglur. Það skal fara eftir umferðarljósum þar sem þau eru. Það skal keyra vinstra meginn á akrein. Seinni reglan er þó nokkuð frjálsleg. Góður slatti af flauti, óþolinmæði og hugrekki knúa menn til að fara töluvert mikið yfir á hægri helming þegar þeir þurfa að komast fram hjá umferð sem er hvort sem er ekki að hreyfast í hvoruga áttina. Annars er kannski ekki hægt að tala um helminga þar sem þeir eru ekkert að merkja neinar akreinar. Þetta er bara gata og það á að nota hana :). Það er líka magnað að sjá hvernig þeir nýta faratækinn. Litlu þríhjólin sem eru hönnuð fyrir 3 má oft sjá með 7-8 manns. 2-3 á móturhjóli eru algeng sjón en metið er 4 á sama móturhjóli :).
Við fórum til Agra, heimaborgar Taj Mahal, með lest. Ferðin sjálf var þægileg en útsýnið var magnað. Rykmettað mystrið olli því að maður sá ca. 7-10 metra út úr lestinni. Skyggnið batnaði þó þegar sólinn hækkaði. Það sem var þó magnaðast var að sjá aðbúnað fólks hér í Indlandi. Aðeins 5-10 mín frá lestarstöðinni fóru að glitta í línur af fólki sem sat á hækkjum sér meðfram lestarteinunum með vatnsflösku sér við hlið. Þetta fólk var sem sagt að létta á sér þarna í rólegheitunum við lestarteinana og tilbúið að skola afraksturinn með smá vatni og vinstri handleggnum. Við erum ekki að tala um 1-2 sem voru að létta á sér. Þetta voru tugir manna að taka morgunskituna á fleiri kílómetra flæmi. Mögnuð sýn.
Húsakostur þessa fólks var á alla vega, hrörlegir kofar úr múrsteinum, tjöld, strákofar og annað sem einhvern veginn hangir saman og eru staðsett í nágrenni við lestarteinana. Greinilegt að frárennslikerfi er ekki til staðar og vatnsveitukerfið er greinilega fátæklegt því 50 m. frá þar sem fólk var að tefla við páfann mátti sjá ungann dreng dæla vatni í fötu úr vatnsbrunni.
Við komu okkur til Akra fórum við strax út að skoða frægustu byggingu í heimi Taj Mahal. Í brennandi hitanum röltum við um þessa mögnuðu byggingu ásamt þúsund annarra ferðamanna. Mögnuð sýn og magnað byggingarafrek. Það tók víst 20.000 manns um 20 ár að byggja hana og öll fínustu efni notuð til þess. Munstur sem má sjá í hvítum marmaranum eru öll búinn til úr eðalsteinum sem eru innfelldir í marmarinn. Á þessum tíma var sement ekki í boði þannig að byggingar hér voru reistar með því að nota einhverja sykurblöndu til að halda saman steinunum. Þetta heldur enn í dag þrátt fyrir að jarðskjálftar hafi dunið á svæðinu á þessum nokkuð hundruð árum. Við erum þá búnir að sjá 3 af 7 furðum veraldar :). Það verður þó að segja að túristar eyðileggja eiginlega túrismann sjálfann :). Það er einhver glansi sem fer af því þegar maður er að skoða þessa frægustu staði heimsins og það sést varla í þá fyrir þúsund túrista sem eru á svæðinu í sama hlutverki.
Við eyddum deginum í gær til að komast til Jaipur, dagurinn í dag fór í að skoða fleiri musteri, hallir og aðra áhugaverða staði. Allt magnaðar byggingar en Jaipur sjálf er þó jafn hrörleg og Agra og Delhi. Við fórum upp í eina höllina á baki fíls. Gaman að prófa það þó að dýraverndunarsinnar séu eflaust ekki hrifnir af svona túrisma. Við þurftum að bíða í röð í 30 mínútur til að komast í þennan fílatúr. Á þessum tíma sáum við mátt Indverskra sölumanna sem hafa þó ekki enn náð til okkar. Með því að væla og tuða í sama fólkinu nógu lengi þá virðist fólk brotna á endanum og kaupa eitthvað drasl sem það hefur ekkert að gera við s.s. bol með fíl á, hálsmenni með fíl á eða útskorinn fíl úr við :).
Jæja restin af deginum í dag fer í að komast aftur til Baka til Delhi með lest og á morgun fljúgum við svo til Goa á Suður Indlandi með hinu stórkostlega flugfélagi Kingfisher (sem er bjórframleiðandi by the way).
Ferðakveðjur,
Ragnar
sunnudagur, 2. mars 2008
Komnir til Tokyo
Kallarnir komu til Tokyo í gær eftir þokkalega langt ferðalag þar sem við töpuðum heilum dag úr lífi okkar eins og lesa má í fyrri færslu. Eftir nokkrar æfingar í lestakerfum borgarinnar og rölt fundum við hótelið okkar góða sem er staðsett nokkuð vel central í hverfi sem kallast Akasaka. Mjög gott hótel á fínu verði með öllu því nauðsynlegasta s.s. tölvustýrt klósett með hitastilli, rassskolara og öðrum útbúnaði sem ekkert klósett getur verið án.
Annars náðum við að toppa allt á fimmutdeginum á Hawaii. Dagsetningar og vikudagar voru farnir að renna saman í hausnum á okkur báðum. Því vorum við búnir að pakka og panta skutlu til að fara með okkur út á flugvöll á föstudagsmorgni frá Hawaii. Það var sem sagt einum degi of snemma þar sem við áttum að fljúga á laugardeginum 1. mars. Kl 23 á fimmtudagskvöldinu kveiknaði þó á nokkrum heilasellum og málið var skoðað betur. Við afpöntuðum því skutlunum um morguninn og græddum því aukadag á Hawaii til að ná okkur í meira Tan og slaka á :).
Reyndar var snillinni ekki lokið á Hawaii. Eins og ég hef ritað um áður þá virðist hostelið okkar vera "inn" hjá "Stjörnuförum" (það er samkynhneigðum karlmönnum). Það eru alla vega 2 af fjórum starfsmönnun hostelsins alveg kengbeygðir og sá þriðji var sterklega grunaður um að hafa þessa tendanca líka. Alla vega þá leggjumst við Doddi til kvílu á fimmtudagskveldinu glaðir vitandi að við eigum eftir einn sólardag á Hawaii. Um nóttina rankar Doddinn við sér. Næmur sem Ninjabardagamaður vaknar Doddinn við hvaða ógn sem er að næturlagi. Í þetta skiptir er að kengbeygður stjörnufari að gægjast inn í svefnplássið hjá Dodda og taka út föngulegann afturendann á honum. Þegar hann sér að Doddinn er vaknaður stingur hann sér snögglega út úr herberginu lúppulegur án þess að segja orð.
Þetta fékk maður svo að frétta um morguninn þegar ég vaknaði. Hvort að sá svarti hafi stundað þetta vitum við ekki en þetta er s.s. skiljanlegt enda of mikil freysting fyrir greyið, sérstaklega eftir að Doddi var búinn að rölta um svæðið olíuborinn og glansandi sem Sólguðinn sjálfur. Alla vega mjög fyndið eftir á þó að Dodda hafi ekki fundist þetta fyndið um morguninn :).
Back to Tokyo. Flugið hingað var nice þrátt fyrir mjög lítil sæti. Við báðum um sæti við neyðarútganginn á okkur þannig að lengdinn slapp. Þó var rétt að við slyppum ofan í sætin á breiddina. Það er alveg ljóst að þykkir Bandaríkjamenn eru ekki að fara að fljúga með þessu flugfélagi. Annars var þessi 8.5 klst. flugferð bara mjög nice, nóg af góðu sjónvarpsefni, mjög góður matur og þjónustann sú besta sem við höfum fengið í flugfélagi hingað til.
Þegar við kappar komum upp á hótel í gær um 5 leytið var ákveðið að leggja sig aðeins eftir langt ferðalag auk þess sem svefninn hafði ekki verið mikill nóttina fyrir flugið enda föstudagskvöld á Hawaii og fólk á hostelinu á leið á djammið, koma af djamminu og svo djamm allt í kringum hostelið. Við vöknuðum sem sagt báðir í nótt um 02 þannig að það var ekki gert neitt í gærkveldi annað en að sofa. Vorum því komnir fram úr fyrir kl. 06 í morgun eftir 13 tíma svefn, átum morgunmat og fórum svo að rannsaka Tokyo. Skemmtilegt er frá því að segja frá því að þegar við opnuðum hurðina þá tók á móti okkur einstaklingur sem var sofandi á gólfinu og herbergislykillinn hans við hliðina á honum. Sá hefur fundið gleðina í gærkveldi það er greinilegt. Bakkus hefur þó eitthvað þvælst fyrir honum þegar hann var að reyna komast inn til sín og því hefur hann ákveðið að best væri að leggja sig bara þarna á gólfinu :).
Við komum um 8 leytið út í Metroinn. Það var mjög áhugaverð reynsla. Á þessum tíma er lestarkefið algjörlega pakkað, lestirnar stútfullar af litla fólkinu og gangarnir enn þá pakkaðari af fólki á hraðferð. Það er eins gott að vera með á hreinu í hvaða átt maður ætlar að fara því fólkstraumurinn er mikill og ef maður hikar eitthvað þá er hætta á að vera keyrður niður.
Við erum búnir að rúlla fram og til baka um borgina í dag, skoða einhverja garða, kynnast Metro kerfinu betur, fá okkur Susí, verlsa (Doddinn búinn að versla nýja linsu á Canon græjuna góðu) og margt fleira. Við eigum hitta félaga Dodda á morgun kl 05.30 á fiskimarkaði sem er mjög frægur hérna. Það er víst mikil upplifun að sjá actionið þegar þeir eru að koma markaðnum í gang. Annars er Tokyo mjög flott borg, ýkt eins og maður vissi en hrein og snyrtileg. Tokyobúar virðast hins vegar hafa mikla sýklafóbíu því að það er slatti af fólki hérna sem gengur með svona andlitsgrímur eins og skurðlæknar. Af hverju veit ég ekki því að loftið hér er mun betra en í flestum stórborgum sem maður hefur verið í.
Jæja, þá er bara að halda áfram að túristast, eta súsí og hanga í metroinu!
Annars náðum við að toppa allt á fimmutdeginum á Hawaii. Dagsetningar og vikudagar voru farnir að renna saman í hausnum á okkur báðum. Því vorum við búnir að pakka og panta skutlu til að fara með okkur út á flugvöll á föstudagsmorgni frá Hawaii. Það var sem sagt einum degi of snemma þar sem við áttum að fljúga á laugardeginum 1. mars. Kl 23 á fimmtudagskvöldinu kveiknaði þó á nokkrum heilasellum og málið var skoðað betur. Við afpöntuðum því skutlunum um morguninn og græddum því aukadag á Hawaii til að ná okkur í meira Tan og slaka á :).
Reyndar var snillinni ekki lokið á Hawaii. Eins og ég hef ritað um áður þá virðist hostelið okkar vera "inn" hjá "Stjörnuförum" (það er samkynhneigðum karlmönnum). Það eru alla vega 2 af fjórum starfsmönnun hostelsins alveg kengbeygðir og sá þriðji var sterklega grunaður um að hafa þessa tendanca líka. Alla vega þá leggjumst við Doddi til kvílu á fimmtudagskveldinu glaðir vitandi að við eigum eftir einn sólardag á Hawaii. Um nóttina rankar Doddinn við sér. Næmur sem Ninjabardagamaður vaknar Doddinn við hvaða ógn sem er að næturlagi. Í þetta skiptir er að kengbeygður stjörnufari að gægjast inn í svefnplássið hjá Dodda og taka út föngulegann afturendann á honum. Þegar hann sér að Doddinn er vaknaður stingur hann sér snögglega út úr herberginu lúppulegur án þess að segja orð.
Þetta fékk maður svo að frétta um morguninn þegar ég vaknaði. Hvort að sá svarti hafi stundað þetta vitum við ekki en þetta er s.s. skiljanlegt enda of mikil freysting fyrir greyið, sérstaklega eftir að Doddi var búinn að rölta um svæðið olíuborinn og glansandi sem Sólguðinn sjálfur. Alla vega mjög fyndið eftir á þó að Dodda hafi ekki fundist þetta fyndið um morguninn :).
Back to Tokyo. Flugið hingað var nice þrátt fyrir mjög lítil sæti. Við báðum um sæti við neyðarútganginn á okkur þannig að lengdinn slapp. Þó var rétt að við slyppum ofan í sætin á breiddina. Það er alveg ljóst að þykkir Bandaríkjamenn eru ekki að fara að fljúga með þessu flugfélagi. Annars var þessi 8.5 klst. flugferð bara mjög nice, nóg af góðu sjónvarpsefni, mjög góður matur og þjónustann sú besta sem við höfum fengið í flugfélagi hingað til.
Þegar við kappar komum upp á hótel í gær um 5 leytið var ákveðið að leggja sig aðeins eftir langt ferðalag auk þess sem svefninn hafði ekki verið mikill nóttina fyrir flugið enda föstudagskvöld á Hawaii og fólk á hostelinu á leið á djammið, koma af djamminu og svo djamm allt í kringum hostelið. Við vöknuðum sem sagt báðir í nótt um 02 þannig að það var ekki gert neitt í gærkveldi annað en að sofa. Vorum því komnir fram úr fyrir kl. 06 í morgun eftir 13 tíma svefn, átum morgunmat og fórum svo að rannsaka Tokyo. Skemmtilegt er frá því að segja frá því að þegar við opnuðum hurðina þá tók á móti okkur einstaklingur sem var sofandi á gólfinu og herbergislykillinn hans við hliðina á honum. Sá hefur fundið gleðina í gærkveldi það er greinilegt. Bakkus hefur þó eitthvað þvælst fyrir honum þegar hann var að reyna komast inn til sín og því hefur hann ákveðið að best væri að leggja sig bara þarna á gólfinu :).
Við komum um 8 leytið út í Metroinn. Það var mjög áhugaverð reynsla. Á þessum tíma er lestarkefið algjörlega pakkað, lestirnar stútfullar af litla fólkinu og gangarnir enn þá pakkaðari af fólki á hraðferð. Það er eins gott að vera með á hreinu í hvaða átt maður ætlar að fara því fólkstraumurinn er mikill og ef maður hikar eitthvað þá er hætta á að vera keyrður niður.
Við erum búnir að rúlla fram og til baka um borgina í dag, skoða einhverja garða, kynnast Metro kerfinu betur, fá okkur Susí, verlsa (Doddinn búinn að versla nýja linsu á Canon græjuna góðu) og margt fleira. Við eigum hitta félaga Dodda á morgun kl 05.30 á fiskimarkaði sem er mjög frægur hérna. Það er víst mikil upplifun að sjá actionið þegar þeir eru að koma markaðnum í gang. Annars er Tokyo mjög flott borg, ýkt eins og maður vissi en hrein og snyrtileg. Tokyobúar virðast hins vegar hafa mikla sýklafóbíu því að það er slatti af fólki hérna sem gengur með svona andlitsgrímur eins og skurðlæknar. Af hverju veit ég ekki því að loftið hér er mun betra en í flestum stórborgum sem maður hefur verið í.
Jæja, þá er bara að halda áfram að túristast, eta súsí og hanga í metroinu!
fimmtudagur, 28. febrúar 2008
Aloha frá Hawaii
Við drengir erum búnir að vera í viku hérna á Hawaii í mikilli afslöppun á eyju sem heitir Ohahu og er ein af 2 stærstu eyjunum í Hawaii eyjaklasanum. Farmer Tanið hefur eitthvað minnkað þó ekki mikið þrátt fyrir mikla veðurblíður hérna. Við höfum þó þurft að þola 2 daga þar sem það hefur verið skýjað annars er hér yndislega passlega heitt. 20-25 stiga hiti og sól og passlega rakt. Svo sweeeeeeeeeeeeeeeet.
Við gistum í 6 manna herbergi á hosteli sem heitir Seaside Hawaii Hostel. Fínasta hostel og vikan hér kostar okkur minna en nótt á hóteli á Hawaii. Það virðist vera dálítið gay stemming hérna í grennd við og á þessu Hosteli og ég er alveg sannfærður um að flestir telji að við Doddi séum par enda helvíti huggulegir saman :). Einn afgreiðslumaðurinn hérna er eins öfugur og þeir verða og eitt helsta áhugamál hans er að blikka okkur Dodda. Ég held þó að Doddi hafi unnið vinsældakosninguna þegar hann var á röltinu hérna á svæðinu olíuborinn og glansandi eins og sólguðinn sjálfur.
Við tókum einn dag í að kíkja á Pearl Harbor. Mjög áhugaverð ferð þ.s. við kíktum ofan í sögufrægan kafbát, USS Bowfish, skoðuðum eitt af frægari hérskipum þeirra Bandaríkjamann "USS Missouri", flugvélasafn og safn um seinni heimstyrjöldina og árásina á Pearl Harbor. Þá kíktum við líka inni í Honolulu sem virðist vera miðstöð viðskipta hérna á eyjunni með skýjakljúfum og öðru tilheyrandi. Stutt ferð var tekinn í kínahverfið hér á Waikiki sem er ca. 2 götur :) og gerðar bragðprófanir á Víetnömskum mat. Very good!
Við lögðum líka í mikla strætóferð á norðurhluta eyjarinnar til að kíkja á alvöru öldur og "surfera". Eftir 2 tíma strætóferð komumst við loksins á áfangastað sem kallast "Pipeline". Þar mátti sjá haug af snarrugluðu liði surfa í öldum sem voru víst í kringum 20 fet á hæð. Þetta er eitthvað sem virkaði ekki neitt sérstaklega skynsamlegt nema að maður sér frábær sundmaður því mannskapurinn var töluvert langt úti og krafturinn í öldunum og útsogið mjög mikið. Á meðan við vorum þarna þá kom einmitt eitt brettið á land án eigandans. Mannskapurinn á ströndinni var s.s. ekki að stressa sig yfir því. 15 mínútum seinna fór eigandinn að nálgast ströndina eins og korktappi þar sem hann kastaðist fram og til baka í öldunum en silaðist þó hægt og rólega nær landi. Greinilega vanur maður á ferð. Ég held að flestir sem ég þekki hefðu verið drukknaðir í þessu ölduróti. Annars eru þeir líka með svona fínan minnisvarða um þá sem hafa dáið í Pipelininu ofan við ströndina þannig að menn gleymast ekki þó að hafið gleypi þá :).
Waikiki heitir bærinn sem við erum í og er aðal túrista staðurinn hérna. Hér er allt morandi í Japönum hvert sem maður lítur og meira að segja sumar búðir og veitingastaðir sem eru með auglýsingar á Japönsku þannig að það er greinilegt að þetta er staðurinn til að fara í frí á ef maður er frá Japan. Annars er Hawaii fínn túrista staður. Nóg af ströndum hérna og nóg að gera, snorkla, kayakar, labba, versla, eta, eta meira o.s.frv. Ef maður vill hins vegar sjá strákofa og konur með blóm í hári og stunda húladansa þá eru litlu eyjurnar líklega málið. Við erum alla vega búnir að hafa það mjög fínt hérna og erum tilbúnir að leggja í næsta 10 tíma flug sem verður klukkan 8 í fyrramálið.
Við höldum sem sagt til Tokyo í fyrramálið. Leggjum af stað á laugardegi og komum þangað á sunnudegi. Jebb, við töpum sem sagt einum degi af lífi okkar við þetta ferðalag frá Hawaii til Tokyo þar sem við förum frá -10 GMT time zonei sem við erum á hér í Hawai fram í +9GMT time zone í Tokyo. Við verðum 4 daga í Tokyo og svo er það Indland. Við vorum einmitt að panta okkur einhverja 5 daga pakkaferð í Indlandi. Verðum þar með okkar private bílstjóra sem mun rúlla með okkur á milli túrista staða þannig að við ættum að fá gott overview á fyrstu 5 dögunum. Þetta verður spennandi, loksins alvöru menningarsjokk framundan :).
Við gistum í 6 manna herbergi á hosteli sem heitir Seaside Hawaii Hostel. Fínasta hostel og vikan hér kostar okkur minna en nótt á hóteli á Hawaii. Það virðist vera dálítið gay stemming hérna í grennd við og á þessu Hosteli og ég er alveg sannfærður um að flestir telji að við Doddi séum par enda helvíti huggulegir saman :). Einn afgreiðslumaðurinn hérna er eins öfugur og þeir verða og eitt helsta áhugamál hans er að blikka okkur Dodda. Ég held þó að Doddi hafi unnið vinsældakosninguna þegar hann var á röltinu hérna á svæðinu olíuborinn og glansandi eins og sólguðinn sjálfur.
Við tókum einn dag í að kíkja á Pearl Harbor. Mjög áhugaverð ferð þ.s. við kíktum ofan í sögufrægan kafbát, USS Bowfish, skoðuðum eitt af frægari hérskipum þeirra Bandaríkjamann "USS Missouri", flugvélasafn og safn um seinni heimstyrjöldina og árásina á Pearl Harbor. Þá kíktum við líka inni í Honolulu sem virðist vera miðstöð viðskipta hérna á eyjunni með skýjakljúfum og öðru tilheyrandi. Stutt ferð var tekinn í kínahverfið hér á Waikiki sem er ca. 2 götur :) og gerðar bragðprófanir á Víetnömskum mat. Very good!
Við lögðum líka í mikla strætóferð á norðurhluta eyjarinnar til að kíkja á alvöru öldur og "surfera". Eftir 2 tíma strætóferð komumst við loksins á áfangastað sem kallast "Pipeline". Þar mátti sjá haug af snarrugluðu liði surfa í öldum sem voru víst í kringum 20 fet á hæð. Þetta er eitthvað sem virkaði ekki neitt sérstaklega skynsamlegt nema að maður sér frábær sundmaður því mannskapurinn var töluvert langt úti og krafturinn í öldunum og útsogið mjög mikið. Á meðan við vorum þarna þá kom einmitt eitt brettið á land án eigandans. Mannskapurinn á ströndinni var s.s. ekki að stressa sig yfir því. 15 mínútum seinna fór eigandinn að nálgast ströndina eins og korktappi þar sem hann kastaðist fram og til baka í öldunum en silaðist þó hægt og rólega nær landi. Greinilega vanur maður á ferð. Ég held að flestir sem ég þekki hefðu verið drukknaðir í þessu ölduróti. Annars eru þeir líka með svona fínan minnisvarða um þá sem hafa dáið í Pipelininu ofan við ströndina þannig að menn gleymast ekki þó að hafið gleypi þá :).
Waikiki heitir bærinn sem við erum í og er aðal túrista staðurinn hérna. Hér er allt morandi í Japönum hvert sem maður lítur og meira að segja sumar búðir og veitingastaðir sem eru með auglýsingar á Japönsku þannig að það er greinilegt að þetta er staðurinn til að fara í frí á ef maður er frá Japan. Annars er Hawaii fínn túrista staður. Nóg af ströndum hérna og nóg að gera, snorkla, kayakar, labba, versla, eta, eta meira o.s.frv. Ef maður vill hins vegar sjá strákofa og konur með blóm í hári og stunda húladansa þá eru litlu eyjurnar líklega málið. Við erum alla vega búnir að hafa það mjög fínt hérna og erum tilbúnir að leggja í næsta 10 tíma flug sem verður klukkan 8 í fyrramálið.
Við höldum sem sagt til Tokyo í fyrramálið. Leggjum af stað á laugardegi og komum þangað á sunnudegi. Jebb, við töpum sem sagt einum degi af lífi okkar við þetta ferðalag frá Hawaii til Tokyo þar sem við förum frá -10 GMT time zonei sem við erum á hér í Hawai fram í +9GMT time zone í Tokyo. Við verðum 4 daga í Tokyo og svo er það Indland. Við vorum einmitt að panta okkur einhverja 5 daga pakkaferð í Indlandi. Verðum þar með okkar private bílstjóra sem mun rúlla með okkur á milli túrista staða þannig að við ættum að fá gott overview á fyrstu 5 dögunum. Þetta verður spennandi, loksins alvöru menningarsjokk framundan :).
laugardagur, 23. febrúar 2008
Á slóðum Óskarsins
Á slóðum Óskarsins
Þá er dvöl okkar drengja í L.A. lokið og ég verð að segja að ég syrgi það ekki. Ég hef reyndar komið áður til LA þannig að ég gerði ekki miklar væntingar til borgarinnar. Hér er fátt fyrir ferðamann að sækja sem hann getur ekki fundið alls staðar annars staðar í heiminum nema að hann sé gríðarlegur áhugamaður um kvikmyndir þá er rölt um Hollywood Boulaward og bíltúr um hverfi Hollywood stjarnanna eitthvað sem menn gætu haft ánægju af. Bílaleigubíll er hins vegar nauðsynlegur hérna því að vegalengdir eru miklar og leigubílakostnaður fljótur að hrannast upp (ræðum ekki um hver hann var hjá okkur :)).
Hér erum við búnir að vera að takast á við vetrahörkur LA búa. Íklæddir flíspeysum, gallabuxum og lokuðum skóm höfum við arkað um stræti LA að drepast úr kulda. Við höfum þurft að þola allt niður í 10 gráðu hita og rigningu inn á milli. Það er nauðsynlegt að lenda í svona heimskautaveðri til að læra að meta þessar 30 gráður sem við höfum þurft að þola hingað til :).
Þar sem USA var eina leið okkar til að fara frá Suður Ameríku var ákveðið að taka þetta 4 daga stop hér í LA og skella okkur svo í rómantíska ferð til Hawai :). Við erum búnir að ná okkar markmiðum hér í LA sem voru einföld. Senda hluta af farangri sem ekki er þörf á lengur heim, skerða hár okkar og fjárfesta í raftækjum sem er nauðsynlegt að gera þegar maður er staðsettur í Bandaríkjunum og ein af fáum ástæðum sem fólk ætti að gera sér ferð hingað.
Við komu okkar á hið stórglæsilega Liberty Hótel tók við mér pakki sem ég hafði pantað á Amazon. Garmin 305 púlsmælir með innbyggðu GPS tæki. Stórskemmtilegt tæki sem er "nauðsynlegt" fyrir alla karlmenn sem eiga strigaskó að eiga :). Linksys iPhone, Skype sími með innbyggðri WiFi tengingu var einnig keyptur svo hægt væri að vera í talsambandi við gamla góða Frónið. Símasamband hefur verið mjög brösult hjá okkur í SA þannig að það var ákveðið að fjárfesta í þessari græju. Ef einhver vill ná í mig þá er bara að adda ragnar.gunnaugsson inni á Skype og svo bara að bjalla þegar ég er online (þá er ég sem sagt með kveikt á símanum og inni á þráðlausu neti).
Við vorum ekki hættir, strigaskór voru keyptir þ.s. ég er að fara yfirum af hreyfingarleysi og svo smellti maður sér á eitt stykki fartölvu á heila $500 (14" skjár, 160GB drif, DVD brennari. Reyndar drasl batterí en...) sem ég er einmitt að nota núna til að blogga á meðan við erum að bíða eftir flugvélinni til Hawai. Tölvubúnaður Hostela og internetkaffihúsa hefur verið mjög misjafn og því ákveðið að fjárfesta í þessum grip til að hafa aðgengi að "öruggri" tölvu sem tekur ekki 10 mín að framkvæma einföldustu aðgerðir á. Hingað til erum við búnir að fara í 18 flug og eyða fleiri klukkustundum á leið til og frá flugvöllum og inni í flugvél en ég vill hugsa um. Því er mjög ljúft að geta eytt tímanum í að blogga, flokka myndir og annað á meðan maður hangir á flugvellinum.
Doddinn lét heldur ekki sitt eftir liggja. Hann brotnaði loksins og keypti sér Canon 40D myndavél (pro stuff fyrir þá sem ekki vita) og "ultra digital sterió" linsu með stabilizer svo hann geti nú náð að festa alla fegurðina á filmu sem er framundan. Þetta eru miklar gleðifréttir þar sem hann er nú búinn að vera að hugsa um þetta frá upphafi ferðar hve æðislegt væri að eiga svona vél. Nú liggur hann uppi í rúmi á kvöldin og strýkur elskunni og nuddar á henni takanna. Ef ég væri ekki með labbann, símann og GPS tækið mitt til að gæla við þá væri ég eflaust afbrýðisamur :).
Annars er þetta hótel okkar crap enda ódýrt. Staðsetningin er þó frábær, 50m frá Kodiak Theater á Hollywood Boulavard sem er miðpunkturinn á þessu fræga stjörnulagða stræti. Óskarsverðlaunaafhendinginn verður einmitt haldinn í þessu bíói næstkomandi sunnudag og hefur undirbúningur staðið yfir frá því að við mættum á svæðið og var rauði dregillinn, áherfandapallar og annað komið upp þegar við fórum í dag. Leiðinlegt fyrir Doddann að við þurfum fara áður en stjörnunar mæta á svæðið en ég græt það s.s. ekki enda lítill áhugamaður um Hollywood stjörnur.
Við gerðumst svo frægir að fara og eta á Hooters stað sem var á H.B. Ekkert meira viðeigandi en að mæta á Hooters í þeirri borg þ.s. það telst til undantekningar ef kona er ekki með sílikon í brjóstunum :). Þetta eru illa kjánalegir staðir en nauðsynlegt fyrir allar manneskjur að heimsækja alla vega einn svona einhvern tímann um ævina. Mæli frekar með Fridays og Rubys ef þið viljið góðann mat þó :). Annars fórum við líka á iHop á morgnanna, Internation House of Pancakes :), og úðuðum í okkur eggjum, beikoni og pönnukökum á Ameríska vísu. Þessi búlla er opinn 24 tíma á sólarhring ef maður lendir í alvarlegum kólesteról skorti og vill moka svo sem einum stakk af pönnukökum í ranann á sér. Aðeins í Ameríku :).
Hawai er næst á dagskránni. Við verðum þar í 7 daga og höldum svo til Tokyo í 5 daga, Indlands í 2 vikur og svo Kína í 10 daga. Það var einmitt farið í Borders og náð sér í fróðleik um þá staði sem við ætlum að heimsækja næsta mánuðinn. Það er ekki vitað nákvæmlega hvað við ætlum að gera á Hawai fyrir utan að skoða Pearl Harbor, pálmatré, drekka Pina Colada og liggja á ströndinni og "tana" okkur. Við erum báðir tilbúnir að taka ströndina með stæl og "tana" okkur í drals enda er "Farmer tanið" á okkur orðið all hrikalegt. Haus, framhendleggir og lappir fyrir neðan hné hafa náð lit. Annað er HVÍTT og vandamálið versnar með hverjum sólardeginum sem líður.
Kveðjur frá Los Angeles International Airport,
Ragnar
Þá er dvöl okkar drengja í L.A. lokið og ég verð að segja að ég syrgi það ekki. Ég hef reyndar komið áður til LA þannig að ég gerði ekki miklar væntingar til borgarinnar. Hér er fátt fyrir ferðamann að sækja sem hann getur ekki fundið alls staðar annars staðar í heiminum nema að hann sé gríðarlegur áhugamaður um kvikmyndir þá er rölt um Hollywood Boulaward og bíltúr um hverfi Hollywood stjarnanna eitthvað sem menn gætu haft ánægju af. Bílaleigubíll er hins vegar nauðsynlegur hérna því að vegalengdir eru miklar og leigubílakostnaður fljótur að hrannast upp (ræðum ekki um hver hann var hjá okkur :)).
Hér erum við búnir að vera að takast á við vetrahörkur LA búa. Íklæddir flíspeysum, gallabuxum og lokuðum skóm höfum við arkað um stræti LA að drepast úr kulda. Við höfum þurft að þola allt niður í 10 gráðu hita og rigningu inn á milli. Það er nauðsynlegt að lenda í svona heimskautaveðri til að læra að meta þessar 30 gráður sem við höfum þurft að þola hingað til :).
Þar sem USA var eina leið okkar til að fara frá Suður Ameríku var ákveðið að taka þetta 4 daga stop hér í LA og skella okkur svo í rómantíska ferð til Hawai :). Við erum búnir að ná okkar markmiðum hér í LA sem voru einföld. Senda hluta af farangri sem ekki er þörf á lengur heim, skerða hár okkar og fjárfesta í raftækjum sem er nauðsynlegt að gera þegar maður er staðsettur í Bandaríkjunum og ein af fáum ástæðum sem fólk ætti að gera sér ferð hingað.
Við komu okkar á hið stórglæsilega Liberty Hótel tók við mér pakki sem ég hafði pantað á Amazon. Garmin 305 púlsmælir með innbyggðu GPS tæki. Stórskemmtilegt tæki sem er "nauðsynlegt" fyrir alla karlmenn sem eiga strigaskó að eiga :). Linksys iPhone, Skype sími með innbyggðri WiFi tengingu var einnig keyptur svo hægt væri að vera í talsambandi við gamla góða Frónið. Símasamband hefur verið mjög brösult hjá okkur í SA þannig að það var ákveðið að fjárfesta í þessari græju. Ef einhver vill ná í mig þá er bara að adda ragnar.gunnaugsson inni á Skype og svo bara að bjalla þegar ég er online (þá er ég sem sagt með kveikt á símanum og inni á þráðlausu neti).
Við vorum ekki hættir, strigaskór voru keyptir þ.s. ég er að fara yfirum af hreyfingarleysi og svo smellti maður sér á eitt stykki fartölvu á heila $500 (14" skjár, 160GB drif, DVD brennari. Reyndar drasl batterí en...) sem ég er einmitt að nota núna til að blogga á meðan við erum að bíða eftir flugvélinni til Hawai. Tölvubúnaður Hostela og internetkaffihúsa hefur verið mjög misjafn og því ákveðið að fjárfesta í þessum grip til að hafa aðgengi að "öruggri" tölvu sem tekur ekki 10 mín að framkvæma einföldustu aðgerðir á. Hingað til erum við búnir að fara í 18 flug og eyða fleiri klukkustundum á leið til og frá flugvöllum og inni í flugvél en ég vill hugsa um. Því er mjög ljúft að geta eytt tímanum í að blogga, flokka myndir og annað á meðan maður hangir á flugvellinum.
Doddinn lét heldur ekki sitt eftir liggja. Hann brotnaði loksins og keypti sér Canon 40D myndavél (pro stuff fyrir þá sem ekki vita) og "ultra digital sterió" linsu með stabilizer svo hann geti nú náð að festa alla fegurðina á filmu sem er framundan. Þetta eru miklar gleðifréttir þar sem hann er nú búinn að vera að hugsa um þetta frá upphafi ferðar hve æðislegt væri að eiga svona vél. Nú liggur hann uppi í rúmi á kvöldin og strýkur elskunni og nuddar á henni takanna. Ef ég væri ekki með labbann, símann og GPS tækið mitt til að gæla við þá væri ég eflaust afbrýðisamur :).
Annars er þetta hótel okkar crap enda ódýrt. Staðsetningin er þó frábær, 50m frá Kodiak Theater á Hollywood Boulavard sem er miðpunkturinn á þessu fræga stjörnulagða stræti. Óskarsverðlaunaafhendinginn verður einmitt haldinn í þessu bíói næstkomandi sunnudag og hefur undirbúningur staðið yfir frá því að við mættum á svæðið og var rauði dregillinn, áherfandapallar og annað komið upp þegar við fórum í dag. Leiðinlegt fyrir Doddann að við þurfum fara áður en stjörnunar mæta á svæðið en ég græt það s.s. ekki enda lítill áhugamaður um Hollywood stjörnur.
Við gerðumst svo frægir að fara og eta á Hooters stað sem var á H.B. Ekkert meira viðeigandi en að mæta á Hooters í þeirri borg þ.s. það telst til undantekningar ef kona er ekki með sílikon í brjóstunum :). Þetta eru illa kjánalegir staðir en nauðsynlegt fyrir allar manneskjur að heimsækja alla vega einn svona einhvern tímann um ævina. Mæli frekar með Fridays og Rubys ef þið viljið góðann mat þó :). Annars fórum við líka á iHop á morgnanna, Internation House of Pancakes :), og úðuðum í okkur eggjum, beikoni og pönnukökum á Ameríska vísu. Þessi búlla er opinn 24 tíma á sólarhring ef maður lendir í alvarlegum kólesteról skorti og vill moka svo sem einum stakk af pönnukökum í ranann á sér. Aðeins í Ameríku :).
Hawai er næst á dagskránni. Við verðum þar í 7 daga og höldum svo til Tokyo í 5 daga, Indlands í 2 vikur og svo Kína í 10 daga. Það var einmitt farið í Borders og náð sér í fróðleik um þá staði sem við ætlum að heimsækja næsta mánuðinn. Það er ekki vitað nákvæmlega hvað við ætlum að gera á Hawai fyrir utan að skoða Pearl Harbor, pálmatré, drekka Pina Colada og liggja á ströndinni og "tana" okkur. Við erum báðir tilbúnir að taka ströndina með stæl og "tana" okkur í drals enda er "Farmer tanið" á okkur orðið all hrikalegt. Haus, framhendleggir og lappir fyrir neðan hné hafa náð lit. Annað er HVÍTT og vandamálið versnar með hverjum sólardeginum sem líður.
Kveðjur frá Los Angeles International Airport,
Ragnar
mánudagur, 18. febrúar 2008
Rio og Santiago
Smá update ur sólinni. Við yfirgáfum Rio eftir 3 daga í þessari frægustu borg Suður Ameríku. Mættir þokkalega snemma upp á flugvöll til að missa nú ekki af vélinni. Eftir að hafa verið klukkutíma í röð til að checka sig inn var maður ekkert sérstaklega ferskur að frétta að flugið hefði tafist um 5 tíma :(. Ekkert að gera við því annað en að hanga á flugvellinum og éta flugvallarmat og lesa tímarit. Fátt skemmtilegra en að vera 7 klukkustundir á flugvelli. Annars var flugið til Chile ekki nema rétt rúmir 3 tímar þannig að við vorum komnir til Santiago um 6 um morguninn og tilbúnir að taka túristann á þetta eftir 6 tíma svefn.
Annars var Rio mjög nice. Hitinn og rakinn var reyndar helvíti mikill. Rúmlega 30 gráður á daginn og svo fór hitinn kannski niður í 26 gráður á kvöldinn en rakinn var gríðarlegur. Það voru ófáir lítrar af svita af svita sem láku af manni á þessum 3 dögum þarna. Hitinn og rakinn hér í Chile er mun þægilegri. Um 30 stig á daginn og ekki svo rakt og svo dettur hitinn niður í 15-18 gráður á kvöldin þannig að maður getur farið í gallabuxur og skó á kvöldin sem er mjög nice að geta gert án þess að þurfa hafa áhyggjur af vökvaskorti.
Daginn áður en við Doddi fórum til Chile smelltum við okkur í svona skipulagða dagsferð um Rio. Við vorum sóttir af algjörum nagla á Hostelið. Sá hafði búið í New York í 8 ára og var bæði með hreiminn og taktana þess til sönnunar. Það var byrjað á því að taka 30 mín. hike upp á einhverja hæð þarna inni í borginni. Af henni er gott útsýni yfir suðursvæði Rio þannig að maður sá vel yfir strendurnar og hvernig þær liggja. Fyrir þá sem halda að Copacabana sé málið í Rio þá er það þannig að Copacabana er þekktust en Ipanema og Leblon þykja vera bestu hverfin og bestu strandirnar. Annars eru þessar strendur s.s. allar eins, hiti sól og fólk að maka á sig sólarolíu ásamt uppáþrengjandi sölumönnum.
Eftir að kallinn var búinn að útskýra hvernig Rio City liggur og við búin að sóla okkur aðeins til að þurrka svitann sem varð til á leiðinni upp var haldið í hann og keyrt að Jesússtyttunni góðu. Á leiðinni var leiðsögumaðurinn á fullu að útskýringa hvernig ríkir og fátækir búa saman í borginni og hvernig Favelurnar (fátækrahverfin) liggja upp við hverfi ríka fólksins. Í raun er þetta nokkuð magnað þar sem venjulega liggja fátækrahverfinn í útjaðri borga en hér er þetta þannig að við getum haft eina götu sem er full af rándýrum húsum og svo liggur kannski eitt stykki fátækrahverfi með 100.000 þúsund manns 50 metra frá.
Jesússtyttan var flott. Nú erum við þá búnir að sjá 2 af 7 undrum veraldar. Einhverra hluta vegna var ákveðið að gera þessu styttu að einu 7 undrum veraldar. 38 m. há og nokkuð glæsileg. Samt eiginlega ekki hægt að taka myndir þarna fyrir fjölda túrista á svæðinu. Næst var haldið í hverfi sem heitir Santa Teresa sem er eitt elsta hverfið í Rio. Þar fórum við og átum Fijonas (eða eitthvað) sem er traditional baunaréttur Brazilíumanna. Nýrnabaunir, hrísgrjón, svínakjöt og svínapura hökkuð og í stykkjum sem er dreift yfir herlegheitin. Þessi máltíð sá til þess að maður þurfti ekki að eta næstu 24 tíma :). Það var keyrt meira um borgina og við fengum útskýringar á mismunadi hverfum Rio. Komnir heim seinnipartinn til að taka smá siestu á þetta.
Um kvöldið fórum við svo í bæjarleiðangur með Ástrala, Íra og Sænsku pari sem bjuggu öll á hostelinu. Írinn dró okkur á einhvern Salastað í Lapa hverfinu. Gaurinn var svo nette praktískur að hann vildi taka subwayið þangað. Við röltum eftir honum í sakleysi okkar. Eftir 20 mín og mikinn svita komum við að Subwaystöðinni. Við tók loftkæld lestin og mjög snyrtileg lestarstöð sem kom mjög á óvart. Loftkælingin var vel þeginn enda var maður búinn að svitna all hrikalega á þessu 20 mín. labbi íklæddur gallabuxum sem voru ekki að gera sig í þessum hita :). Eftir að við vorum kominn upp úr lestinni tóku við aðrar 20 mín. í labbi. Þakka fyrir að hafa ekki verið Sænska stelpann því hún var í háhæluðum skóm og stéttirnar þarna er með svona litlum steinum sem henta ekki fyrir konur í háum hælum.
Við komumst þó loks inn á staðinn. Hann var nú ekki beint pakkaður þ.s. hann var mjög stór og á 3 hæðum. Það var hljómsveit á svæðinu sem spilaði funheita Salsamúsík og fólkið fór á kostum á dansgólfinu. Við skelltum okkur á barinn og ákváðum að prófa þennan drykk sem er traditional hér og kallast capriani. Eftir að hafa drukkið einn drykk og fundist vera heldur mikið áfengisbragð af honum fór ég og fylgdist betur með barþjóninum í næsta skipti. Drykkurinn er einfaldur. Nokkri Lime bitar, matskeið af sykri, klakar og svo bara fylla upp með rommi. Af hverju að vera að setja bland eins og í Mojito þegar það er hægt að setja meira áfengi í glasið með því að sleppa því. Stórhættulegur drykkur en nokkuð bragðgóður og nauðsynlegt að vera meðvitaður um að þetta sé bara áfengi. Kvöldið var annars skemmtilegt og við enduðum það með poppáti fyrir utan skemmtistaðinn og svo tekinn taxi heim á hostelið.
Annars hafði ástralinn einmitt átt að vera í svona favelutúr um daginn. Það er nefnilega hægt að kaupa ferðir inn í fátækrahverfin með leiðsögumanni. Samkvæmt túristabæklingum er ekki talið skynsamlegt að fara einn inn í svona hverfi. Reyndar vildi leiðsögumaðurinn okkar meina að svo lengi sem að þú væri ekki lögga þá ættir þú að vera nokkuð öruggur inni í svona hverfi þar sem að þar réðu glæpagenginn öllu og "Gringos" væru off limit. Hvort að það er svo satt veit ég ekki. Þetta með löggurnar sannaðist þó um daginn þar sem 2 löggur létust í stærstu favelunni þennan sama dag og því var ferð Ástalans frestað fram á næsta dag :). Ég hafði einmitt heyrt hljóð sem virtust vera byssuhvellir fyrr um daginn þegar við vorum uppi á hæðinni góðu sem við röltum upp á með leiðsögumanninum. Það virtist vera frekar stíf skothríð þannig að ég hélt að þetta hlyti að vera rugl í mér. Það kom svo á daginn að þetta var rétt.
Alla vega þá erum við búnir að vera í Santiago í 2 daga, fljúgum héðan í dag til LA. Santiago er bara mjög flott borg og kemur mjög á óvart að hún virðist bara vera mjög hrein og vel skipulögð. Hreinar og breiðar götur, flottir garðar. Styttur af mönnum á hestum eins og alls staðar í SA. Eitt stykki upplýstur Jesú upp á hæð eins og í öllum löndum í SA o.s.frv. :). Mikil gleði allt saman. Maður á eflaust eftir að koma aftur við í framtíðinni í SA og taka meiri útivistarpakka í bæði Chile og Argentínu.
Nú er komið að því að við yfirgefum SA og höldum til Asíu með stuttu stoppi í LA og svo Hawai í viku þar sem við stefnum á að vinna aðeins í Taninu!!!
More on that later....
Annars var Rio mjög nice. Hitinn og rakinn var reyndar helvíti mikill. Rúmlega 30 gráður á daginn og svo fór hitinn kannski niður í 26 gráður á kvöldinn en rakinn var gríðarlegur. Það voru ófáir lítrar af svita af svita sem láku af manni á þessum 3 dögum þarna. Hitinn og rakinn hér í Chile er mun þægilegri. Um 30 stig á daginn og ekki svo rakt og svo dettur hitinn niður í 15-18 gráður á kvöldin þannig að maður getur farið í gallabuxur og skó á kvöldin sem er mjög nice að geta gert án þess að þurfa hafa áhyggjur af vökvaskorti.
Daginn áður en við Doddi fórum til Chile smelltum við okkur í svona skipulagða dagsferð um Rio. Við vorum sóttir af algjörum nagla á Hostelið. Sá hafði búið í New York í 8 ára og var bæði með hreiminn og taktana þess til sönnunar. Það var byrjað á því að taka 30 mín. hike upp á einhverja hæð þarna inni í borginni. Af henni er gott útsýni yfir suðursvæði Rio þannig að maður sá vel yfir strendurnar og hvernig þær liggja. Fyrir þá sem halda að Copacabana sé málið í Rio þá er það þannig að Copacabana er þekktust en Ipanema og Leblon þykja vera bestu hverfin og bestu strandirnar. Annars eru þessar strendur s.s. allar eins, hiti sól og fólk að maka á sig sólarolíu ásamt uppáþrengjandi sölumönnum.
Eftir að kallinn var búinn að útskýra hvernig Rio City liggur og við búin að sóla okkur aðeins til að þurrka svitann sem varð til á leiðinni upp var haldið í hann og keyrt að Jesússtyttunni góðu. Á leiðinni var leiðsögumaðurinn á fullu að útskýringa hvernig ríkir og fátækir búa saman í borginni og hvernig Favelurnar (fátækrahverfin) liggja upp við hverfi ríka fólksins. Í raun er þetta nokkuð magnað þar sem venjulega liggja fátækrahverfinn í útjaðri borga en hér er þetta þannig að við getum haft eina götu sem er full af rándýrum húsum og svo liggur kannski eitt stykki fátækrahverfi með 100.000 þúsund manns 50 metra frá.
Jesússtyttan var flott. Nú erum við þá búnir að sjá 2 af 7 undrum veraldar. Einhverra hluta vegna var ákveðið að gera þessu styttu að einu 7 undrum veraldar. 38 m. há og nokkuð glæsileg. Samt eiginlega ekki hægt að taka myndir þarna fyrir fjölda túrista á svæðinu. Næst var haldið í hverfi sem heitir Santa Teresa sem er eitt elsta hverfið í Rio. Þar fórum við og átum Fijonas (eða eitthvað) sem er traditional baunaréttur Brazilíumanna. Nýrnabaunir, hrísgrjón, svínakjöt og svínapura hökkuð og í stykkjum sem er dreift yfir herlegheitin. Þessi máltíð sá til þess að maður þurfti ekki að eta næstu 24 tíma :). Það var keyrt meira um borgina og við fengum útskýringar á mismunadi hverfum Rio. Komnir heim seinnipartinn til að taka smá siestu á þetta.
Um kvöldið fórum við svo í bæjarleiðangur með Ástrala, Íra og Sænsku pari sem bjuggu öll á hostelinu. Írinn dró okkur á einhvern Salastað í Lapa hverfinu. Gaurinn var svo nette praktískur að hann vildi taka subwayið þangað. Við röltum eftir honum í sakleysi okkar. Eftir 20 mín og mikinn svita komum við að Subwaystöðinni. Við tók loftkæld lestin og mjög snyrtileg lestarstöð sem kom mjög á óvart. Loftkælingin var vel þeginn enda var maður búinn að svitna all hrikalega á þessu 20 mín. labbi íklæddur gallabuxum sem voru ekki að gera sig í þessum hita :). Eftir að við vorum kominn upp úr lestinni tóku við aðrar 20 mín. í labbi. Þakka fyrir að hafa ekki verið Sænska stelpann því hún var í háhæluðum skóm og stéttirnar þarna er með svona litlum steinum sem henta ekki fyrir konur í háum hælum.
Við komumst þó loks inn á staðinn. Hann var nú ekki beint pakkaður þ.s. hann var mjög stór og á 3 hæðum. Það var hljómsveit á svæðinu sem spilaði funheita Salsamúsík og fólkið fór á kostum á dansgólfinu. Við skelltum okkur á barinn og ákváðum að prófa þennan drykk sem er traditional hér og kallast capriani. Eftir að hafa drukkið einn drykk og fundist vera heldur mikið áfengisbragð af honum fór ég og fylgdist betur með barþjóninum í næsta skipti. Drykkurinn er einfaldur. Nokkri Lime bitar, matskeið af sykri, klakar og svo bara fylla upp með rommi. Af hverju að vera að setja bland eins og í Mojito þegar það er hægt að setja meira áfengi í glasið með því að sleppa því. Stórhættulegur drykkur en nokkuð bragðgóður og nauðsynlegt að vera meðvitaður um að þetta sé bara áfengi. Kvöldið var annars skemmtilegt og við enduðum það með poppáti fyrir utan skemmtistaðinn og svo tekinn taxi heim á hostelið.
Annars hafði ástralinn einmitt átt að vera í svona favelutúr um daginn. Það er nefnilega hægt að kaupa ferðir inn í fátækrahverfin með leiðsögumanni. Samkvæmt túristabæklingum er ekki talið skynsamlegt að fara einn inn í svona hverfi. Reyndar vildi leiðsögumaðurinn okkar meina að svo lengi sem að þú væri ekki lögga þá ættir þú að vera nokkuð öruggur inni í svona hverfi þar sem að þar réðu glæpagenginn öllu og "Gringos" væru off limit. Hvort að það er svo satt veit ég ekki. Þetta með löggurnar sannaðist þó um daginn þar sem 2 löggur létust í stærstu favelunni þennan sama dag og því var ferð Ástalans frestað fram á næsta dag :). Ég hafði einmitt heyrt hljóð sem virtust vera byssuhvellir fyrr um daginn þegar við vorum uppi á hæðinni góðu sem við röltum upp á með leiðsögumanninum. Það virtist vera frekar stíf skothríð þannig að ég hélt að þetta hlyti að vera rugl í mér. Það kom svo á daginn að þetta var rétt.
Alla vega þá erum við búnir að vera í Santiago í 2 daga, fljúgum héðan í dag til LA. Santiago er bara mjög flott borg og kemur mjög á óvart að hún virðist bara vera mjög hrein og vel skipulögð. Hreinar og breiðar götur, flottir garðar. Styttur af mönnum á hestum eins og alls staðar í SA. Eitt stykki upplýstur Jesú upp á hæð eins og í öllum löndum í SA o.s.frv. :). Mikil gleði allt saman. Maður á eflaust eftir að koma aftur við í framtíðinni í SA og taka meiri útivistarpakka í bæði Chile og Argentínu.
Nú er komið að því að við yfirgefum SA og höldum til Asíu með stuttu stoppi í LA og svo Hawai í viku þar sem við stefnum á að vinna aðeins í Taninu!!!
More on that later....
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)